De manuskerkuil (Tyto novaehollandiae manusi) is een endemische vogel uit de familie van dekerkuilen die (voorlopig) alleen werd waargenomen op het eiland Manus (behorende tot de Admiraliteitseilanden, Bismarck-archipel, Papoea-Nieuw-Guinea). Het is een ondersoort van de Australische kerkuil maar werd eerder ook wel als een aparte soort beschouwd. De vogel werd in 1914 door Lionel Walter Rothschild & Ernst Hartert als aparte soort beschreven.
Het dier is enkel bekend van twee balgen van uilen die werden gevonden op het eiland Manus; verder speurwerk heeft voorlopig géén nieuwe waarnemingen opgeleverd. Ook meldingen van plaatselijke bewoners zijn zeer schaars, zodat voorzichtige ramingen de totale populatie schatten op minder dan 1000 volwassen exemplaren.
Status als kwetsbare vogelsoort In 1987 was het eiland nog voor ca. 80% bedekt met primair regenwoud. Dankzij houtkapconcessies wordt aan deze situatie een hoog tempo een eind gemaakt. De manuskerkuil is waarschijnlijk sterk gebonden aan regenwoud en daarom kwetsbaar bij verlies aan leefgebied en heeft daarom vòòr 2016 als zodanig op de Rode Lijst van de IUCN gestaan. BirdLife International beschouwt de soort nu als ondersoort., 2016. Tyto novaehollandiae. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T62172196A95191423. http://oldredlist.iucnredlist.org/details/62172196/0. Downloaded on 27 October 2018.
Categorie:Kerkuilen Categorie:Endemisch dier uit Papoea-Nieuw-Guinea Categorie:IUCN-status niet geëvalueerd