thumb|Lindsey Vonn na het winnen van de olympische afdaling in Vancouver (2010) thumb|Lindsey Vonn tijdens de slalom in Aspen (2006) thumb|Lindsey Vonn (2010) met acht kristallen bokalen en haar twee olympische medailles thumb|Lindsey Vonn in 2017) Lindsey Caroline Vonn, geboren Kildow, (Saint Paul (Minnesota), 18 oktober 1984) is een Amerikaanse alpineskiester. In het seizoen 2007-2008 won zij de algemene wereldbeker en die op de afdaling. Ze behaalde een gouden medaille op de afdaling op de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver. Op 24 januari 2016 won ze haar 75e wereldbekerwedstrijd, een verbetering van het record van Annemarie Moser-Pröll.

Skicarrière Vonn maakte haar wereldbekerdebuut op 18 november 2000 in Park City. In december 2001 scoorde ze in Val d'Isère haar eerste wereldbekerpunten. Tijdens de Olympische Winterspelen 2002 in eigen land in Salt Lake City eindigde de Amerikaanse als zesde op de combinatie en als 32e op de slalom. In januari 2004 behaalde Vonn in Cortina d'Ampezzo haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op 3 december 2004 in Lake Louise won zij haar eerste wereldbekerwedstrijd, tevens haar eerste podiumplaats, op de afdaling. In de daarop volgende twee maanden zou ze nog vijfmaal het wereldbekerpodium halen. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2005 in Bormio eindigde ze als vierde op zowel de afdaling als de supercombinatie en als negende op de Super G, maar op de reuzenslalom finishte ze niet. Tijdens de Olympische Winterspelen 2006 in Turijn eindigde ze als achtste op de afdaling nadat ze een dag eerder nog ten val was gekomen tijdens de training. Op de combinatie viel ze uit. Daarna behaalde ze nog een zevende plaats op de Super G en een veertiende op de slalom.

In het seizoen 2006-2007 behaalde Vonn drie zeges, twee op de afdaling en één op de Super G. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2007 in het Zweedse Åre won zij op zowel de afdaling als de Super G de zilveren medaille, op de supercombinatie werd ze gediskwalificeerd. Het seizoen daarna, 2007-2008, won Vonn zes wereldbekerwedstrijden. Vijf keer op de afdaling en één op de supercombinatie. Aan het eind van het seizoen mocht de Amerikaanse zowel de algemene wereldbeker als die op de afdaling in ontvangst nemen. In het seizoen 2008-2009 behaalde Vonn negen zeges waarvan vier op de Super G, twee op de slalom, twee op de afdaling en één op de supercombinatie. In Val d'Isère nam ze deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2009. Op dit toernooi behaalde de Amerikaanse op de openingsdag haar eerste wereldtitel, op de Super G, een paar dagen later gevolgd door de wereldtitel op de afdaling. Vonn deed ook mee op de andere evenementen zoals de slalom en de combinatie. Dat ging niet goed, omdat Vonn haar duim had opengesneden aan een champagnefles. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver veroverde ze de gouden medaille op de afdaling, daarmee was ze de eerste Amerikaanse vrouw die de olympische afdaling won, en de bronzen medaille op de Super G. Op de overige drie onderdelen, slalom, reuzenslalom en supercombinatie wist ze niet te finishen. In het seizoen 2009/2010 prolongeerde ze de eindzege in de algemene wereldbeker, daarnaast won zo ook de klassementen op de afdaling, de Super G en de supercombinatie.

Tijdens het winterseizoen 2010-2011 won Vonn het wereldbekerklassement in zowel de afdaling, super G als supercombinatie. Ze verloor de overall wereldbeker aan Maria Höfl-Riesch. Op de wereldkampioenschappen alpineskiën 2011 in Garmisch-Partenkirchen sleepte Vonn de zilveren medaille in de wacht op de afdaling, daarnaast eindigde ze als zevende op de Super G en wist ze niet te finishen op de supercombinatie. Op 22 oktober 2011 boekte de Amerikaanse haar eerste wereldbekerzege op de reuzenslalom. Hiermee werd ze na Petra Kronberger, Pernilla Wiberg, Janica Kostelić en Anja Pärson de vijfde skiester die op alle vijf de onderdelen van het alpineskiën een wereldbekerwedstrijd heeft gewonnen. Tijdens het seizoen 2011/2012 haalde Vonn in totaal 1.980 punten. Daarmee verbrak ze het oude record van Janica Kostelić, die 1.970 punten in een seizoen had behaald. Op 5 februari 2013, tijdens de wedstrijd op de Super G van de wereldkampioenschappen alpineskiën in Schladming, kwam ze na een sprong verkeerd terecht, waarbij ze haar rechterknie ernstig blesseerde. Haar olympische titel kon ze dus niet verdedigen.

Op 18 januari 2015 won ze haar 62e wereldbekerwedstrijd, een evenaring van het record van Annemarie Moser-Pröll, een dag later verbrak ze het record met haar 63e wereldbekerzege. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2015 in Beaver Creek behaalde Vonn de bronzen medaille op de Super G. Op de afdaling eindigde ze als vijfde en op de reuzenslalom als veertiende. In het seizoen 2014/2015 won ze de wereldbeker op zowel de afdaling als de Super G. In het seizoen 2015/2016 won de Amerikaanse voor de achtste maal in haar loopbaan de wereldbeker op de afdaling. In Sankt Moritz nam ze deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2017. Op dit toernooi sleepte ze de bronzen medaille in de wacht op de afdaling, daarnaast eindigde ze als vijfde op de alpine combinatie en bereikte ze de finish niet op de Super G. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang veroverde Vonn de bronzen medaille op de afdaling, daarnaast eindigde ze als zesde op de Super G en wist ze niet te finishen op de alpine combinatie. Op 14 maart 2018 boekte ze in Åre haar 82e wereldbekerzege.

Afscheid en terugkeer Op het WK 2019 in Åre nam Vonn afscheid van het wedstrijdskiën vanwege knieproblemen. Ze ging ze op de Super-G hard onderuit, waarna ze met een gekneusde rib naar het brons gleed op de afdaling. In april 2024 onderging ze een knieoperatie waarbij ze een halve kunstknie kreeg. Bevrijd van pijn kon ze in het seizoen 2024-2025 weer terugkeren op het hoogste niveau. In het Amerikaanse Sun Valley stond ze voor het eerst weer op het podium. In december 2025 werd ze de oudste winnares in de wereldbeker, door haar 83e zege binnen te halen. Dankzij goede prestaties met vijf podiumplekken op afdaling of super-G in de kwalificatieperiode, plaatste Vonn zich voor de Olympische Winterspelen 2026. Met Aksel Lund Svindal, haar coach en olympisch kampioen op de afdaling en super-G, bereid ze zich voor op de wedstrijden in Cortina d'Ampezzo. Daar won ze al twaalf wereldbekerwedstrijden. Een week voor de spelen kwam Vonn hard ten val tijdens de wereldbekerwedstrijd in Crans-Montana, waarbij ze opnieuw haar knie blesseerde. Hierna werd de wedstrijd gestaakt, wegens te gevaarlijke omstandigheden. Ondanks een gescheurde kruisband startte ze op de olympische afdaling. Vonn kwam echter zwaar ten val en werd in een brancard door een helikopter naar het ziekenhuis vervoerd.

Blessures Lindsey Vonn had mede door vele zware valpartijen veel blessures gedurende haar lange carrière. Een overzicht: februari 2006: zware kneuzingen en open wonden februari 2007: ingescheurde banden van rechterknie december 2009: zware kneuzing linkerbovenarm februari 2010: zware kneuzing rechterscheenbeen februari 2011: zware hersenschudding november 2012: hersenschudding februari 2013: breuk in rechterbeen en gescheurde kruisband rechterknie augustus 2015: gebroken linkerenkel februari 2016: breuken in linker- en rechterknie november 2016: gebroken arm januari 2026: gescheurde voorste kruisband, botschade en schade aan de meniscus januari 2026: scheenbeenbreuk

Persoonlijk In 2007 trouwde ze met de Amerikaanse skiër Thomas Vonn, van wie ze de familienaam overnam. Na hun scheiding in 2013 besloot ze deze naam te blijven gebruiken.

Van 2013 tot 2015 had ze een relatie met golflegende Tiger Woods. Als glamour couple baarden ze veel opzien. Rond 2019 had ze een relatie met P.K. Subban, de Canadese NHL-ster.

Op 6 mei 2018 streedt ze tegen Gus Kenworthy voor de gouden trofee in het Amerikaanse televisieprogramma Drop the Mic.

Resultaten Titels Overall wereldbeker - 2008, 2009, 2010, 2012 Olympisch kampioene afdaling - 2010 Wereldkampioene afdaling - 2009 Wereldkampioene super G - 2009 Amerikaans kampioene super G - 2004 Amerikaans kampioene slalom - 2004, 2008, 2009 Afdaling wereldbeker - 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 Super G wereldbeker - 2009, 2010, 2011, 2012 Combined wereldbeker - 2010, 2011, 2012

Olympische Spelen Jaar Plaats Resultaten 2002 Salt Lake City 6e Combinatie32e Slalom 2006 Turijn 7e Super G8e Afdaling14e SlalomDNF Combinatie 2010 Vancouver Afdaling Super GDNF SupercombinatieDNF SlalomDNF Reuzenslalom 2018 Pyeongchang Afdaling6e Super GDNF Alpine combinatie 2026 Cortina d'Ampezzo DNF Afdaling

Wereldkampioenschappen Jaar Plaats Resultaten 2005 Bormio 4e Combinatie4e Afdaling9e Super-GDNF Reuzenslalom 2007 Åre Afdaling Super-GDSQ Super-Combinatie 2009 Val-d'Isère Afdaling Super-GDNFSlalomDSQ Super-Combinatie 2011 Garmisch-Partenkirchen Afdaling7e Super-GDNS(2) Supercombinatie 2013 Schladming DNF1 Super G 2015 Beaver Creek Super G5e Afdaling14e ReuzenslalomDNF2 Alpine combinatie 2017 Sankt Moritz Afdaling5e Alpine combinatieDNF1 Super G 2019 Åre DNF1 Super G Afdaling 2025 Saalbach 15e Afdaling16e Teamcombinatie Super G

Wereldbeker

Eindklasseringen Seizoen Algm AD SL RS SG SC 2001/2002 93e 41e - - 35e - 2002/2003 118e 47e - - - - 2003/2004 30e 14e 38e 45e 26e - 2004/2005 6e 5e 28e 35e 5e 2005/2006 5e 9e 49e 4e 2006/2007 6e 37e - 7e 2007/2008 32e 13e 6e 2008/2009 8e 2009/2010 14e 28e 2010/2011 19e 12e 2011/2012 20e 2012/2013 8e - 20e 4e - 2013/2014 68e 36e - - 25e - 2014/2015 - 29e - 2015/2016 43e 18e 5e 2016/2017 19e 4e - - 12e - 2017/2018 10e - - 9e 10e 2018/2019 83e 32e - - - - 2024/2025 29e 19e - - 13e 2025/2026 12e 5e - - 13e

Wereldbekerzeges