Doodwater is een zeeterm voor een situatie waarin een laag zoet of brak water rust bovenop een laag zwaarder zout water, zonder dat de beide lagen zich vermengen. Een schip dat hierin terechtkomt en weinig voortstuwingsvermogen heeft, kan hierdoor sterk worden beperkt in zijn snelheid of zelfs bijna tot stilstand worden gebracht. Veel energie die voortkomt uit de schroef van het schip leidt slechts tot golven en turbulentie tussen de beide lagen.
Het fenomeen werd voor het eerst beschreven door de Noorse poolreiziger Fridtjof Nansen, die tijdens een reis met zijn schip de Fram in augustus 1893 verschillende malen bijna vast kwam te zitten in dit water in de wateren rond de Nordenskiöldarchipel nabij het Russische schiereiland Tajmyr. Nansen schreef hierover:
Het fenomeen is waarneembaar op plekken waar het smeltwater van gletsjers in aanraking komt met zout water zonder zich veel te mengen, zoals in fjorden.
Categorie:Scheepvaartterminologie Categorie:Oceanografie Categorie:Vloeistofdynamica Categorie:Oppervlaktewater