Jean-Pierre Marie Jacques Grafé (Luik, 31 maart 1932 – aldaar, 16 mei 2019) was een Belgisch politicus en minister voor de PSC.Jean-Pierre Grafé est décédé aujourd’hui à Liège, il avait 87 ans, Sudinfo.be, 16 mei 2019. Gearchiveerd op 9 december 2022.
Biografie Vroege loopbaan Jean-Pierre Grafé was de jongste van de drie zoons van advocaat Jacques Grafé en Marie-Noël Ansiaux. In 1954 promoveerde hij tot doctor in de rechten aan de Universiteit van Luik. Datzelfde jaar werd hij advocaat aan het Hof van Beroep van Luik.
Tijdens zijn studententijd was hij van 1951 tot 1952 voorzitter van de kring van rechtenstudenten van de Universiteit Luik en van 1952 tot 1953 nationaal voorzitter van de Belgische vereniging van rechtenstudenten. Vervolgens was hij van 1953 tot 1954 nationaal voorzitter van de Étudiants Sociaux-Chrétiens en van 1954 tot 1958 nationaal ondervoorzitter van de Jeunes Sociaux-Chrétiens, de jongerenafdeling van de christendemocratische PSC. Bovendien was hij van 1955 tot 1961 lid van het Europees directiecomité van het Internationaal Verbond van Jonge Christendemocraten en werkte hij van 1958 tot 1961 als attaché op het kabinet van Pierre Harmel, achtereenvolgens minister van Justitie, minister van Culturele Zaken en minister van Openbaar Ambt.
Politieke loopbaan In oktober 1958 werd Grafé voor het eerst verkozen tot gemeenteraadslid van Luik. Hij was er van 1968 tot 1971 schepen van Sociale Zaken en daarna van 1971 tot 1981 PSC-fractieleider in de gemeenteraad, om vervolgens nog tot eind 2012 gemeenteraadslid te blijven.
In november 1971 werd hij eveneens actief in de nationale politiek toen hij voor het arrondissement Luik werd verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar Grafé tot in mei 1995 bleef zetelen. Hij was er actief in de commissies Verkeerswezen, Posterijen, Telegrafie en Telefonie (1971-1973) en Justitie (1971-1973 en 1974-1987). Door de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij in die periode automatisch ook in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap (1971-1980), de voorlopige Waalse Gewestraad (1974-1977), de Waalse Gewestraad (1980-1995) en de Franse Gemeenschapsraad (1980-1995).Fiche Jean-Pierre Grafé, connaitrelawallonie.be. In de Cultuurraad en de Gemeenschapsraad was Grafé actief in de commissies Podiumkunsten en Bioscopen (1971-1973), Radio en Televisie (1971-1973), Sport (1974-1977 en 1979-1981), Algemeen Beleid (1974-1979 en 1983-1985) en Radio en Televisie (1982-1987). Van 1977 tot 1979 was hij voorzitter van de commissie Algemeen Beleid, van 1979 tot 1981 voorzitter van de commissie Sport en van 1985 tot 1987 voorzitter van de commissie Radio en Televisie. In de Waalse Gewestraad was de christendemocratische politicus van 1982 tot 1985 lid van de commissie Economisch Beleid, Energie en Tewerkstelling
Van januari 1973 tot april 1974 was Grafé minister van Waalse Aangelegenheden in de regering-Leburton, de eerste regering waarin een secretariaat voor Waalse aangelegenheden werd ingericht. Daarna was hij vanaf april 1974 minister van Franse Cultuur in de regering-Tindemans I. In oktober 1974 werd hij ontheven van deze functie, toen de regering als gevolg van de oprichting van gewestelijke ministeriële comités binnen de regering werd herschikt. Binnen de PSC stond hij dicht bij Paul Vanden Boeynants en behoorde hij tot de rechts-conservatieve CEPIC-vleugel. In 1979 werd Grafé er de voorzitter van, tot de vleugel begin 1982 op bevel van de nieuwe PSC-voorzitter Gérard Deprez werd ontbonden. In deze periode nam Grafé enigszins afstand van de Belgische politiek en was hij van 1979 tot 1986 afgevaardigde van de Belgische regering bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York. Desalniettemin bleef hij actief als parlementslid. Daarenboven was Grafé van juni tot oktober 1980 secretaris van de Franse Cultuurraad en van november 1980 tot oktober 1981 secretaris van de pas opgerichte Waalse Gewestraad, om daarna van 1982 tot 1985 de PSC-fractie in de Raad van de Franse Gemeenschap voor te zitten. Van december 1985 tot februari 1988 was Grafé de voorzitter van deze assemblee.
In februari 1988 werd Grafé opnieuw tot ministeriële functies geroepen. Hij werd toen Onderwijs, Vorming, Sport, Toerisme en Internationale Relaties in de Franse Gemeenschapsregering en behield deze functie tot in januari 1992. Onder zijn bewind werd onderwijs een volledige bevoegdheid voor de gemeenschappen en werd hij geconfronteerd met de groeiende ontevredenheid van de leraren. Na de verkiezingen van 1991 onderhandelde hij mee over de vorming van de nieuwe Waalse en Franse Gemeenschapsregering, waarna hij van januari 1992 tot juni 1995 minister van Openbare Werken was in de Waalse Regering. In deze hoedanigheid bracht hij voortgang in de dossiers rond de regionale luchthavens, de tunnel van Cointe, de sluizen van Ternaaien en lag hij aan de basis van de oprichting van SOFICO, de Waalse maatschappij voor de aanvullende financiering van infrastructuurprojecten. Tezelfdertijd onderhandelde hij mee over het Sint-Michielsakkoord, dat België formeel omvormde tot een federale staat.
In mei 1995 werd Grafé voor het arrondissement Luik verkozen in het eerste rechtstreeks verkozen Waals Parlement, waardoor hij ook in het Parlement van de Franse Gemeenschap terechtkwam. Een maand later werd hij in de Waalse regering minister van Onderzoek en Technologische Ontwikkeling, Sport en Buitenlandse Betrekkingen, alsook minister van Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Sport en Internationale Relaties in de Franse Gemeenschapsregering. Als Frans Gemeenschapsminister legde hij zich vooral toe op de hervorming van de financiering van de universiteiten en de hogescholen.
Nadat Jean-Pierre Grafé in november 1996 samen met federaal minister Elio Di Rupo door Olivier Trusgnach beschuldigd werd van pedoseksuele praktijken, waarbij een minderjarige tevens beschuldigingen had geuit jegens Grafé, besloot hij, daartoe mede onder druk gezet van zijn partij, op 9 december 1996 ontslag te nemen uit zijn ministeriële functies, om zich in alle sereniteit te kunnen voorbereiden op zijn verdediging en zijn onschuld aan te tonen. Een bijzondere commissie van het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap besloot het Hof van Cassatie toestemming te geven om een gerechtelijk onderzoek te voeren tegen Grafé, dat werd toevertrouwd aan het parket van Luik. In september 1998 werd hij formeel buiten vervolging gesteld, nadat was vastgesteld dat er niets klopte van de beschuldigingen aan zijn adres.Bulté, Annemie, De Coninck, Douglas en Van Heeswyck, Marie-Jeanne, DE X-DOSSIERS, Wat België niet mocht weten over de zaak-Dutroux, Uitgeverij Houtekiet/Fontein, 1999, 275.
Na zijn ontslag als minister nam Grafé zijn parlementaire functies in het Waals Gewest en de Franse Gemeenschap opnieuw op. In het Franse Gemeenschapsparlement werd hij lid van de commissie Cultuur, Media en Bioscopen. Bij de verkiezingen van juni 1999 werd hij opnieuw verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij zetelde tot aan de verkiezingen van mei 2003. Van 1999 tot 2003 was hij voorzitter van de commissie Handels- en Economisch Recht en van 2001 tot 2003 lid van de commissie Landsverdediging.
Na de nationale politiek Grafé verliet in 2003 de nationale politiek om zich toe te leggen op de gemeentepolitiek in Luik en zijn bestuursmandaten in verschillende instellingen. Zo was hij tot aan zijn overlijden in 2019 lid van de raad van bestuur van verzekeringsgroep Ethias, die hij van 2001 tot 2007 voorzat, en bestuurder van Liège Airport, waar hij in 1991 voorzitter en van 2005 tot 2016 ondervoorzitter was. Voorts zetelde hij tot 2012 in de raad van bestuur van de intercommunale Tecteo, was hij bestuurder in de promotiemaatschappij van het Circuit van Spa-Francorchamps en was hij van 2007 tot 2012 voorzitter van de raad van bestuur van Intermosane, de intercommunale voor de distributie van gas en elektriciteit van de provincie Luik. Daarenboven was hij van 2004 tot 2009 als deskundige verbonden aan het kabinet van partijgenote Marie-Dominique Simonet, de toenmalige Waalse minister van Onderzoek en Nieuwe Technologieën.
Literatuur Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
Externe links Webpagina van Jean-Pierre Grafé Fiche Jean-Pierre Grafé, cumuleo
Categorie:CdH-politicus Categorie:Waals Parlementslid Categorie:Minister in de Waalse regering Categorie:Lid van de Franse Cultuurraad Categorie:Volksvertegenwoordiger van de Franse Gemeenschap Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger Categorie:Voorzitter van de Raad van de Franse Gemeenschap Categorie:Minister in de Franse Gemeenschapsregering Categorie:Belgisch minister van Waalse Zaken Categorie:Belgisch advocaat