Titus (Latijn: Titus Flavius Caesar Vespasianus Augustus) (Rome, 30 december 39 – Aquae Cutiliae, 13 september 81), was de Romeinse keizer van 79 tot 81. Hij was lid van de Flavische dynastie en volgde zijn vader Vespasianus op na diens dood. Daarmee werd hij de eerste Romeinse keizer die de troon besteeg na zijn eigen vader.
Titus werd, dankzij de militaire successen van zijn vader, opgevoed aan het hof samen met Britannicus, de zoon van Claudius. Toen Britannicus vergiftigd werd door Nero zat Titus naast hem.
Voordat hij keizer werd verwierf hij bekendheid als militair commandant van Legio XV Apollinaris, dienend onder zijn vader in Judea tijdens de Joodse Oorlog. De campagne kwam abrupt tot een einde met de dood van keizer Nero in 68, waarna Vespasianus de keizerlijke macht voor zichzelf opeiste tijdens het Vierkeizerjaar. Toen Vespasianus tot keizer werd uitgeroepen op 1 juli 69, werd Titus belast met de verantwoordelijkheid voor het beëindigen van de Joodse opstand. In 70 belegerde hij met succes Jeruzalem en vernietigde de stad en de Tempel van Jeruzalem. Voor deze prestatie werd hij beloond met een triomftocht; de Boog van Titus herdenkt zijn overwinning tot de dag van vandaag. Het grootste deel van Jeruzalem werd met de grond gelijk gemaakt, waarbij Titus de overlevende Joodse opstandelingen op brute wijze behandelde. De Joden herinneren zich Titus als de veroorzaker van de Joodse diaspora.
Onder de heerschappij van zijn vader verwierf Titus bekendheid in Rome als prefect van de pretoriaanse garde, maar ook omdat hij een controversiële relatie had met de Joodse koningin Berenice. Desondanks regeerde Titus met veel succes na de dood van Vespasianus in 79, en werd hij beschouwd als een goede keizer door Suetonius en andere eigentijdse historici. Als keizer is hij het best bekend om het voltooien van het Colosseum en om zijn vrijgevigheid in het verlichten van het lijden veroorzaakt door twee rampen, de uitbarsting van de Vesuvius in 79 en een brand in Rome in 80. Na amper twee jaar in functie, stierf Titus na een kort ziekbed op 13 september 81. Hij werd vergoddelijkt door de Romeinse Senaat en opgevolgd door zijn jongere broer, Domitianus.
Stamboom
Bronnen
Suetonius, De vita Caesarum Cassius Dio, Historia Romana Flavius Josephus, De Joodse oorlog Tacitus, Historiae Brian W. Jones, The Emperor Domitian; Routledge, 1992. ISBN . Brian W. Jones en Robert D. Milns, Suetonius: The Flavian Emperors, Bristol Classical Press, 2002. .
Externe link , art. Titus Flavius Vespasianus (A.D. 79-81), in DIR (1997-2004).
Categorie:Gens Flavia Categorie:Romeins keizer Categorie:Flavische dynastie Categorie:Persoon in de 1e eeuw