Het os triquetrum secundarium,Bardeleben, K. von (1892). I. Anatomie (einschliesslich der Zellen- und Gewebelehre, sowie der Entwickulungsgeschichte). In S. Guttman (Red.), Jahrbuch der Practischen Medicin (pp. 1-34). Stuttgart: Verlag von Ferdinand Enke. ook os intermedium antebrachii of os triangulare is een incidenteel voorkomend extra handwortelbeentje. Bij het kleine deel van de bevolking die het extra sesambeentje hebben, is het gelegen tussen het distale deel van het spaakbeen, de processus styloides van de ellepijp, het os lunatum en het os triquetrum. Daar heeft het een wisselende maar ingewikkelde relatie met de gewrichtsschijf.R. O'Rahilly. A survey of carpal and tarsal anomalies. J Bone Joint Surg Am. 1953; 35: 626-642 De lokalisatie van het botje kan sterk wisselen en het beentje moet niet worden verward met een os pisiforme secundarium.T. Dwight. A clinical atlas. Variations of the bones of the hands and feet. J.B. Lippincott, Philadelphia, 1907 Het os triquetrum secundarium wordt vaak gezien in menselijke embryo's. Gedurende de embryonale ontwikkeling verdwijnt het botopbouwpuntje, mogelijk doordat het deel gaat uitmaken van de gewrichtsschijf of doordat het fuseert met de processus styloides ulnae.
Op röntgenfoto's wordt een os intermedium antebrachii soms onterecht aangemerkt als afwijkend, losliggend botdeel of als fractuur,T.E. Keats, M.W. Anderson. Atlas of normal roentgen variants that may simulate disease. 7th edition, Mosby Inc. 2001, niet geheel onterecht aangezien het onderscheid met een avulsiefractuur van de processus styloides ulnae vaak erg lastig is., Daarom zijn velen voorzichtig met het benoemen ervan en vaak wordt als voorwaarde voor een os triangulare een intacte processus styloides ulnae geëist.A.H. Pirie. Extra bones in the wrist and ankle found by roentgen rays. Am J Roentgenol. 1921; 8: 569-573
thumb|links|Röntgenfoto van de linker pols, met de extra handwortelbeentjes gekleurd naar hun prevalentie.
Categorie:Accessoire handwortelbeenderen