De Union Démocratique du Travail (UDT), Nederlands: Democratische Unie van de Arbeid, was een politieke partij in Frankrijk, die van van 1958 tot 1967 bestond. De partij was links, maar gaullistisch. De UDT was er voor dat generaal Charles de Gaulle de president van Frankrijk was. De partij steunde de onafhankelijkheid van Algerije. Op sociaal en economisch vlak was de UDT voorstander van een socialistisch beleid.
De bekendste leden waren René Capitant (1901-1970) en Louis Vallon, die beide lid van de Assemblée Nationale waren. Capitant leidde de UDT tussen 1959 en 1962.
De UDT vormde in 1962 een lijstverbinding met de gaullistische UNR van De Gaulle. De lijstverbinding UNR-UDT won de parlementsverkiezingen van november 1962. Hun fractie kreeg 229 zetels in de Assemblée nationale. De gaullist Georges Pompidou van de UNR werd premier, maar de UDT was vanaf het begin tegen zijn beleid gekant. Capitant verklaarde dat de koers van Pompidou te rechts was en dat het ware gaullisme links is.Le vrai gaullisme est à gauche.
Desondanks fuseerden de UNR en de UDT in 1967 tot de Union Démocratique pour la Ve République. Deze ging op haar beurt in 1968 op in de Union pour la Défense de la République.
De UDT gaf een eigen partijkrant uit, de "Notre République".
Categorie:Voormalige Franse politieke partij Categorie:Gaullistische partij