De Ge 6/6 I was een elektrische locomotief van de Rhätische Bahn (RhB).
Geschiedenis Deze locomotieven werden in de jaren 1920 door Schweizerische Lokomotiv- und Maschinenfabrik (SLM), Brown, Boveri & Cie (BBC) en Maschinenfabrik Oerlikon (MFO) ontwikkeld en gebouwd voor de Rhätische Bahn (RhB) als Ge 6/6 I.
Constructie en techniek De locomotief is opgebouwd uit een stalen frame. In de draaistellen is een elektrische motor gemonteerd die met stangen de drie assen aandrijft.
Nummers De locomotieven werden als volgt afgeleverd: 1921: Ge 6/6 401 - 406 1922: Ge 6/6 407 - 410 1925: Ge 6/6 411 - 412 1929: Ge 6/6 413 - 415
De volgende locomotieven zijn nog aanwezig: Ge 6/6 I 402: sinds 2005 als monument in bij Verkehrshaus te Luzern Ge 6/6 I 406: sinds 2005 als monument in bij Bahnmuseum Kerzers Ge 6/6 I 407: als monument bij het station Bergün Ge 6/6 I 411: sinds 2001 als monument in bij Deutsches Museum in München Ge 6/6 I 414: rijvaardig, bij Rhätische Bahn (RhB) in gebruik voor toeristische ritten Ge 6/6 I 415: rijvaardig, bij Rhätische Bahn (RhB) in gebruik voor toeristische ritten
Treindiensten De locomotieven werden door de Rhätische Bahn (RhB) ingezet op de trajecten: Chur – Sankt Moritz / Pontresina Chur – Disentis/Mustér Chur – Davos Davos – Filisur Bever – Scuol-Tarasp
Literatuur Claude Jeanmaire: Rhätische Bahn. Stammnetz-Triebfahrzeuge. Villigen AG, 1995. Francesco Pozzato u.a.: Die Krokodile Ge 6/6 I der Rhätischen Bahn. Loki spezial Nr.9, 1995. Wolfgang Finke, Hans Schweers: Die Fahrzeuge der Rhätischen Bahn 1889-1998 Band 3: Lokomotiven, Triebwagen, Traktoren, 1998. Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar. Theo Stolz: Triebfahrzeuge der Schweiz. Minirex AG, Luzern, 2007, .
Zie ook Lijst van Zwitserse spoorwegmaatschappijen
Externe link RhB – Officiële site
Foto's
RhB Ge 6/6 I RhB Ge 6/6 I Categorie:Rhätische Bahn