De boszandoog (Lopinga achine) is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1763 als Papilio achine gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli. (1763). Entomologia carniolica exhibens Insecta Carnioliae indigena et distributa in ordines, genera, species, varietates. Methodo Linnaeana: 156. Gearchiveerd op 31 augustus 2021. Volgens Scopoli verwijst de soortaanduiding achine naar de moeder van Danaos (bij ons Anchinoë).
Beschrijving
Verspreiding De soort komt voor van Zuidoost-Zweden en Zuid-Finland tot Zuid-Frankrijk en de Balkan en van West-Frankrijk tot Japan.
In Noordwest-Europa is de boszandoog overal zeer sterk bedreigd of al verdwenen. In België kwam de soort voor in de Gaume, in Belgisch-Lotharingen, maar is daar sinds 1926 verdwenen. In Nederland is maar één waarneming van deze soort, op 29 juli 1866 te Balleman/Rijsbergen bij Breda door F.J.M. Heylaerts (1831–1916).
Levenswijze Van de boszandoog zijn de volgende waardplanten bekend: roodzwenkgras (Festuca rubra), boskortsteel (Brachypodium sylvaticum), knikkend parelgras (Melica nutans), bergzegge (Carex montana) en ijle zegge (Carex remota). De rupsen groeien langzaam en overwinteren halfvolgroeid, verscholen in een graspol. De vliegtijd is van eind juni tot begin augustus.
Biotoop De vlinder leeft in bossen met een weelderige ondergroei van grassen, bij voorkeur op plaatsen waar de bodem 's winters drassig is.
Synonymie Lopinga achine (Scopoli, 1763)INPI, Museum national d'histoire naturelle. Gearchiveerd op 16 april 2023. Papilio achine Scopoli, 1763 Maniola achine (Scopoli, 1763) Pararge achine (Scopoli, 1763) Papilio deianira Linnaeus, 1764 Pararge deianira (Linnaeus, 1764) Satyrus deianira (Linnaeus, 1764) Papilio saltator Geoffroy, 1785 Lopinga achine saltator (Geoffroy, 1785)
Externe link
Categorie:Satyrinae