Reinier III (±920 – ±970), bijgenaamd Reinier Langhals, was een graaf van de Henegouw. Hij probeerde tweemaal hertog van Lotharingen te worden, waarna hij verbannen werd.
Tussen 932 en 940 volgde hij zijn gelijknamige vader op als graaf van de Henegouw. In 939 erfde zijn broer Rudolf de Maasgouw en de Haspengouw, wegens de dood van hun oom, Giselbert II. Giselberts zoon, Hendrik, werd aangeduid als de toekomstige hertog van Lotharingen. Reinier trouwde met Adela van Leuven. Ze kregen twee zonen: Reinier IV en Lambert I.
In 944 overleed hertog Hendrik zonder nakomelingen. Nu wierp Reinier zich op als rechtmatige erfgenaam van de hertogelijke titel. Keizer Otto I de Grote vreesde echter dat Reinier als hertog een bedreiging zou vormen en stelde Koenraad de Rode aan als nieuwe hertog. Reinier ging een bondgenootschap aan met Lodewijk IV van Frankrijk, maar Herman I van Zwaben kon hem en zijn broer Rudolf tijdig gevangennemen. Schoorvoetend erkenden ze Koenraad als hertog.
Toen hertog Koenraad zelf deelnam aan een opstand, kozen de broers de zijde van keizer Otto. Desondanks besloot Otto om de hertogentitel aan zijn eigen broer Bruno te schenken. In de wanorde van de opstand kon Reinier voorname edelen aan zijn zijde scharen, en zich eenzijdig uitroepen tot hertog (954). Via Bruno, niet alleen hertog maar tegelijkertijd aartsbisschop van Keulen, kwam Reinier in conflict met de Kerk. Om zijn soldaten te betalen legde Reinier beslag op kerkelijke inkomsten. In 955 bedong hij bij het kapittel van Sint-Lambertus dat Balderik Nebelung, een zoon van zijn zuster Symphoria, verkozen werd tot bisschop van Luik.
Omdat Reinier zichzelf opwierp als de erfgenaam van de overleden Hendrik, bezette hij ook de bruidsschat van diens moeder Gerberga van Saksen. Gerberga protesteerde. Ze was hertrouwd met Lodewijk IV van Frankrijk, die nu zijn bondgenootschap met Reinier beëindigde. Na het wegvallen van de Franse steun stuurde hertog Bruno een leger naar de gebieden van Reinier en Rudolf. Ze werden uiteindelijk gevangen genomen in een burcht aan de Chiers (958). De keizer verbande hen naar Bohemen. De zonen van Reinier, Reinier IV en Lambert I, konden tijdig in veiligheid gebracht worden aan het Franse Hof. Zij probeerden vanaf 972 de verloren familiebezittingen gewapenderhand te herwinnen (zie de veldtochten van Reinier en Lambert), wat doet vermoeden dat Reinier en Rudolf toen al overleden waren.
Voorouders Voorouders van Reinier III van de HenegouwOvergrootouders Giselbert I (±815 – ±885) ∞ Ermengarde? (±828 – 849) ? ∞ ? ? ∞ ? ? ∞ ?Grootouders Reinier I van de Henegouw (±850 – 915) ∞ Alberada (854 – ±919) ? ∞ ?Ouders Reinier II van de Henegouw (±890 – ±935) ∞ Adela van Frankrijk? Reinier III van de Henegouw (±920 – ±970)
Categorie:Graaf van de Henegouw Categorie:Huis der Reiniers Categorie:Persoon in de 10e eeuw