Emmanuel Rosseels (Antwerpen, 11 juli 1818 - aldaar, 2 december 1904) was een Vlaams toneelschrijver.
Levensloop Hij werkte eerst als bontwerker bij zijn vader en ging vervolgens als klerk aan het werk op het kantoor van een bankier, om daarop makelaar in effecten te worden. Op 8 juli 1876 werd hij benoemd tot beheerder van het Plantin-Moretusmuseum.
Hij speelde een rol in het Antwerpse verenigingsleven, als: voorzitter van De Olijftak, oprichter van De Scheldezonen, medestichter van het Nederlandsch Kunstverbond,
Na 1830 was hij een van de eersten die streefden naar een herleving van het Vlaamse toneel. Als jongeman was hij betrokken bij de Vlaamse Beweging, waarbij hij bevriend was met Theodoor van Ryswyck.
Hij poogde de Vlaamse taalkunde te doen opbloeien door het uitgeven van het tijdschrift De Vlaemsche Letterbode, dat in Antwerpen verscheen tussen 1843 en 1845.
Hij bekeerde zich tot het protestantisme en schreef in 1879 een paar brutale antikatholieke stukken.
Werken (selectie) 1835: Julia of muziek en liefde, (niet gepubliceerd) 1839: Herman de dronkaerd 1840; Het Dorpsmeisje 1841: De verfranschte landmeisjes 1841: De witte lykbidder of het feest in den kelder 1842: Alfried en Karolina, of de stemme des bloeds 1842: Gedichten van Bellamy 1846: Richilde. Historisch drama in vier bedryven door Petrus Frans van Kerckhoven en Emmanuël Rosseels (ca. 1846) (Digitale versie) 1850: Laster en onschuld 1852: Theodoor van Ryswyck of Schuw de plaatsen waar de plagen vallen 1854: De duivenmelker 1860: Een man die groen ziet 1860: Twee broeders 1874: Francis Alard 1879: Die brave mijnheer Zakkers 1879: Voor heden en morgen 1879/80: Dramatische werken 1886: Het huis van Christoffel Plantijn
Externe link
Categorie:Vlaams schrijver