thumb|Vrouw van Huldremose thumb|Meisje van Yde miniatuur|Man van Dätgen
Een veenlijk is een in het hoogveen gevonden overblijfsel van een menselijk lichaam.
Door de conserverende werking van het lage zuurstofgehalte en het zure veenwater zijn deze lijken gemummificeerd en in betrekkelijk goede staat bewaard gebleven.
Vroeger dacht men dat het om mensen ging die in het moeras waren verdwaald. Tegenwoordig neemt men aan dat sommige prehistorische personen zijn geofferd. De aanwijzingen hiervoor zijn bijvoorbeeld koorden om de hals en gebroken wervels.
De Romeinse historicus Tacitus schreef in zijn De origine et situ Germanorum (Germania) al over de gewoonte om voorwerpen (bijlen, zwaarden, emmers) als offer in het water te leggen. Deze zijn veelvuldig teruggevonden. In lijn hiermee lijkt het evident dat ook de veenlijken offers waren. Verder beschrijft Tacitus hoe terechtgestelden soms werden verdronken.
Bekende veenlijken: Meisje van Yde (Nederland) Paar van Weerdinge (Nederland) Man van Exloërmond (Nederland)Drentse veenlijken, Drents Museum Man van Tollund (Denemarken) Man van Grauballe (Denemarken) Lindowman (Engeland) Man van Clonycavan (Ballivor, County Meath, Ierland): slachtoffer van geweld; 4e of 3e eeuw v.Chr. Old Croghan Man (Daingean, Ierland): plm. 25-jarige man met hoge maatschappelijke status; slachtoffer van geweld, vermoedelijk 360-180 v. Chr. Jongen van Burlage, 12 à 14 jaar oud, 11e-eeuws, Moormuseum, (Elisabethfehn, Duitsland) Meisje van Uchte-Darlaten, (Samtgemeinde Uchte, Duitsland): 16 à 19 jaar oud; 7e eeuw v.Chr. Man van Dätgen, Sleeswijk-Holstein, Duitsland: ca. 30 jaar oud; slachtoffer van geweld, 2e-4e eeuw
Zie ook IJsmummie