Judith Katrijntje (Trijntje) Oosterhuis (Amsterdam, 5 februari 1973) is een Nederlandse zangeres. Ze brak in de jaren negentig door met haar broer Tjeerd Oosterhuis als Total Touch. Later is zij met veel succes een solocarrière begonnen. Ze is coach geweest bij The voice of Holland en It Takes 2.
Van 2012 tot en met 2017 maakte Oosterhuis deel uit van de gelegenheidsformatie Ladies of Soul. In 2015 was ze de Nederlandse deelnemer aan het Eurovisiesongfestival. In The Passion 2021 speelde zij de rol van Maria.
Biografie Trijntje Oosterhuis is een dochter van de theoloog en uitgetreden priester Huub Oosterhuis. Al jong zette zij haar eerste schreden op het muzikale pad. Als kind speelde ze samen met haar broer Tjeerd in de kindermusical Wordt er in de ruimte ook gelezen? van Marjan Berk.
Total Touch Samen met haar broer Tjeerd formeerde Trijntje Oosterhuis de band Total Touch, waarmee ze een muzikale mix brachten van 80's, soul, 90's, R&B, funk, pop en dance. De band ontstond in de jaren tachtig, in de tijd dat broer en zus nog tieners waren. Ze wilden allebei een baan als muzikant. De samenstelling van Total Touch veranderde diverse malen in de jaren voor zijn doorbraak, maar broer en zus Oosterhuis waren altijd degenen die groep levend hielden.
In 1991 won de band de eerste prijs in de categorie muziek tijdens de finale van Kunstbende. En dat jaar stond de band in de schijnwerpers tijdens de Grote Prijs van Nederland (twee liedjes werden uitgebracht op een promotie-uitgave: Finalisten De Grote Prijs van Nederland 1991). Doordat de band wekelijks optredens verzorgde in het Amsterdamse café 'Naar Boven', kregen zij al snel naamsbekendheid in het Amsterdamse muziekcircuit.
In 1994 kreeg Oosterhuis de kans om met saxofonist Candy Dulfer de wereld rond te toeren in het achtergrondkoor. De tournee had eigenlijk zes weken moeten duren, maar uiteindelijk werd er twee jaar in verschillende periodes rondgereisd. In 1995 werkte Oosterhuis mee aan het nummer Ademnood van Linda, Roos & Jessica. In dat jaar kreeg Total Touch een platencontract aangeboden bij label BMG Music. Het titelloze debuutalbum van de band verscheen een jaar later. De eerste single Touch Me There werd door veel airplay op radio en tv een grote hit in de zomer van 1996.
Op 14 augustus 1996 zong Oosterhuis tijdens de opening van de Amsterdam ArenA voor een publiek van 50.000 mensen en miljoenen tv-kijkers de door John Ewbank geschreven hymne De zee. Dit optreden resulteerde in een top 10-hit en veel media-aandacht. In september verscheen de tweede Total Touch-single Somebody Else's Lover, die de groep de definitieve doorbraak in Nederland bezorgde. De single behaalde de derde plaats en werd met platina onderscheiden.
Na diverse singlehits en een debuutalbum, dat vijf maal met platina bekroond werd, nam Total Touch in 1997 wat gas terug om zich toe te leggen op een nieuw album. Het debuutalbum is tot op heden het bestverkochte debuutalbum uit de Nederlandse popgeschiedenis. Ondertussen scoorde Oosterhuis een grote hit met het nummer Wereld zonder jou, een duet met Marco Borsato.
April 1998 keerde Total Touch terug met het tweede album This way, waarvan de eerste single I'll say goodbye een grote hit werd. Het album behaalde tweemaal platina. Tevens scoorde Oosterhuis eind 1998 opnieuw een solohit met het nummer Vlieg met me mee, de titeltrack van de Nederlandse speelfilm Abeltje. Ondanks het grote succes in Nederland, bleek Total Touch internationaal geen voet aan de grond te krijgen. De frustratie daarover leidde tot een tijdelijke breuk tussen Oosterhuis en haar broer Tjeerd in het voorjaar van 1999. Na een korte bezinningsperiode werd de vrede weer getekend.
Solo 2001 - 2004 Terwijl haar broer Tjeerd ging werken aan nieuw materiaal, deed Oosterhuis enkele soloprojecten. Zo zong ze aan de zijde van jazzpianist Herbie Hancock op het 24ste North Sea Jazz Festival. Ook nam ze deel aan de muziektournee Marlboro Flashbacks, waarbij ze zich stortte op het oeuvre van Stevie Wonder, een persoonlijke favoriet van de zangeres. Hiervan verscheen een liveregistratie op cd, genaamd For once in my life. Dit album behaalde de platinastatus. Ondertussen ontving Total Touch de Gouden Vedel van de Vereniging van Dansschooleigenaren en een Alcas Award, een prijs voor de populairste achtergrondmuziek.
In 2001 besloten Oosterhuis en haar broer om vooralsnog Total Touch als band op te heffen. Oosterhuis reisde op 5 mei per helikopter langs verschillende bevrijdingsfestivals in Nederland. In het najaar startte ze een solotournee langs de theaters. Op het Rotterdamse Dunya-festival zong Oosterhuis een duet met raï-zanger Khaled. Op dinsdag 28 januari 2002 was Oosterhuis een van de acts tijdens het feestje in de Amsterdam ArenA ter gelegenheid van het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta. In maart 2002 deed Oosterhuis met Michiel Borstlap een theatertournee in Nederland. Op Koninginnedag van datzelfde jaar gaf de Britse popgroep Queen een verrassingsoptreden op het Museumplein. Oosterhuis zong tijdens dat optreden de afsluiter We are the champions. Bij EMI tekende ze dat jaar een contract voor meerdere soloalbums.
Het eerste echte soloalbum van de zangeres verscheen onder de titel Trijntje Oosterhuis in maart 2003 bij EMI Music, met de eerste single Free als voorloper in februari. Het album bevatte bijdragen van onder anderen haar broer Tjeerd, John Ewbank, James Hallawell (producer van Wet Wet Wet) en de componist Blair MacKichan. De zangeres maakte tevens een exclusief nummer voor de benefiet-cd Hoop! Peace Songs Voor War Child, die op 2 mei verscheen. Het nummer In this together is sinds de opening op 19 juni 2002 te horen in de voorshow van de attractie PandaDroom in de Efteling.
Rond diezelfde periode verschenen er bij BMG een verzamel-cd en dvd van Total Touch. Om haar soloalbum te promoten ging Oosterhuis ook weer op tournee langs de Nederlandse theaters. Tijdens deze tournee werd Oosterhuis begeleid door Allan Eshuijs (achtergrondzang/toetsen), Lodewijk van Gorp (achtergrondzang/saxofoon), Jasmin Tusjadia (achtergrondzang), Cyril Directie (drums), Ronald Kool (toetsen), Aram Kersbergen (basgitaar) en Ulco Bed (gitaar). De tickets verkochten goed en het album werd rond Kerstmis met goud bekroond. Naast Free werden van het album de nummers What about us, It's you I need en Don't say that you love me als singles uitgebracht.
Naar aanleiding van de geboorte van prinses Catharina-Amalia op zondag 7 december bracht Oosterhuis samen met Carel Kraayenhof en violiste Janine Jansen het door John Ewbank geschreven lied Nu dat jij er bent uit. De opbrengsten van de single kwamen geheel ten goede aan het kinderfonds van Jantje Beton. In februari 2004 kreeg Oosterhuis de Gouden Harp. De jury prees haar zangkwaliteiten, maar ook het feit dat ze zelf haar liedjes schrijft, zowel tekst als muziek. Het was de tweede Harp die Oosterhuis kreeg. In 1996 won ze al met haar band Total Touch van Conamus de Zilveren Harp. Begin 2004 tekende de zangeres een platencontract bij het Amerikaanse jazzlabel Blue Note. Er werd vervolgens een nieuw livealbum van de zangeres uitgebracht: Strange fruit - een registratie uit 2003 van liedjes van Billie Holiday en George Gershwin, gespeeld samen met het Amsterdam Sinfonietta en de Houdini's. Twee weken na verschijning behaalde het album al de gouden status, later behaalde het ook de platina status.
Rond diezelfde periode maakte de zangeres opnieuw een theatertournee, deze keer met een wat meer akoestische setting. Van een van de concerten werden in april in Club Panama in Amsterdam opnames gemaakt voor een live-dvd. In de zomermaanden ging Oosterhuis met zwangerschapsverlof en beviel in september van een zoontje. In november werd de dvd A thousand days - Live & acoustic uitgebracht door EMI Music. Oosterhuis sloot het jaar af met het uitbrengen van een kerstsingle: Merry Christmas baby, samen met saxofoniste Candy Dulfer. Het nummer werd, samen met een kerstsong van zangeres Do, uitgebracht door radiozender Sky Radio en behaalde de zevende plaats in de Top 40.
2005 - 2008 Op 1 januari 2005 werkte Oosterhuis mee aan de benefietsingle Als je iets kan doen van Artiesten Voor Azië, mede geschreven door haar broer. Het nummer kwam kort na verschijning nieuw binnen op de eerste plaats van de Top 40. De opbrengsten van het nummer kwamen geheel ten goede aan de slachtoffers van de zeebeving in Azië van Kerstmis 2004. Tijdens een landelijke inzameldag voor de ramp trad de zangeres op tijdens een speciaal evenement van TMF en 538 op de Dam in Amsterdam. Hierna legde Oosterhuis zich toe op het maken van een nieuwe studioplaat. Het nieuwe album werd geheel bij haar thuis - in haar eigen studio - in Amsterdam opgenomen en afgemonteerd. Hierdoor viel het werk als artiest en het moederschap nog beter te combineren. Het album verscheen in september en droeg de titel See you as I do. De titeltrack werd verkozen als eerste single van het album en werd een bescheiden hit. Eind november maakte de zangeres haar comeback op het podium met twee uitverkochte concerten in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Ook werd het album rond diezelfde tijd met een gouden plaat bekroond. In december verscheen de tweede single van het album: My angel. thumb|Trijntje Oosterhuis in 2007 Vanaf februari 2006 toerde Oosterhuis weer langs de Nederlandse theaters met een avondvullende show. De zanger Julian Thomas ging met haar mee als support act. Tevens maakte de zangeres in februari haar tweede zwangerschap bekend. Op 31 juli werd haar tweede kind geboren, opnieuw een zoon. Hierna legde Oosterhuis zich toe op de realisatie van een nieuw jazzalbum voor het contract bij het label Blue Note. Samen met het Metropole Orkest nam zij 14 liedjes op uit het repertoire van Burt Bacharach. Onder de titel The look of love werd dit album in november 2006 uitgebracht. Tijdens de cd-presentatie in het Beatrix Theater in Utrecht mocht de zangeres meteen al een platina plaat in ontvangst nemen voor de verkoop van 70.000 exemplaren. In de week nadat het album was uitgekomen, kwam het vanuit het niets binnen op de eerste plaats van de Album Top 100. In december hield Oosterhuis samen met het Metropole Orkest een kersttournee door het land waarin de nummers van het nieuwe album centraal stonden.
Door het grote succes van The look of love gaf Oosterhuis in april 2007 twee concerten in de Heineken Music Hall met het Metropole Orkest. Centraal stonden de nummers van The look of love, maar ook speelde ze enkele nummers van Burt Bacharach die niet op het album staan. De concerten waren uitverkocht. In de zomer van 2007 trok Oosterhuis met haar eigen band weer langs verschillende festivals en optredens in Nederland. In november werd bekendgemaakt dat begin december 2007 Who'll speak for love, een tweede album met liedjes van Burt Bacharach, zou verschijnen. Bacharach schreef samen met Tim Rice (tekstschrijver van o.a. Evita, Aida) de titeltrack en Oosterhuis was de eerste vertolker van het nummer. Opnieuw werkten dezelfde grote namen, o.a. het Metropole Orkest, mee aan de plaat. Het album kwam op nummer 2 binnen in de Album Top 100. Rond die tijd trok Oosterhuis samen met Leonardo Amuedo langs de theaters in Nederland. In een geheel akoestische bezetting zong Oosterhuis oude en nieuwe nummers.
Begin 2008 sloot Oosterhuis haar theatertournee af samen met gitarist Peter Tiehuis. Door de opnames van Who'll speak for love moesten een aantal speeldata van de theatertour verzet worden. Leonardo Amuedo, afkomstig uit Brazilië, kon hier niet meer bij zijn, zodoende nam Peter Tiehuis de begeleiding voor zijn rekening. Daarnaast speelde Oosterhuis in het voorjaar samen met haar band in Japan in verschillende Blue Note-clubs naar aanleiding van de twee songbooks van Burt Bacharach.