Het Zuid-Noord-waterproject is een project om water van de bovenstromen van de zes rivieren in het zuidwesten van de Volksrepubliek China om te leiden naar droge gebieden in het noorden van China, door middel van reservoirs, tunnels en natuurlijke rivieren. Het project dient onder meer om Beijing te bevoorraden, dat jaarlijks 3,6 miljard kubieke meter water verbruikt. Het betreft voornamelijk aftakking van het waterbekken van de Yangtze, maar voor de westelijke route ook onder andere van de rivieren Mekong, Yarlung Tsangpo en Salween.Simmons, Craig (2006) Solving the Entire Chinese Water Crisis, The Atlanta Journal-Constitution
Het project werd halverwege de jaren negentig in China gelanceerd en door de eerste realisaties wordt water van de Yangtze in het zuiden naar de Noord-Chinese Vlakte getransporteerd via kanalen met een totale lengte van ongeveer 1200 kilometer. Het water wordt geleid via een westelijke, een midden- en een oostelijke route. De oostelijke route, die deels gebruik maakt van het bestaande eeuwenoude Grote Kanaal en de middelste route zijn al in gebruik. Het is het grootste watertransferproject ter wereld. Tegen 2050 zou het mogelijk moeten zijn om jaarlijks 44,8 miljard kubieke meter water over te dragen, waarvan 14,8 miljard kubieke meter wordt verzorgd door de oostelijke route, 13 miljard kubieke meter door de middelroute en 17 miljard kubieke meter door de westelijke route. De projectkosten worden geschat op 500 miljard dollar.
Zie ook Tibetaanse architectuur Waterbeheer
Categorie:Bouwwerk in Tibet Categorie:Waterbeheer