Lausanne was een tot de Boven-Rijnse Kreits behorend prinsbisdom binnen het Heilige Roomse Rijk.
Geschiedenis Bisdom Reeds in de Romeinse tijd werd er een bisdom te Avensches de oude hoofdplaats van de Helveten gesticht, dat omstreeks 600 werd verplaatst naar Lausanne. Tot 1801 zou het bisdom behoren tot de kerkprovincie Besançon.
Na het verval van het Karolingische Rijk kwam Genève in het zogeheten markgraafschap "Transjuranië" te liggen. Vanaf 855 maakte het gebied deel uit van het koninkrijk Bourgondië (ook koninkrijk Provence genoemd) van Karel van Provence. Na de dood van Karel van Provence in 863 werd het koninkrijk Provence (of Bourgogne) opnieuw verdeeld. Transjuranië ging naar de broer van Karel van Provence, Lotharius II (-869) koning van Lotharingen.
Vanaf 888 werd Transjuranië een eigen koninkrijk: Opper-Bourgondië (Burgundia Transjurana). Vervolgens werd het in 933 opnieuw verenigd met Neder-Bourgondië in het zwakke koninkrijk der Twee Bourgondiën.
Prinsbisdom In 1011 werd de bisschop beleend met het graafschap Vaud, wat de basis vormde voor de wereldlijke heerschappij van het bisdom. In de praktijk bezat de bisschop eerder een aantal rechten dan het land zelf. In 1079 werd het gebied uitgebreid met de goederen van Rudolf van Rheinfelden.
Na de vereniging in 1033 van het koninkrijk Bourgondië met het Heilige Roomse Rijk werd de bisschop tot de rijksvorsten gerekend.
De voogdij over het bisdom berustte tot 1218 bij de hertogen van Zähringen, daarna bij het hertogdom Savoye. De voogden slaagden erin de macht van de bisschop langzamerhand terug te dringen. De stad Lausanne wist zich in hoge mate los te maken van het prinsbisdom.
In 1334 verklaarde keizer Lodewijk de Beier de stad Lausanne tot een vrije rijksstad onder voorbehoud van de bisschoppelijke rechten. In 1525 sloot de stad Lausanne een tegen de bisschop gericht verdrag met Bern en Fribourg. Bern veroverde het land Vaud in 1536 en voerde de reformatie in. De bisschop vluchtte en resideerde in Besançon of Savoye.
Nadat de bisschop in 1538 ook zijn rechten in de stad Lausanne verloor, werd hij niet langer tot de rijksvorsten gerekend.
In 1613 werd de bisschopszetel verlegd naar Freiburg.
Regenten 800- 813: Ulrich 813- 817: Friedhar (Frederik?) 817 : Paschalis 827- 850: David 851- 878: Hartman, Hermnan 878- 892: Hieronymus 892- 927: Boso 928- 932: Libo 932- 947: Burghard I van Bourgondië (zoon van koning Rudolf II) 947- 968: Meginhard 968- 985: Egilholf II van Kyburg 985-1019: Hendrik I van Bourgondië (Schänis) 1019-1036: Hugo van Bourgondië (zoon van koning Rudolf III) 1038: Hendrik II 1039: Burghard II van Oltingen 1057-1089: Burghard III 1089-1091: Lambert van Granson/Gransee 1093-1103: Kuno van Hasenburg-Vinelz (Fenis) 1103-1128: Gerhard I van Faucigny 1130-1143: Guido I van Martinach (Marlanie) 1144-1157: (Sint) Amadeus van Hauterive (van Clermont) 1159-1177: Landrich van Dornach (Landry de Durnes) 1177-1212: Roger I (Roger de Vico Pisano) 1212-1220: Berthold van Neuchâtel 1220-1221: Gerhard II van Rougemont (Rothenberg) 1221-1229: Willem I van Ecublens 1231-1239: (Sint) Bonifacius 1240-1273: Johan I van Cossonay 1274-1302: Willem II van Champvent 1301 : Johan(?) 1302-1309: Gerhard IV van Wippingen (Girard de Vuippens) 1310-1312: Otto van Champvent 1313-1323: Peter van Oron 1323-1341: Johan II van Rosillon 1341-1342: Johan III Bertrand 1343-1346: Godfried van Lucigne 1347-1354: Frans van Montfaucon 1354 : Amadeus van Savoyen (overleden 1376) 1355-1375: Aimo I van Cossonai 1375-1379: Guido II van Prangins 1393-1404: Johan Münch van Landskron 1394-1405: Willem III van Menthonai 1405-1431: Willem IV van Challant 1432-1440: Lodewijk de la Pallud 1433-1439: Johan IV van Prangins 1440-1461: Georg van Saluzzo 1462-1466: Willem V van Varax 1466-1468: Johan V van Michaelis (administrator) 1472-1476: Julian della Rovere (kardinal, later als paus Julius II) 1476-1491: Benedict van Montferrand 1491-1517: Aimo II van Montfaucon 1517-1560: Sebastiaan van Montfaucon
Lausanne Lausanne Categorie:Geschiedenis van Vaud Categorie:Lausanne