De Watersnoodwedstrijd was een voetbalwedstrijd die werd gespeeld op donderdag 12 maart 1953 in het Parc des Princes in Parijs. De wedstrijd was bedoeld om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de watersnood enige weken daarvoor.
De watersnood van 1 februari 1953 was voor Bram Appel en Theo Timmermans reden om samen met andere, in het buitenland spelende, Nederlandse voetbalprofs middels een officieuze interland tegen het Franse nationale elftal geld in te zamelen. De profs speelden voor ongeveer 35.000 toeschouwers (met 8000 toegereisde landgenoten op de tribune) in Parijs tegen een sterk Frankrijk en won met 1–2, na een ruststand van 1–0 voor Frankrijk. De doelpuntenmakers waren Jean Saunier voor Frankrijk (34e minuut) en Bertus de Harder (58e minuut) en Bram Appel (81e minuut) voor Nederland.
Eigenlijk waren er twee "watersnoodwedstrijden". Op zaterdag 7 maart was al een officiële wedstrijd gespeeld ten behoeve van het Rampenfonds. Het officiële Nederlands voetbalelftal speelde in de Rotterdamse Kuip tegen Denemarken en verloor met 1–2; Abe Lenstra scoorde het Nederlandse doelpunt. Deze wedstrijd is in de vergetelheid geraakt door het succes en de impact van de wedstrijd op 12 maart.
De Watersnoodwedstrijd in Parijs bracht 110.000 gulden op voor het Rampenfonds en de wedstrijd van het Nederlands elftal 200.000 gulden. De totale opbrengst van beide wedstrijden staat gelijk aan ruim 3 miljoen euro (2023).
Betaald voetbal De wedstrijd van 12 maart kan worden gezien als directe aanleiding voor het ontstaan van het betaald voetbal in Nederland. Na de officieuze Watersnoodwedstrijd werd in Nederland de roep om betaald voetbal alsmaar groter. Hoewel de in 1953 opgerichte NBVB zeker heeft bijgedragen aan de totstandkoming van het betaald voetbal in Nederland, gaf de Watersnoodwedstrijd tegen Frankrijk de doorslag. Uiteindelijk ging de KNVB in 1954 overstag. De NBVB en de KNVB fuseerden en enkele clubs uit de NBVB zoals Fortuna '54, Holland Sport, Alkmaar '54, De Graafschap en profclub Amsterdam werden opgenomen in de competities van de KNVB.
Selectie van het Nederlandse team De selectie van Nederlandse professionele spelers uit buitenlandse voetbalcompetities, onder leiding van de gelegenheidscoach Edmond Delfour, zag er als volgt uit:
Rugnummer Naam Positie Club Wedstrijd 1 Doelman 1. FC Köln Basisspeler 2 Aanvaller Nantes Basisspeler 3 Middenvelder Rouen Basisspeler 4 Middenvelder Racing Club de Paris Basisspeler 5 Verdediger Lille Basisspeler 6 Middenvelder Girondins de Bordeaux Basisspeler 7 (aanvoerder) Aanvaller Stade de Reims Basisspeler 8 Middenvelder St. Étienne Basisspeler 9 Aanvaller Nantes Basisspeler 10 Aanvaller Nîmes Basisspeler 11 Aanvaller Girondins de Bordeaux Basisspeler Middenvelder Roubaix Reserve Aanvaller Lens Reserve
Selectie van het Franse team De selectie van het Franse nationale elftal, onder leiding van bondscoach Pierre Pibarot, zag er als volgt uit:
Rugnummer Naam Positie Club Wedstrijd 1 Doelman Lille Basisspeler 2 Verdediger Roubaix-Tourcoing Basisspeler 3 (aanvoerder) Verdediger Stade de Reims Basisspeler 4 Middenvelder Stade de Reims Basisspeler 5 Middenvelder Stade de Reims Basisspeler 6 Middenvelder Stade Français Paris Basisspeler 7 Aanvaller Stade de Reims Basisspeler 8 Aanvaller Nîmes Basisspeler 9 Aanvaller Le Havre Basisspeler 10 Aanvaller Sochaux Basisspeler 11 Aanvaller Nancy Basisspeler Doelman Stade Français Paris Reserve Verdediger Le Havre Reserve Verdediger Metz Reserve
Trivia Faas Wilkes was oorspronkelijk betrokken bij het initiatief voor de Watersnoodwedstrijd, maar kreeg geen verlof van zijn toenmalige club Torino FC om mee te spelen. Joep Brandes (Montpellier) kon niet meespelen als gevolg van een blessure. Het Nederlandse team speelde voor deze gelegenheid in rode shirts, witte broeken en blauwe kousen; het Franse team in blauwe shirts, witte broeken en rode kousen. De wedstrijd stond onder leiding van de Luxemburgse scheidsrechter Emile Eischen, met assistentie van de twee Franse grensrechters Jacques Devillers en Kohler. De KNVB ontving een uitnodiging van de Franse voetbalbond FFF voor een benefietwedstrijd tussen beide nationale elftallen, maar sloeg de uitnodiging af uit angst voor een slecht resultaat. De Nederlandse professionals in het buitenland, onder leiding van Appel en Timmermans, konden hierdoor wel op de uitnodiging ingaan en werden hierin gesteund door Prins Bernhard. Uit onderzoek van Frans van Kolfschoten, gepubliceerd in 2008, bleek dat de KNVB in stilte medewerking verleende aan het initiatief, in tegenstelling tot wat tot dan toe steeds werd aangenomen. Abe Lenstra en Wim Landman zaten tijdens de wedstrijd als toeschouwers op de tribune. Voorafgaand aan de wedstrijd deelde een man in Volendammer klederdracht tulpen uit aan de Franse en Nederlandse spelers en werd de toenmalige Nederlandse ambassadeur in Frankrijk, baron Van Boetzelaer, aan alle spelers voorgesteld. Er waren zes Nederlandse journalisten aanwezig die ieder een onderdeel rondom de benefietwedstrijd voor de radio versloegen. De Watersnoodwedstrijd werd op 31 maart 2004 herdacht met een vriendschappelijke wedstrijd tussen Nederland en Frankrijk (0–0) in De Kuip in Rotterdam, met Cor van der Hart, Rinus Schaap, Frans de Munck en Gerrit Vreken als eregasten van de KNVB op de tribune. Kees Rijvers was de laatste nog levende speler die in de Watersnoodwedstrijd had meegespeeld. Hij overleed op 4 maart 2024.
Zie ook Benefietactie
Referenties
Categorie:Nederlands voetbalelftal Categorie:Voetbalinterland Categorie:Gebeurtenis in 1953 Categorie:Sport in 1953