Ype Poortinga (Rinsumageest, 28 mei 1910 – Leeuwarden, 2 december 1985), geboren Ype Rinses Poortinga, was een Friese schrijver en verhalenverzamelaar.
Hij studeerde Duits aan de Rijksuniversiteit Groningen en promoveerde daar in 1940 op de Friestalige dissertatie It Fryske Folkstoaniel 1860-1930. Hij werd wetenschappelijk medewerker aan de Fryske Akademy. Ook was hij redacteur van het weekblad Frysk en Frij.
Poortinga's vader was sinds 1906 eigenaar van en boer op de boerderij recht tegenover de Alexanderkerk in Rinsumageest, huidig adres Juckemawei 2. In deze plaats is een straat naar hem vernoemd, de 'Dr. Ype Poortingawei', evenals in Leeuwarden, de Ype Poortingawei.
In 1950 mocht Poortinga de Gysbert Japicxpriis in ontvangst nemen. Zijn bekendste werk is de roman Elbrich.
Bibliografie 1938 - Noedlik doel 1940 - It Fryske Folkstoaniel 1860-1930 1942 - Sinneblink 1946 - De jonkerboer 1947-1949 - Elbrich 1949 - Bline leafde 1966 - Ik haw in man stellen 1967 - Duveldei op Grienlân (Over zeehondenknuppelen, walvisvangst, schipbreuk en overleven op Groenland). 1970 - Kin myn hynder hjir ek stâltje? 1976 - Och, myn leave jonge 1982 - Fryske folksforhalen: Hûndert pûn klûntsjes en in karre fol lytsjild 1982 - Twa dagen dokter 1983 - It bûnte boek 1986 - De skat ûnder de parrebeam 1986 - Ik ha 't ris hân (De sterke verhalen van Jan Hepkes Wouda opgeschreven door Ype Poortinga).
Zie ook Volksverhalen van Nederland
Externe link
Categorie:Fries schrijver