François Beauck (Brussel, 1876 - ? 1946) was een Belgisch kunstschilder, eerst getrouwd met de schilderes Eva Beauck en daarna met de soliste Emma Beauck. Hij was ook een muzikaal componist.
Levensloop François Beauck was de artiestennaam van Louis François Paul Désiré Boucq, geboren in BrusselBrussel, geboorteakte nr. 2792 voor 1876. op 27 mei 1876. Hij was de zoon van Louis Joseph Boucq, werknemer in 1874, masseur in 1897, gepensioneerd op de burgerlijke lijst in 1907, geboren te Beloeil in 1841, en van Pauline Joséphine Catherine Wouters, geboren in 1847 in Brussel, die in 1874 in BrusselBrussel, huwelijksakte no. 1363. waren getrouwd. Louis Joseph Boucq en Pauline Wouters woonden aan het begin van de 20e eeuw te Beloeil. De grootvader van vaderskant, Pierre Boucq, geboren te Beloeil in 1809 en overleden te Beloeil in 1897, was tuinman in Beloeil, en de grootmoeder van vaderskant, Adèle Olivier, kwam ook uit Beloeil, waar zij werd geboren in 1807 en stierf in 1884. Zij waren in 1832 te Beloeil getrouwd. De familie Boucq kwam uit Quevaucamps. Van moederskant was de grootvader François Wouters, werknemer, en Pétronille Désirée Savary, beiden wonend in Brussel. Adolphe Beauck, broer van François, was tenor bij de Vlaamse Schouwburg in AntwerpenL'Art moderne, 1904, Vol. 24, blz. 388. in 1904. Een oom van François Beauck was Adolphe Wouters, pianoleraar te Elsene.
In zijn eerste huwelijk, op 10 april 1897 in ElseneElsene, huwelijksakte nr. 132., trouwde Louis François Paul Boucq, toen klerk-organist en wonende in de Keyenveldstraat 91 in Elsene, met Eva Marie Pélagie Vanderbeck, geboren te Eigenbrakel op 18 april 1875 en wonende in de Hippodroomlaan 130 te Elsene. Haar vader, Jules Vanderbeck, was caféhouder in Elsene, later drukker te Ukkel, en haar moeder Henriette Vanherck woonde met hem in Elsene. Eva Vanderbeck overleed te Ukkel, Montjoielaan 179, op 12 januari 1904. In de overlijdensakte van zijn vrouw wordt François Beauck vermeld als kerkklerk. Eva Vanderbeck, onder de artiestennaam Eva Beauck, was een veelbelovend schilderes, en nam postuum deel aan het eerste Salon des Indépendants Belges.Victor Martinschmets, Les Indépendants belges, 1904-1929, Catalogues et dossiers de presse, Brussel, Tropismes, 1999, blz. 22-36.Jeune Effort, Mensuel d'Art et de Littérature, M. Angenot, blz 272, Au Salon des Indépendants : Je veux aussi faire l'hommage ému d'une sincère admiration pour les œuvres de feue Mme Eva Beauck que j'estimais, malgré quelques faiblesses, comme un curieux tempérament et une nature doucement mystérieuse. (Vertaling) Ik wil ook een hartelijk eerbetoon brengen aan de werken van wijlen mevrouw Eva Beauck, die ik, ondanks enkele zwakheden, beschouwde als een merkwaardig temperament en een zacht mysterieus karakter.
Op 14 januari 1907 trouwde Louis François Paul Boucq, die toen als schilder werd omschreven en in de Joseph Hazardstraat 19 in Ukkel woonde, in Sint-GillisSint-Gillis, huwelijksakte nr. 13. met Joséphine Emma Louise Eugénie Kesteloot, die op 25 oktober 1862 in Brussel was geboren, zangeres en weduwe van Ferdinand Birner.Josephine Emma Louise Eugénie Kesteloot trouwde te Sint-Joost-ten-Node op 9 september 1884 met Ferdinand Antoine Frédéric Birner, geboren op 27 juli 1852 in Frankfurt am Main, Duitsland, bankvertegenwoordiger, en woonachtig in Laken. Deze laatste was in 1898 in Sint-Gillis overleden. Als artieste, stond Emma bekend als Emma Birner of later, Beauck-Birner.La Vie mondaine à Nice, 4 november 1907 : Mme Beauck-Birner a charmé l'auditoire par une voix solidement posée, claire et limpide dans Pamina (...) en Musicienne accomplie, chanteuse incomparable, Mme Beauck-Birner applique à ses élèves la méthode de Mme du Collet (...) : Mevrouw Beauck-Birner charmeerde het publiek met een solide, heldere en duidelijke stem in Pamina (...) Als volleerd musicus en onvergelijkbare zangeres gebruikte mevrouw Beauck-Birner de methode van mevrouw du Collet voor haar leerlingen. Zij was de dochter van Eugène Kesteloot en Marie Caroline Nica, die in Sint-Gillis woonden. Bij het huwelijk in 1907 was een van de getuigen de schilder Camille Lambert die in Sint-Lambrechts-Woluwe woonde. Uit het eerste huwelijk van Joséphine Emma Kesteloot werd in 1886 in Schaarbeek Emma Marie Louise Eugènie Birner geboren en zij trouwde met de boekhouder Anthino Joseph Renson te Sint-GillisSint-Gillis, huwelijksakte nr. 6 van 4 januari 1908, Louis François Paul Désiré Boucq, schoonvader van Emma Marie Louise Eugènie Birner, wonende te Sint-Gillis, 31 jaar oud, wordt beschreven als kunstschilder. in 1908. Emma Beauck was ook de privé-zangeres van de gravin van Vlaanderen en had ook voor koningin Elisabeth gezongen.Feuille d'avis de Lausanne, 1 maart 1916, blz 8 : Technicienne remarquable, elle aussi, Mme Emma Beauck dirigeait à Bruxelles une importante école de chant. Cantatrice privée de Mme la comtesse de Flandre, mère du roi Albert — pour qui elle a chanté souvent, ainsi que pour la reine Elisabeth — elle s'est produite à Paris et en Belgique dans la plupart des grands concerts symphoniques et a travaillé sous la direction des maîtres de l'école moderne, Massenet, Gabriel Fauré, Vincent d'Indy, Ernest Chausson, Henri Duparc, dont elle interprète les œuvres avec un art incomparable. (Vertaling) Mevrouw Emma Beauck was ook een opmerkelijk technicus en leidde een belangrijke zangschool in Brussel. Privé-zangeres van de gravin van Vlaanderen, moeder van koning Albert - voor wie zij vaak zong, evenals voor koningin Elisabeth - trad zij in Parijs en in België op in de meeste grote symfonische concerten en werkte zij onder leiding van de meesters van de moderne school, Massenet, Gabriel Fauré, Vincent d'Indy, Ernest Chausson, Henry Duparc, wier werken zij met onvergelijkbare kunst vertolkte.
François was een autodidact en was naast kunstschilder ook tekenaarJeune Effort, Mensuel d'Art et de Littérature, M. Angenot, blz 272, Au Salon des Indépendants, M. Fr. Beauck, son art n’est destiné qu'à une élite et bien peu discerneront la pensée et la philosophie qui préside à son oeuvre. Il y a dans un de ses dessins, intitulé le Juge une telle science, une telle volupté de matière, une telle recherche d'âme que je n'hésite pas à le tenir pour une des plus belles têtes d'expression que j’aie vue. L L'Assassiné, Le Corridor d'une maison mortuaire et Le Philosophe sont des pages épiques du plus grand effet et son triptyque. Le petit village recueilli est d’un bien joli sentiment.(vertaling) Mr. Fr. Beauck, zijn kunst is alleen bedoeld voor een elite en slechts weinigen zullen de gedachte en de filosofie die zijn werk beheerst, ontwaren. In een van zijn tekeningen, getiteld "De Rechter", zit zo'n wetenschap, zo'n voluptueuze materie, zo'n zoektocht naar de ziel, dat ik niet aarzel het te beschouwen als een van de mooiste koppen van expressie die ik heb gezien. L'Assassiné, Le Corridor d'une maison mortuaire en Le Philosophe zijn epische bladzijden van het grootste effect en zijn drieluik Le petit village recueilli is van een heel mooi sentiment., etser en illustrator. In 1905 rondde hij zijn studie aan de Academie PicardDictionnaire des Peintres belges af als laureaat.
Hij schilderde landschappen, portretten maar vooral vrouwelijke figuren. Hij zorgde ook voor de illustraties in enkele literaire werken."L'inconnu tragique" door Georges Virrès met 25 tekeningen door François Beauck : L'Inconnu tragique (1907, Vromant & Cie, 274 blz.) is het verhaal van een dramatische liefdesaffaire in de landelijke omgeving van de Kempen. Ook Carlo Ruyters, Les Pantins, Contes. Illustrations par François Beauck et alii, Brussel, Association des Écrivains Belges, 1906. Gearchiveerd op 11 juli 2023. Hij illustreerde ook het drama "Le Cloître", van Emile Verhaeren.Durendal, revue catholique d’Art et de Littérature, 1910, Brussel – Parijs, blz 45, Exposition de A. De Weert et F. Beauck. François Beauck était connu jusqu’ici plutôt par ses dessins d’un caractère très particulier et surtout par ceux qu’il avait imaginés pour illustrer des romans ou des poèmes. Il a notamment décoré ainsi d’une façon très curieuse et frappante deux exemplaires du Cloître de Verhaeren. Il s’affirme maintenant dans la peinture. Plusieurs des tableaux exposés cette fois n’étaient pas nouveaux. Une œuvre prime toutes les autres : Venise, une Venise exquise, une Venise de rêve. C’est vraiment une œuvre de grand artiste que celle-là. Arnold Goffin l’a bien caractérisée en l’appelant : « une grande et lumineuse page où se révèlent avec évidence les qualités d’un talent qui vient à sa maturité ». H.de V. (Vertaling) Tentoonstelling door A. De Weert en F. Beauck. François Beauck was tot nu toe eerder bekend om zijn tekeningen met een heel eigen karakter en vooral om die welke hij bedacht om romans of gedichten te illustreren. Hij versierde twee exemplaren van Verhaerens Klooster (Le Cloître, 1900) op een zeer merkwaardige en opvallende manier. Hij laat zich nu gelden in de schilderkunst. Veel van de tentoongestelde schilderijen waren deze keer niet nieuw. Eén werk primeert op alle andere: Venetië, een prachtig Venetië, een dromerig Venetië. Dit is echt het werk van een groot kunstenaar. Arnold Goffin karakteriseerde het goed toen hij het noemde: "een grote en heldere pagina waar de kwaliteiten van een talent dat tot wasdom komt duidelijk naar voren komen". H.de V.