Het os pisiformeFederative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme of erwtenbeenBroek, A.J.P. van den, Boeke, J & Barge, J.A.J (1954). Leerboek der beschrijvende ontleedkunde van de mens. Deel I. Geschiedenis der ontleedkunde, bewegingsorganen, vaatstelsel (8ste druk). Utrecht: N.V. A. Oosthoek’s Uitgeverij Mij.Raven, C.P. (1959). Anatomische atlas. Ten gebruike bij het onderwijs aan verplegenden en bij de opleiding voor eerste hulp bij ongelukken. Amsterdam: Scheltema & Holkema N.V.Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen. is een van de acht handwortelbeentjes. De naam pisiforme, erwtvormig,Triepel, H. (1927). Die anatomischen Namen. Ihre Ableitung und Aussprache. Anhang: Biographische Notizen.(Elfte Auflage). München: J.F. Bergmann. is afgeleid van het Latijnse pisum, dat erwt betekent.Lewis, C.T. & Short, C. (1879). A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary. Oxford: Clarendon Press. Het os pisiforme is een sesambeen.
Het botje ligt aan de mediale zijde van de proximale rij van handwortelbeentjes. Het vormt alleen een gewrichtsverbinding met het os triquetrum.
Aan de handpalmzijde hecht aan het os pisiforme het retinaculum flexorum manus, een band tussen het os scaphoideum en os trapezium aan een kant en het os pisiforme en het os hamatum aan de andere kant. Verder bevindt zich ter hoogte van het os pisiforme het aanhechtingspunt van de musculus flexor carpi ulnaris en de musculus abductor digiti minimi manus.
Categorie:Handwortelbeen