|} De Nieuwe Sloelijn is een spoorlijn bestemd voor goederenvervoer tussen de Zeeuwse lijn (spoorlijn tussen Roosendaal en Vlissingen) en het Sloegebied. Deze spoorlijn (Nieuwe Sloelijn) vervangt de Oude Sloelijn die te dicht langs bebouwing van Heinkenszand liep en veel gelijkvoerse kruisingen had. De oude lijn is in maart 2009 opgebroken. De nieuwe lijn heeft, in tegenstelling tot de oude, ongelijkvloerse kruisingen (zoals het Mallardviaduct over de A58) en is geëlektrificeerd.
Geschiedenis Door de groei van het Sloegebied eind jaren 90 zou het goederenverkeer over het traject tussen het Sloegebied en de Zeeuwse lijn, de huidige Oude Sloelijn, blijven toenemen. Rijkswaterstaat liet in 1997 daarom een verkenningsstudie uitvoeren. Hieruit bleek dat er door een meerderheid van de inwoners rond de Sloelijn hinder werd ondervonden in de vorm van geluid, trillingen en onbeveiligde gelijkvloerse kruisingen. In de verkenningsstudie werden twee alternatieven voorgesteld:
Alternatief 1: een herlegging van een deel van het traject zijn waarbij het nieuwe traject grotendeels de N254 zou volgen en hiermee niet meer door Heinkenszand zou lopen. Alternatief 2: een compleet nieuwe aftakking tussen Lewedorp en Arnemuiden in. Hiermee werden gemeentekernen vermeden en de kortste route van de hoofdbaan naar het Sloegebied genomen.
Conform de Tracéwetprocedure verscheen in mei 2001 het Trajectnota en Mileueffectrapportage over de aan te leggen Sloelijn, op 15 april 2002 werd door de Minister van Verkeer en Waterstaat alternatief 2 als standpunt ingenomen over het verder te ontwikkelen tracé. Op 3 juni 2003 werd het ontwerp voor het Tracébesluit Sloelijn ter inzage gelegd en op 12 februari 2004 werd het Tracébesluit Sloelijn definitief getekend. Het nieuwe tracé zou in eerste instantie in 2007 in gebruik genomen moeten worden.
Verschillende instanties dienden bezwaar in tegen het nieuwe plan, waaronder de gemeentes Goes, Bergen op Zoom en Roosendaal. Zij vreesden voor overlast door het extra goederenverkeer als gevolg van de nieuwe Sloelijn. Ook de Zeeuwse Milieufederatie tekende bezwaar aan wegens de angst voor dusdanige aantasting van het landschap en het ontstaan van een barriere voor dieren. Op 3 augustus 2005 deed de Raad van State de uitspraak dat de bezwaren tegen het nieuwe plan werden afgewezen.
In november 2005 begon de (voorbereiding op de) aanleg van de nieuwe Sloelijn. Een aantal ingrepen die moesten gebeuren voor de aanleg waren het verplaatsen van de bestaande oorlogsmonumenten aan de Sloedam en het met twaalf meter verhogen van twee hoogspanningsmasten in de buurt van de Sloelijn in de angst dat ze anders te dicht bij de lijn kwamen te hangen. Voor de aanleg van het viaduct over de A58 werd een tijdelijke bypass aangelegd. Tijdens de (voorbereidingen op de) aanleg werden meerdere keren zware explosieven gevonden in het bouwterrein. Het ging onder andere om landmijnen, granaten en een vliegtuigbom, overblijfselen van de Slag om de Sloedam uit 1944. De explosieven werden tot ontploffing gebracht of onschadelijk gemaakt.
Op 28 maart 2007 werd begonnen met het gieten van het beton voor het viaduct over de A58. De oorspronkelijke datum van ingebruikname in 2007 was ondertussen verschoven naar 2008. Door middel van een prijsvraag werd de naam van het viaduct over de A58 gekozen: het Mallardviaduct, verwijzend naar de gelijknamige operatie tijdens de bevrijding van Walcheren in 1944.
De bovenleidingsportalen en het spoor werden tussen mei en september 2008 aangelegd. Na het aansluiten van de Sloelijn op de hoofdbaan kon op 22 september 2008 de Sloelijn eindelijk in gebruik genomen worden. Op 6 oktober 2008 werd de lijn officieel geopend door minister van Verkeer en Waterstaat Camiel Eurlings.
Ondanks dat het spoor geëlektrificeerd aangelegd werd was de bovenleiding bij oplevering nog niet functioneel. Na meerdere keren uitstellen werd de lijn in het najaar van 2009 onder stroom gezet.
Zie ook Spoorlijn 's-Heer Arendskerke - Vlissingen Sloehaven
Lewedorp - Vlissingen Sloehaven Categorie:Spoorweg in Zeeland