Ierland heeft een groot netwerk aan openbare wegen die alle hoeken en gaten van het land met elkaar verbinden. Wegen in Ierland zijn op dit moment geclassificeerd als snelwegen, nationale primaire wegen, nationale secundaire wegen, regionale wegen en lokale wegen. De introductie van dit systeem begon in 1977. Voor de invoering van het huidige systeem had Ierland een totaal afwijkend systeem van wegenclassificatie en -nummering. Onder het oude systeem had men hoofdverkeerswegen (Engels: Trunk Roads), verbindingswegen (Engels: Link Roads) en ongeclassificeerde wegen.

Geschiedenis De wortels van dit systeem liggen in wetgeving van voor de onafhankelijkheid. Door een reeks van wettenStatutory Instrument S.I. No. 55/1926 — Road Signs and Traffic Signals Regulations, 1926. Gearchiveerd op 28 december 2013.Ministry of Transport Act, 1919: - OPSI. Gearchiveerd op 8 december 2009. had de Minister for Local Government and Public Health het recht een routeletter en -nummer toe te wijzen aan weg. Het is duidelijk dat er in de jaren twintig een visie was op deze wegenclassificatie, maar onduidelijk is wanneer het precies is ingevoerd. Hoewel het wettelijk recht voor het plaatsen van bewegwijzering bij de lokale overheid lag, was het de "Automobile Association of Ireland" (AA) die in 1938 begon met het op grote schaal plaatsen van bewegwijzering. - AA Ireland

thumb|210px|T8, voorbeelden van borden uit de Traffic Signs Regulations 1956 Bewijs dat het hoofdverkeerswegensysteem grotendeels is ingevoerd tegen de jaren 50 is te vinden de "Traffic Signs Regulations, 1956", waarin verschillende voorbeelden van richtingborden zijn opgenomen. Statutory Instrument S.I. No. 284/1956 — Traffic Signs Regulations, 1956. Zie ook de afbeelding. Gearchiveerd op 28 december 2013. Daarnaast bracht de Esso in de jaren vijftig wegenkaarten uit waarop de hoofdverkeerswegen en verbindingswegen zijn weergegeven. Ondanks het langdurige gebruik van het systeem, is het nooit formeel in de wet vastgelegd. - Boards.ie

Het huidige systeem van wegenclassificatie is ontstaan in de jaren zestig. Op 23 juli 1969 kondigde de "Minister for Local Government" Kevin Boland aan dat er netwerk van nationale wegen gevormd zou worden. Parliamentary Debates In 1974 kwam de "Local Government (Roads and Motorways) Act" in werking. Local Government (Roads and Motorways) Act Deze wet maakte het mogelijk wegen aan te wijzen als snelwegen of nationale wegen. De eerste nationale wegen werden aangewezen op 1 juni 1977 Statutory Instrument S.I. No. 164/1977. Gearchiveerd op 22 oktober 2012.. 25 nationale primaire wegen (N1 t/m N25) en 33 nationale secundaire wegen werden toen in het leven geroepen.

De overgang ging geleidelijk. Op routekaarten van begin jaren tachtig is nog een mix te zien van beide systemen.northern section en southern section

Trunk Roads en Link Roads left|thumb|370px|Verkeersbord met Link Road (oude systeem) en Regionale weg (nieuwe systeem) wegnummers Onder het oude systeem van wegclassificatie werden de belangrijke wegen gemerkt met een "T" van "Trunk Road" (de hoofdverkeerswegen). De minder belangrijke wegen werden gemerkt met een "L" van "Link Road" (verbindingswegen). De hoofdverkeerswegen verbonden de belangrijke steden met elkaar en liepen daarbij dwars door kleinere steden en dorpen. De verbindingswegen verbonden kleine steden en dorpen met elkaar met de hoofdverkeerswegen.

Verschillende hoofdverkeerswegen werden ontworpen om verschillende steden in verschillende regio's van Ierland met elkaar te verbinden. Voorbeeld hiervan is de T41 van Enfield in County Meath naar Kilrush in County Clare. Andere wegen werden aangewezen vanwege hun natuurschoon, zoals de T66 langs de Ring of Kerry.

Er waren in totaal 84 hoofdverkeerswegen, genummerd T1 t/m T77 plus de T4a, T11a, T12a, T21a, T28a, T50a en de T72a. De laatste zeven waren aftakkingen van de oorspronkelijke route. De eerste 9 hoofdverkeerswegen (T1 t/m T8 plus T4a) vertrekken allen uit Dublin in een stralenpatroon tegen de klok in. De T7 en T8 volgende tot Enniscorthy dezelfde route, daarna wijken ze af. Dit patroon is gelijk aan het hedendaagse patroon van nationale routes en snelwegen. Dit patroon werd echter doorbroken door de T35 (Dublin)-Cavan-Donegal)-route die tussen de T2 en de T3 kwam te liggen alsmede door de T42 (nu N81), de T43 en de T44 die kwamen te liggen tussen de T5 en de T7.

In tegenstelling tot het huidige systeem waarin elke weg een uniek nummer heeft (onafhankelijk van de voorgaande letter), hadden de verbindingswegen (Link Roads) onder het ouder systeem nummer die begonnen met L1. Deze L-nummers (van Link Road) hebben geen enkele relatie met de huidige L-nummers (van Local Road).

Verwarrend genoeg zijn er nog steeds wegwijzers te vinden waarop routenummers te vinden zijn volgens het oude én het nieuwe systeem. (zie afbeelding)

Een opvallend verschijnsel was het zogenaamde "multiplexing" waarbij wegdelen deel uitmaakten van twee of meer hoofdverkeerswegen. Voorbeelden hiervan zijn o.a. het T28/T36 deel tussen Newcastle West en Abbeyfeale en het T10/T15/T35 deel tussen Wattle Bridge (County Fermanagh) via de grens en Butlersbridge naar Cavan.

Drie hoofdverkeerswegen hadden delen die niet met elkaar in verbinding stonden, aangezien sommige weggedeelten door Noord-Ierland liepen. Deze wegen waren de T15, de T22 en de T35. De T15 kruiste op zijn weg van Cavan naar Clones de grens zelfs meerdere malen en was daardoor afwisselend de T15 en de A3.

Lijst van voormalige hoofdverkeerswegen (Trunk Roads) in Ierland De routebeschrijving geeft het begin- en eindpunt van de weg alsmede belangrijke bestemmingen en kruisingen. Ook de huidige wegnummering is gegeven. Wegdelen die deel uitmaken van meerdere routes worden cursief weergegeven terwijl delen in Noord-Ierland vet weergeven worden.