Richie Porte (Launceston, 30 januari 1985) is een Australisch voormalig wielrenner.
Carrière Als belofte eindigde Porte als derde op het Australisch kampioenschap tijdrijden. In 2010 werd hij ingelijfd door de Deense ProTourploeg Team Saxo Bank. Van 2012 tot en met 2015 kwam Porte uit voor Team Sky.
In de Ronde van Romandië 2010 versloeg hij Alejandro Valverde (die tweede werd op 26 seconden) in een tijdrit met een lengte van 26 kilometer. Een nog groter succes boekte Porte enkele weken later in de Ronde van Italië: na een monsterontsnapping in de elfde etappe boekte hij een tijdwinst van 10 minuten waardoor hij de roze trui mocht aantrekken. Drie dagen later raakte hij deze in een bergetappe echter weer kwijt aan David Arroyo. Wel won hij het jongerenklassement en eindigde op een verdienstelijke zevende plek in het algemeen klassement.
Na een matig seizoen in 2011 won Porte in februari 2012 het algemene klassement van de Ronde van de Algarve. In de koninginnenrit met aankomst op de Alto do Malhão zette hij de wedstrijd naar zijn hand en met een derde plaats in de afsluitende individuele tijdrit wist hij de leiderspositie veilig te stellen.
2013 zette Richie Porte goed in door twee ritten en het eindklassement in Parijs-Nice te winnen. In de Ronde van Frankrijk was Porte meesterknecht van de latere winnaar Chris Froome. Zelf wist hij op de negentiende plaats te eindigen.
In 2014 mocht Porte in de Ronde van Frankrijk zijn eigen kans gaan na het vroege uitvallen van Froome. Porte zakte echter stelselmatig weg in de stand naar de 23e plaats.
In 2015 won hij opnieuw Parijs-Nice en de Ronde van Catalonië. Hij mocht tevens als kopman beginnen aan de Ronde van Italië, waar hij in de eerste week een van de sterke mannen bergop was samen met Alberto Contador en Fabio Aru. Hij kreeg echter een tijdsstraf van twee minuten na een bandenwissel met landgenoot Simon Clarke. Porte zakte na de eerste bergrit en de tijdrit nog verder terug in de stand. Na de vijftiende etappe gaf hij op.
In 2016 nam Porte deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar reed deze niet uit.
Op 9 juli 2017, in de negende etappe van de Ronde van Frankrijk, kwam Porte zwaar ten val tijdens een afdaling. Achteraf bleek dat hij zijn sleutelbeen en zijn bekken gebroken had.
Palmares Overwinningen
2009 2e etappe Ronde van Friuli-Venezia Giulia 4e etappe Girobio GP Citta di Felino 2010 3e etappe Ronde van Romandië 15px|Witte trui Jongerenklassement Ronde van Italië 2011 4e etappe Ronde van Castilië en León 5e etappe Ronde van Denemarken 2012 3e etappe Ronde van de Algarve Eindklassement Ronde van de Algarve 2013 5e en 7e etappe Parijs-Nice Eindklassement Parijs-Nice 2e etappe Internationaal Wegcriterium 5e etappe Ronde van het Baskenland 2014 5e etappe Tour Down Under 2015 15px|Australische kampioenstrui Australisch kampioen tijdrijden, Elite 5e etappe Tour Down Under 4e etappe Ronde van de Algarve Bergklassement Ronde van de Algarve 4e en 7e etappe Parijs-Nice Eindklassement Parijs-Nice Eindklassement Ronde van Catalonië 2e etappe Ronde van Trentino Eindklassement Ronde van Trentino 2016 5e etappe Tour Down Under 2017 2e en 5e etappe Tour Down Under Eindklassement Tour Down Under 7e etappe Parijs-Nice Eindklassement Ronde van Romandië 4e etappe Critérium du Dauphiné (individuele tijdrit) 2018 5e etappe Tour Down Under Eindklassement Ronde van Zwitserland 2019 6e etappe Tour Down Under 2020 3e etappe Tour Down Under Eindklassement Tour Down Under 2021 Eindklassement Critérium du Dauphiné
Resultaten in voornaamste wedstrijden
Resultaten in kleinere rondes JaarTour Down UnderParijs-NiceTirreno-AdriaticoRonde van CataloniëRonde van het BaskenlandRonde van RomandiëCritérium du DauphinéRonde van ZwitserlandEneco TourRonde van Peking20089e20092010opgave10e (1)4e201133e22e126e121e201268eopgave4e9e201315px|Algemeen klassement ↑ (2) ↑ (1)8e ↑opgave20144e (1)opgaveopgaveopgave22e2015 ↑ (1)15px|Algemeen klassement ↑ (2)15px|Algemeen klassement ↑2016 ↑ (1) ↑4eopgave4e201715px|Algemeen klassement ↑ (2)11e (1)15px|Algemeen klassement ↑ ↑ (1)2018 ↑ (1) ↑15px|Algemeen klassement ↑ (1)2019 ↑ (1)38e11e2020 ↑ (1)41e15e2021opgave↑↑↑20224eopgave(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Ploegen 2008 – Praties (tot 30 april) 2009 – Praties (tot 28 februari) 2010 – Team Saxo Bank 2011 – Saxo Bank-Sungard 2012 – Sky ProCycling 2013 – Sky ProCycling 2014 – Team Sky 2015 – Team Sky 2016 – BMC Racing Team 2017 – BMC Racing Team 2018 – BMC Racing Team 2019 – Trek-Segafredo 2020 – Trek-Segafredo 2021 – INEOS Grenadiers 2022 – INEOS Grenadiers
Categorie:Australisch wielrenner Categorie:Australisch olympisch deelnemer