Francisco (Frans) Meijer (Amsterdam, 16 mei 1953Zie rijbewijs, afgedrukt bij Ontvoerder Heineken betuigt spijt, Het Parool, 23 december 1983.), alias Stekel (ook Fransie Turbo), was in 1983 een van de ontvoerders van Freddy Heineken en diens chauffeur Ab Doderer. Hij zou het brein achter de ontvoering zijn geweest. Heineken-ontvoerder in Paraguay - Frans Meijer heeft een nieuw bestaan opgebouwd - Reformatorisch Dagblad. Gearchiveerd op 22 december 2022.
Voorgeschiedenis Meijer groeide op aan het Van Beuningenplein in de Staatsliedenbuurt, waar hij met zijn stiefvader, moeder Riek en een zusje woonde. Zijn biologische vader zou directeur van een koekfabriek zijn geweest.Peter R. de Vries De ontvoering van Alfred Heineken: Alle feiten en geheimen van deze geruchtmakende ontvoering, VBK Media (2013) Thuis had hij een kamer met bodybuildingapparatuur. Samen met zijn vriend Jan Boellaard maakte hij de buurt onveilig in een Kreidler Florett-brommerclub. Rond 1970 ontmoetten ze Cor van Hout die toen een jaar of dertien was. Meijer zou destijds de eerste pitbull van Amsterdam hebben gehad,Hij kan niet zonder Amsterdam, Ajax en de Febo, Trouw, 20 maart 1998. Gearchiveerd op 7 april 2022. of ten minste een van de eerste. Het drietal vormde in de jaren zeventig een bende. Volgens oud-commissaris van politie in Amsterdam Joop van Riessen was deze bende in 1976 verantwoordelijk voor een spectaculaire gewapende overval op het Gemeentegirokantoor aan het Singel, waarbij onder meer gebruik werd gemaakt van een speedboot.De overval op het Gemeentegiro-kantoor vond plaats op 2 april 1976; zie Overval op girokantoor in Amsterdam, daders vluchten in speedboot, NRC Handelsblad, 2 april 1976.Jan Boellaard wilde in 2019 toegeven dat Meijer, Van Hout en hij de bende hadden gevormd die deze overval en nog diverse andere overvallen, had uitgevoerd. Hij trok zijn boek hierover op het laatste moment terug; zie: Heinekenontvoerder trekt boek op laatste moment terug, Het Parool, 5 november 2019. Gearchiveerd op 23 mei 2021.
Meijer richtte in 1976 met Boellaard en Van Hout aannemersbedrijf Epan B.V. op.De naam zou verwijzen naar de Griekse mythologische figuur Epancratius; zie Hij kan niet zonder Amsterdam, Ajax en de Febo, Trouw, 20 maart 1998. Er bestaat echter geen Griekse mythologische figuur Epancratius. Gearchiveerd op 7 april 2022. Willem Holleeder kwam bij Epan werken als chauffeur. Het bedrijf ging uiteindelijk door wanbeheer failliet.Pieter Feller, Een kleine geschiedenis van de Nederlandse misdaad, Overamstel Uitgevers (2009),
Ontvoering Toen in 1981 de huizenhandel instortte vatte de bende - waartoe inmiddels ook Holleeder behoorde - het plan op een rijke Nederlander te ontvoeren. De keuze viel uiteindelijk op Freddy Heineken. Meijer zou daarbij het inhaligst zijn geweest en 100 miljoen gulden losgeld hebben willen eisen.Heineken-ontvoerder Meijer was de 'inhaligste', Dagblad van het Noorden, 31 maart 2003. Gearchiveerd op 7 april 2022. Het bedrag zou uiteindelijk om praktische redenen worden bepaald op 35 miljoen. Op 7 januari 1982 werd op het binnenterrein van het Amsterdamse hoofdpostkantoorkantoor aan het Oosterdok een geldtransport overvallen door vier mannen die een geldzak met voornamelijk buitenlandse valuta buitmaakten.Vlucht met speedboot na overval geldtransport, Trouw, 8 januari 1982 Meijers moeder verklaarde in 1987 dat haar zoon op een dag thuis was gekomen met een sporttas met pruiken. Hij zou desgevraagd hebben gezegd dat ze daar de volgende dag wel over in de krant zou lezen; die dag zou de overval in de krant hebben gestaan.Justitie wil vervolging in Amsterdamse speedbootroof, De Telegraaf, 25 april 1987 Na de Heineken-ontvoering werd vermoed dat deze overval - die leek op de overval op het Girokantoor uit 1976 - was uitgevoerd om de voorbereiding van de ontvoering van Heineken te kunnen financieren.
Heineken en diens chauffeur Ab Doderer werden op 9 november 1983 ontvoerd en in de timmerfabriek van Jan Boellaard in het westelijk havengebied opgesloten. Meijer moest ervoor zorgen dat het tweetal dagelijks te eten kreeg. In zijn stamkroeg in de Amsterdamse Westerstraat zou hij tegen etenstijd steevast hebben gezegd dat hij 'Heineken even eten ging geven'. Dat het hier geen grap betrof werd pas later duidelijk. Volgens Heineken zou Meijer altijd huppend als een kikker de cel zijn binnengekomen, kennelijk om zijn lange gestalte te maskeren.De uitlevering van Frans Meijer, Trouw, 26 mei 2001. Gearchiveerd op 7 april 2022. Nadat Heineken en Doderer op 30 november waren bevrijd en de ontvoerders door de politie waren ontmaskerd, doken Holleeder, Van Hout en Meijer onder.
Zichzelf aangegeven In december 1983 ontving Het Parool een handgeschreven brief van Meijer, waarin deze over de ontvoering zijn spijt betuigde.Heineken-verdachte in brief: "Ik heb spijt", De Telegraaf, 24 december 1983 Zijn vrouw Yvonne herkende het handschrift van haar man.Ontvoerder Heineken betuigt spijt, Het Parool, 23 december 1983 Meijer schreef onder meer dat hij zichzelf "een flodder" vond, en betitelde zijn daad als "onmenselijk".Ontvoerder 'in doodsangst', Het Parool, 23 december 1983
Op 28 december meldde Meijer zichzelf bij het Amsterdamse hoofdbureau van politie, in gezelschap van zijn vriendin. Hij wilde echter pas met de politie praten na een gesprek met Parool-verslaggever Bert Bommels, wat werd toegestaan.Ontvoerder: 'Ik zie de Heer dagelijks in de ogen', Het Parool, 29 december 1983 Tijdens het gesprek met Bommels vertelde Meijer dat hij weken door de stad had gezworven, nadenkend over hoe het nou verder moest. Herkend was hij nooit. Meestal had hij buiten geslapen, onder een brug of onder een omgekeerde boot. Alleen de laatste nacht had hij bij zijn moeder doorgebracht. Tijdens de ontvoering was hij volgens eigen zeggen soms misselijk van zichzelf geweest en was hij huilend de cel uit gekomen waarin chauffeur Ab Doderer vastzat. Als reden om de ontvoering te beramen gaf hij financiële problemen op. Volgens hem was hij kapot gemaakt door de krakers en door "de houding van de politie en de justitie tegenover mensen die zomaar je huizen inpikken". Hij beweerde daar geestelijk en financieel kapot aan te zijn gegaan en had het vertrouwen in de rechtsorde verloren.
Veroordeeld Meijer werd vastgezet in de Bijlmerbajes en mocht daar alleen zijn advocaat ontvangen. Hij was depressief en gebruikte kalmerende middelen. Op 14 februari 1984 bevestigde Max Moszkowicz een verzoek van Meijer om te worden opgenomen in het Pieter Baan Centrum.Heinekenontvoerder wil naar de psychiater, door Peter R. de Vries, De Telegraaf, 15 februari 1984
Op 29 augustus 1984 probeerde Meijer uit de Bijlmerbajes te ontsnappen. Een onbekende had vanaf de weg bij het sportcomplex een touw over de muur gegooid. Meijer hing al aan het touw toen hij door een bewaker werd overmeesterd.Heineken-ontvoerder wilde ontsnappen, De Telegraaf, 30 augustus Meijer verklaarde later dat het touw door God over de muur was gestuurd, waarop hij het dan maar had gepakt.
In oktober 1984 vond een pro-formazitting plaats, waarbij het Openbaar Ministerie tegen Meijer en Jan Boellaard de maximumstraf van 16 jaar eiste. Meijer beweerde het losgeld ergens op het strand te hebben verbrand.De miljoenen 'bloedgeld' blijven zoek, Trouw, 3 juli 2002. Gearchiveerd op 7 april 2022. De rechtbank hield de zaak aan en Meijer werd op last van de rechter-commissaris naar het Pieter Baan Centrum overgeplaatst, waar moest worden onderzocht "of meneer Meijer veinst of niet als hij onzinnige reacties geeft".Heineken: laat hem maar lekker zitten, Algemeen Dagblad, 11 augustus 1994 Op 1 januari 1985 wist hij te ontsnappen, door met twee medegedetineerden een boenmachine door een gepantserde ruit te gooien,Heineken-ontvoerder Meijer niet meer versleten, door Bart Middelburg, Het Parool, 11 augustus 1994 waarna hij spoorloos verdween.Volgens het dagblad Trouw ontsnapte Meijer al in november 1984 uit het Pieter Baan Centrum, en ontsnapte hij op Nieuwjaarsdag 1985 via Brussel naar Paraguay; zie Heineken-ontvoerder 'Stekel' slachtoffer van schoonmaak Paraguay, Trouw, 21 april 1995
Na zijn ontsnapping werd Meijer op 21 maart 1985 bij verstek veroordeeld tot twaalf jaar cel. Door zijn advocaat Max Moszkowicz liet hij hoger beroep aantekenen. In dat hoger beroep werd Meijer opnieuw tot twaalf jaar cel veroordeeld. Ook een cassatieberoep werd afgewezen.Celstraf van Meijer verjaart pas in 2004, Algemeen Dagblad, 13 augustus 1994
Eind 1986 viel een Frans arrestatie-eenheid een huis in Toulon binnen waar ook Meijer zijn verblijf bleek te hebben; hij was echter niet thuis. In het huis werden valse identiteitspapieren gevonden waaruit bleek dat hij de naam 'Jacob Klein' gebruikte. Hierna liep het spoor dood. Verondersteld werd dat Meijer in een klooster zat, was vermoord, of zich door plastische chirurgie een ander uiterlijk had laten aanmeten.Heineken-ontvoerder leeft riant in Paraguay, Algemeen Dagblad, 11 augustus 1994
Opgespoord in Paraguay Meijer zou aanvankelijk in Brazilië een wild leven hebben geleid, tot hij ontredderd en aan een geslachtsziekte lijdend in Paraguay werd opgevangen door een diepgelovige vrouw. Hij zou op dat moment zo aan lager wal zijn geraakt dat hij in een kartonnen doos op straat leefde.Frans Meijer, digibron.nl, 11 juni 2001 (bron: Reformatorisch Dagblad). Gearchiveerd op 7 april 2022. Paraguay was destijds een door en door corrupt land, en een vrijhaven voor witwassen.Het schuim der aarde is altijd welkom in Paraguay, Het Parool, 3 juni 1995
Misdaadjournalist Peter R. de Vries spoorde Meijer in 1994 na een anonieme tip op in Paraguay.Volgens misdaadjournalist Bart Middelburg had De Vries Meijer niet opgespoord, maar was diens verblijfplaats De Vries toegeworpen. Zie Inktkoelies van de misdaad, de Volkskrant, 5 oktober 1995. Meijer bleek er de naam Rudi Doves te hebben aangenomen,Heineken-ontvoerder ontvlucht Paraguay, Algemeen Dagblad, 13 augustus 1994 en had op die naam een Paraguayaanse identiteitskaart gekregen en later een paspoort.'Rudi is een keurige huisvader', Algemeen Dagblad, 15 augustus 1994 Hij bleek in 1986 getrouwd met een Paraguayaanse bij wie hij drie kinderen had, ging drie keer per week naar de kerk, gaf zich uit voor een Spaans zakenman, woonde in een villa, en exploiteerde twee hamburgerrestaurants in Asuncion.'Nog nooit iemand zo zien schrikken', Limburgsch Dagblad, 11 augustus 1994 Of hij zijn luxe levensstijl kon bekostigen van de twee restaurantjes was onduidelijk; door andere winkeliers werd vermoed dat hij in cocaïne handelde. Hoewel de beveiligingsdienst van het Heineken-concern jarenlang naar Meijer had gezocht reageerde Freddy Heineken laconiek op het nieuws: "Laat hem daar maar lekker zitten. Ik heb geen wraakgevoelens. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd.
De Nederlandse consul te Asuncion had in 1985 wel genoteerd dat in de stad een Nederlander was opgedoken die zich niet had laten inschrijven op het consulaat, maar had verder geen actie ondernomen. Dat het om de pas ontsnapte Meijer ging wist de consul destijds niet.Justitie had Frans Meijer kunnen pakken, De Telegraaf, 12 augustus 1994 De consul kreeg in augustus 1994 geen instructies vanuit Nederland.Consul Paraguay: geen actie Meijer, Het Parool, 13 augustus 1994 Omdat Nederland geen uitleveringsverdrag met Paraguay had, lag uitlevering van Meijer ingewikkeld. Kansloos was zo'n verzoek echter niet. Minister Kosto van Justitie moest zich er over buigen.Kosto buigt zich over verzoek tot uitlevering Meijer, De Telegraaf, 13 augustus 1994 Meijer bleek echter Paraguay op 3 augustus halsoverkop te hebben verlaten.Frans Meijer als 'bekeerde zondaar' in Paraguay, Algemeen Dagblad, 15 augustus 1994
In Paraguay gearresteerd