De krachtige krans is het honderdvijfentachtigste stripverhaal uit de reeks van Suske en Wiske. Het is geschreven en getekend door Paul Geerts.
Het werd gepubliceerd in TV Ekspres van 21 december 1987 tot en met 2 januari 1989. De eerste albumuitgave in de Vierkleurenreeks was in februari 1989, met albumnummer 218.
Locaties Engeland, Sussex, Wilmington, Fulking met Customary Cottage, kerk met kerkhof, herberg The Hapjack Inn, huis van de Ferryolds
Personages Suske, Wiske, Lambik, Jerom, tante Sidonia, mister Barberyverwijzing naar het Engelse woord voor kapper: barber (kapper aan het hof in Engeland), professor Soerseverwijzing naar het Engelse woord voor bron: source uit Parijs, sir Hanimalverwijst naar het Engelse woord voor dier: animal (dierenkenner en bioloog in Siberië), madame Swisverwijst naar het Engelse woord voor Zwitserland uit Zwitserland (bloemenkenner), lord en lady Ferryoldverwijzing naar het Engels voor heel oud: very old, James (butler), lord Skin-Flintverwijzing naar het Engelse begrip 'skinflint': vrek, Big-John, Mac Neal, Long Man of Wilmington
Het verhaal
Omdat de vrienden het onderling niet eens kunnen worden over hun vakantiebestemming, besluiten ze die te kiezen door dartpijltjes op een landkaart te gooien. Lambik gooit het pijltje bij Brighton in Sussex (Engeland) en de vrienden vertrekken daarheen. Lambik blijft nog even thuis achter om wat klusjes te doen. Hij vindt tijdens de werkzaamheden een boek over spoken in kastelen en grote huizen in Sussex. De anderen hebben intussen Customary Cottage in Fulking gehuurd. Lambik is bezorgd na wat hij over Sussex heeft gelezen en gaat met de auto de rest opzoeken. Hij rijdt onderweg langs de “Long Man” van Wilmington. Hij krijgt een klapband en besluit om bij een verlaten huis hulp te vragen. Dan komt Lambik opeens in een vreemde roze wolk terecht en zijn auto verandert in een paard. Hij komt in het jaar 1830 terecht, waarna de wolk verdwijnt richting Fulking. De vrienden komen in dezelfde roze wolk terecht. Eenmaal in het jaar 1830 weten ze nog steeds van zichzelf en elkaar wie ze zijn, maar ze hebben het idee altijd al in deze tijd te hebben geleefd. In de krant lezen ze dat er in de omgeving de laatste tijd vier bekende personen zijn verdwenen.
Lambik komt bij een groot en luxe huis dat van het rijke echtpaar Ferryold is. In de tuin staan vier standbeelden. Lambik wordt door de butler, James, binnengelaten. De Ferryolds laten hem plaatsnemen in een stoel waarin hij precies recht tegenover het portret zit van Skin-Flint, de grootoom van lord Ferryold. Skin-Flint was een zeer rijke en vrekkige man, die de bijzondere gave had om iedereen zijn wil op te leggen enkel met zijn dwingende blik. Deze gave is na Skin-Flints dood overgegaan op zijn portret. Om Skin-Flint weer tot leven te wekken zijn er vijf basissymbolen nodig, waarvan de Ferryolds er vier nu al hebben: een haarlok van koning George IV die is gebracht door de kapper Barbery (macht), een flesje water uit de zuiverste bron ter wereld dat is gebracht die is gebracht door professor Soerse (leven), een hoektand van een Siberische tijger die is gebracht door de bioloog Hanimal (kracht) en de edelweiss die is gebracht door de plantkundige Swis (schoonheid). De Ferryolds zegt dat ze deze vier mensen als beloning elk hun eigen standbeeld hebben gegeven, de vier beelden die Lambik in de tuin zag. Lambik moet voor de Ferryolds nu het laatste symbool, het licht, zien te bemachtigen en daarmee de "krachtige krans" compleet maken. Hij zal dan als beloning ook een eigen standbeeld krijgen. Lord Ferryold vertelt Lambik tevens dat hij onderweg een helper zal krijgen.
Wanneer de vrienden met een koets op zoek zijn naar Lambik en onderweg picknicken bij de Long Man, komt deze opeens tot leven. De Long Man krijgt Wiske even te pakken. De vrienden vluchten in een roeibootje weg, daar de Long Man hen in het water niet kan achtervolgen.
Lambik wordt ondertussen naar de zeven gezusters gestuurd. Zijn helper blijkt de Long Man te zijn. Lambik komt bij de krijtrotsen terecht. Daar staat een oude vrouw, "Zuster Zeven", die de schepen in de buurt waarschuwt. In haar hand houdt ze een lantaarn die nooit dooft. Haar zes zussen zijn allemaal overleden en zij heeft nu in haar eentje de zware taak om elke nacht met de lamp op de rotsen te staan. Lambik biedt nu aan om een vuurtoren te bouwen, in ruil voor het nooit dovende licht dat ze dan toch niet meer nodig heeft. Zuster Zeven heeft nog één andere wens: ooit nog haar zoon terug te zien, die als jongeman bij haar wegtrok met de belofte later rijk te zullen terugkeren. Ze heeft echter geen idee meer waar hij nu is.
De vrienden komen ’s nachts bij een kerk op een kerkhof terecht. Dan zien ze Lambik voorbijrijden op een paard. Hij heeft het licht gekregen nadat hij de vuurtoren heeft gebouwd, maar Lambik ziet de anderen nu niet; hij is nog steeds in de macht van het echtpaar Ferryold. Lambik raakt even later slaags met klanten van The Hapjack Inn, die hem opsluiten in een schapenstal. Lambik wordt bevrijd door de Long Man, die hem naar de Ferryolds brengt. Daar wordt Lambik eerst verwelkomd, waarna hij pas beseft wat er allemaal is gebeurd. Lambik verandert nu ook in een standbeeld, als laatste slachtoffer van de Ferryolds en Skin Flint. De vijf symbolen zijn bijeengebracht.
Als de vrienden ook in de The Hapjack Inn komen, horen ze daar over Lambiks eerdere bezoek. Ze blijven die nacht in de herberg en gaan dan naar het landgoed van de Ferryolds. Ze zien de standbeelden van de vier eerder betoverde mensen, met nu ook Lambik ertussen. Die avond wordt Lord Skin-Flint door het echtpaar middels een ritueel weer tot leven gebracht. Hij verklaart als eerste dat hij ongenadig over de streek zal regeren. Hij blijkt daarnaast te beschikken ook over magische krachten. Hij lijkt hierdoor onverslaanbaar, zelfs Jerom kan hem niet de baas. De drie booswichten worden echter even later toch overwonnen, dankzij het zonlicht; hierdoor vergaan ze binnen enkele ogenblikken tot stof en as. Skin-Flint zegt voor hij verdwijnt nog dat de standbeelden nooit meer tot leven kunnen worden gewekt; hiermee heeft hij toch nog zijn wraak. In een doosje vindt Wiske echter een stuk perkament waarin staat dat als vijf witte vogels vijf keer om de standbeelden vliegen, de betovering verbroken zal worden. James blijkt zijn duiven hiervoor afgericht te hebben. De vijf standbeelden veranderen hierdoor weer in levende mensen.
De vrienden vragen zich af hoe het nu verder moet met James, die vertelt dat hij zijn moeder ooit verliet met de belofte rijk te zullen terugkomen. Lambik beseft meteen dat James de vermiste zoon van Zuster Zeven moet zijn, en hij brengt de twee weer samen. Omdat de Ferryolds geen rechtmatige erfgenamen hadden, worden James en Zuster Zeven nu de nieuwe bewoners van het vrijgekomen huis.
De vrienden komen weer terecht in de roze wolk die hen terugbrengt naar hun eigen tijdperk. Van het gebeurde weten ze weinig meer, ze hebben het idee dat ze allemaal tegelijk dezelfde droom hebben gehad. Bij het huurhuisje vliegen een paar duiven rond die een bedankkaartje van James en zijn moeder vasthouden.
Achtergronden De "typisch Engelse" horror en mystiek in dit verhaal zijn elementen die ongebruikelijk zijn in de overwegend voor kinderen bedoelde Suske en Wiske-verhalen. Op het titelblad van dit album staat voor het eerst expliciet de naam van Paul Geerts vermeld als scenarist en tekenaar. Geerts was niettemin al vanaf 1972 de enige eindverantwoordelijke voor de strip, als eerste opvolger van Willy Vandersteen.Paul Geerts, Suske en Wiske op het WWW. Gearchiveerd op 3 januari 2023. De naam Ferryold is wellicht een toespeling op very old ("heel oud"). De naam van de geleerde Soerse is waarschijnlijk een verwijzing naar het Franse standaardwoord voor "bron", source. De naam Hanimal lijkt in ieder geval een verwijzing naar het Engelse woord animal ("dier"), en zou gezien de overeenkomst tegelijk een toespeling op de naam Hannibal kunnen zijn. De manier waarop Skin-Flint en de Ferryolds aan hun eind komen vertoont een opvallende overeenkomst met een van de slotscènes in Indiana Jones and the Last Crusade. Deze film van Steven Spielberg kwam uit in 1989, net als De krachtige krans.
Vertaling Het verhaal is ook in het Engels uitgegeven in de Spike & Suzy-reeks, onder de titel The Circle of Power.
Uitgaven
Categorie:Stripverhaal van Suske en Wiske Categorie:Stripverhaal uit 1989