London Overground is een openbaarvervoersnetwerk van treinen ten behoeve van Transport for London (TfL) op een aantal spoorlijnen van National Rail in en rond Londen. Het kan vergeleken worden met de S-lijnen van NMBS. London Overground rijdt in opdracht van TfL. De exploitatie was sinds 2007 in handen van London Overground Rail Operations (LOROL), een joint venture van Arriva UK Trains (eigendom van Deutsche Bahn) en MTR Corporation. Van 13 november 2016 tot 3 mei 2026 was Arriva Rail London de enige exploitant. Op 3 mei 2026 nam First Rail London de concessie over. De tarieven zijn volledig geïntegreerd met die van London Underground, de metro van TfL. De National Rail-tarieven zoals "BritRail" zijn niet van toepassing.
Overzicht Het doel van de overnames en samenvoeging is het opzetten van een hoogwaardige vorm van spoorvervoer rondom de Britse hoofdstad, vergelijkbaar in kwaliteit met de S-Bahn in Berlijn, de RER in Parijs en de plannen voor een Gewestelijk ExpresNet in Brussel. Er zijn veel tangentiële spoorlijnen en een paar radiale lijnen die eindigen bij een kopstation aan de rand van het Londense stadscentrum. Er rijden meer treinen, die comfortabeler zijn dan de treinen van voor de samenvoeging. De stations zijn alle bemand en beter beveiligd, zodat reizen per spoor aantrekkelijker wordt.
North London Line Op 11 november 2007 nam London Overground de exploitatie van de North London Line over van Silverlink Metro. De diensten maken deel uit van het National Rail spoornet, maar worden door TfL gecontracteerd in plaats van door de centrale overheid. Een soortgelijke regeling is van toepassing op Merseyrail rond Liverpool.
Bij de overname hebben alle stations een grondige schoonmaakbeurt ondergaan en is de bewegwijzering vervangen. Op termijn worden alle stations opgeknapt en van definitieve nieuwe bewegwijzering voorzien. Vanaf de overname geldt de Oyster card, het gemeenschappelijke vervoerbewijs voor heel Groot-Londen, ook op dit spoornetwerk.
East London Line thumb|left|Treinen van de East London Line op station Highbury & Islington Ook de East London Line, sinds 1933 onderdeel van London Underground, werd na de afronding van de eerste fase van de uitbreiding op 27 april 2010 deel van London Overground. De lijn werd in noordelijke richting verlengd naar het station Dalston Junction en op 28 februari 2011 naar het definitieve eindpunt Highbury & Islington. In zuidelijke richting werd de lijn verlengd naar de nieuwe eindstations Crystal Palace en West Croydon, door gebruik te maken van de bestaande Brighton Main Line.
Met de toevoeging van de East London Line heeft London Overground een aanzienlijke lengte aan tunnels gekregen, waaronder de historische Thames Tunnel, de oudste tunnel onder een bevaarbare waterweg ter wereld. Een bijzonderheid is dat bij Whitechapel de tunnel van de Overground doorloopt onder de tunnel van de Underground (District Line en Hammersmith & City Line).
Veranderingen Op 15 april 2009 zijn de perrons van de North London Line op station Stratford verplaatst naar een hoger niveau, zodat de oude perrons gebruikt konden worden voor de uitbreiding van de Docklands Light Railway naar Stratford International.
Op 27 september 2009 werd station Imperial Wharf geopend aan de West London Line, tussen West Brompton en Clapham Junction.
Op 9 december 2012 werd de spoorlijn Clapham Junction - Surrey Quays (de South London Line, in feite een zijtak van de East London Line) opgenomen in de Overground. Hiermee is de Overground-ringlijn rond Londen gesloten, al moet voor een rondrit worden overgestapt in Clapham Junction en Highbury & Islington.
Uitbreidingen 2015 Op 31 mei 2015 werd het netwerk aanzienlijk uitgebreid. London Overground heeft van de Greater London Authority vergunning gekregen om een aantal Londense voorstadslijnen te exploiteren. Het gaat om lijnen die vertrekken van station London Liverpool Street en tot de Lea Valley Lines behoren: de Chingford Branch naar Chingford en de Enfield Town Branch via Seven Sisters naar Enfield Town met een aftakking via de Southbury Loop naar Cheshunt. Deze lijnen, eerder in handen van Abellio Greater Anglia, hebben van London Overground de benamingen Chingford Line en Seven Sisters Line gekregen.
Ook de korte lijn Romford - Upminster, een rit van 9 minuten, werd op 31 mei 2015 onderdeel van de concessie. Deze verbindt de District Line met de Elizabeth line, maar sluit niet aan op andere lijnen van het Overground-netwerk.
De spoorlijn Gospel Oak - Barking die al onderdeel was van London Overground, maar nog met dieseltreinstellen werd geëxploiteerd, is sinds 2019 geëlektrificeerd. Op 18 juli 2022 werd de lijn verlengd van Barking naar Barking Riverside. De rijksoverheid maakte hiervoor geld vrij binnen het 2014 United Kingdom budget. In Barking Riverside is een overstap op Thames Clippers watertransport van de Barking Riverside Pier.
Nachttreinen London Overground startte op 15 december 2017 met in de weekends nachttreinen op de East London Line tussen Dalston Junction en New Cross Gate. In februari 2018 werd de dienst uitgebreid tot Highbury & Islington.
Plannen Op langere termijn bestaat een plan om het traject van Harrow & Wealdstone naar Watford Junction terug te geven aan de Bakerloo Line van London Underground, wat de Watford DC Line van Harrow & Wealdstone naar station London Euston overbodig zou maken. Met dit plan in strijd is de bestelling in 2015 van nieuw materieel speciaal voor deze lijn bij Bombardier. In 2016 werd bekend dat het plan een lage prioriteit had wegens de hoge kosten. Er is een voorstel om de door First Great Western met dieseltreinen gereden Greenford branch line van West Ealing naar Greenford over te dragen aan London Overground. De treinen zouden in West Ealing aansluiten op Crossrail en een hogere frequentie krijgen. Er is geen aansluiting op andere lijnen van het Overground-netwerk. Voorstellen om diverse voorstadslijnen over te nemen die nog tot National Rail behoren (vertrekkend vanuit de stations Victoria, Charing Cross, Cannon Street en London Bridge) en ze deel te laten uitmaken van een London Suburban Metro, werden op 21 januari 2016 gepresenteerd.DfT-TfL rail prospectus, 21 januari 2016. Gearchiveerd op 5 oktober 2016.
Exploitatie Exploitant Net als bij de Docklands Light Railway worden de lijnen geëxploiteerd op grond van een contract met TfL door London Overground Rail Operations (LOROL), een 50/50 joint venture tussen MTR Corporation en Deutsche Bahn. Anders dan bij National Rail-contracten zijn de exploitanten niet verantwoordelijk voor het vaststellen van tarieven, aanschaffen van materieel of het bepalen van het niveau van de dienstregeling. Deze zaken worden vooraf bepaald door TfL. De exploitanten delen in het risico op het gebied van inkomsten, maar zijn ook verantwoordelijk voor het verkrijgen van de inkomsten door kaartverkoop.
De andere inschrijvers voor deze concessie waren Govia, National Express Group en NedRailways (Nederlandse Spoorwegen). In december 2006 werden Govia en MTR Laing geselecteerd op basis van hun ‘best and final offers’. Op 19 juni 2007 werd bekendgemaakt dat de opdracht gegund was aan MTR Laing, een 50/50 joint venture van MTR Corporation en Lang Rail. Het formele contract werd getekend op 2 juli 2007, de dienstregeling ving aan op 11 november 2007. Het contract heeft een looptijd van zeven jaar met een optionele verlenging van twee jaar. Sinds het 50% aandelenpakket van Lang Rail in handen is van Deutsche Bahn, draagt het bedrijf de naam LOROL.
Na een nieuwe aanbesteding in 2016 werd Arriva Rail London de enige exploitant op 13 november van dat jaar. In december 2025 kreeg FirstGroup het contract met First Rail London en nam op 3 mei 2026 de concessie over van Arriva Rail London. Het contract loopt acht jaar, met de optie om het met nog eens twee jaar te verlengen.
Lijnen en stations De volgende stations zijn sinds de uitbreidingen van 31 mei 2015 onderdeel van het London Overground-netwerk:
Dienstuitvoering mei 2020 thumb|Het netwerk voorgesteld als een cirkel. Lijnen Frequentie per uur (maandag t.m. vrijdag overdag) East London Lineinclusief South London Line 4× Dalston Junction - West Croydon 4× Highbury & Islington - Crystal Palace 4× Dalston Junction - New Cross4× Highbury & Islington - Clapham Junction North London Lineinclusief West London Line 5× Richmond - Stratford 5× Clapham Junction - Stratford Watford DC Line 4× London Euston - Watford Junction Gospel Oak to Barking Line 4× Gospel Oak - Barking Seven Sisters Line (Lea Valley Lines) 2× (spits 4x) London Liverpool Street - Enfield Town 2× London Liverpool Street - Cheshunt Chingford Line (Lea Valley Lines) 4× London Liverpool Street - Chingford Romford to Upminster Line 2× Romford - Upminster ('s avonds en 's zondags geen dienst)
Naamswijziging lijnen in 2024 miniatuur|500px|rechts|Netwerkkaart met nieuwe namen thumb|Aanduiding namen in station Gospel Oak, 27 november 2024 In februari 2024 werd aangekondigd dat de diverse lijnen een meer kenmerkende naam zouden krijgen. In november 2024 werden deze namen officieel ingevoerd."At the time of writing [september 2024] no formal date for the changeover had been announced, but it is coming soon." (Op.cit., p.64)
De gekozen namen zijn als volgt: Liberty line (voorheen Romford-Upminster Line): verwijst naar de vroegere onafhankelijkheid van het gebied, dat pas in 1965 onderdeel werd van Londen. Lioness line (voorheen Watford DC Line): verwijst naar de prestaties van het Britse vrouwenvoetbalteam (passeert Wembley Park, het station van Wembley Stadium). Mildmay line (voorheen North London Line en West London Line): verwijst naar het Mildmay Mission Hospital dat in de nabijheid van de route ligt. Weaver line (voorheen Seven Sisters Line en Chingford Line, samen ook wel Lea Valley Lines genoemd): verwijst naar de textielindustrie die op diverse locaties aan of nabij de route, in diverse tijdperken, werd beoefend door met name migranten. Windrush line (voorheen East London Line en South London Line): verwijst naar immigranten vanuit het Caribisch gebied naar het Verenigd Koninkrijk, waarvan de eerste groep in 1948 arriveerde met het schip HMT Empire Windrush. Men eert hiermee de slachtoffers van het Windrush-schandaal. Suffragette line (voorheen Gospel Oak to Barking Line/GOBLIN): verwijst naar de Suffragettes, met name in de arbeidersklasse, in het East End, en eindigt in Barking, woonplaats van de suffragette Annie Huggett die aldaar op 103-jarige leeftijd overleed. Enerzijds wordt hiermee beoogd de herkenbaarheid te vergroten, anderzijds wordt verwezen naar de historie van de door die lijnen bediende delen van Londen. Van een deel van de betrokken lijnen, zoals East London Line, North London Line en GOBLIN, werden namen vervangen die al tientallen jaren zeer bekend en ingeburgerd waren bij het reizend publiek.
Materieel Overzicht KlasseAfbeeldingTypeMax. snelheidAantalRijtuigbakken per treinstelStoelindelingZitplaatsenRoutesBouwjaarmphkm/hClass 172 Turbostartot 2019100pxdieseltreinstel75120822+2?Gospel Oak to Barking Linetot 20192010-2011Class 378 Capitalstar100pxelektrisch treinstel75120575London Overground's five-car extension: "A three year programme delivered in 18 months", Railway Technology Magazine, 16 januari 2014. De verlenging van alle 57 vierrijtuigstellen met één rijtuigbak kwam in oktober 2015 gereed. Gearchiveerd op 4 oktober 2023.langsbanken?East London LineSouth London LineNorth London LineWest London LineWatford DC Line2007-2010Class 315100pxelektrisch treinstel751211743+2318Seven Sisters LineChingford Line1980-1981Class 317100pxelektrisch treinstel1001601543+2?Seven Sisters LineChingford Line1981-1982Class 321100pxelektrisch treinstel100160243+2?Romford to Upminster Line1989-1990 thumb|150px|Interieur van een Class 378 met langsbanken
Huisstijl