thumb|Charles Van den Borren Charles Jean Eugène Van den Borren (Elsene, 17 november 1874 - Ukkel, 14 januari 1966) was een Belgisch musicoloog en een van de pioniers van de authentieke uitvoeringspraktijk van Oude Muziek.
Levensloop Van den Borren was getrouwd met Madeleine Rolin (1879-1966). Zij hadden een buitenverblijf in Genk en kwamen er tot de jaren 60 op vakantie. Ze stonden er in nauw contact met hun buurman kunstenaar Emile Van Doren en zijn gezin.Kristof Reulens (2015) Emile Van Doren (1865-1949). Biografie van een schilder en zijn landschap. Stichting Kunstboek/Emile Van Dorenmuseum Hun dochter Marianne trouwde met de Amerikaanse in Brussel gevestigde musicoloog en dirigent Safford Cape. Van den Borren en Cape vormden een hecht duo, de eerste als theoreticus en inspirator, de tweede als uitvoerder en verspreider van hun ideeën.
Hij was een leerling van Arnold Dolmetsch (1858-1940), een van de vroegste verdedigers van de authentieke uitvoering van oude muziek. Onder zijn collega's was er Ernest Closson (1870-1950) met wie hij veel samenwerkte en die in Brussel de eerste cursus van muziekgeschiedenis gaf. Vanaf 1929 doceerde Van den Borren een gelijkaardige cursus aan de universiteiten van Luik en Brussel.
Van den Borren werd doctor in de rechten en advocaat, maar verliet weldra de balie om zich uitsluitend aan de muziek te wijden, als vorser en criticus. In 1919 was hij bibliothecaris geworden van het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Vanuit die functie had hij contacten in binnen- en buitenland. Hij nodigde er velen uit om in het Institut des Hautes Etudes (waar hij secretaris-generaal van was) voordrachten te komen geven en hij stimuleerde aldus de gedachtewisselingen en de controverse over muziek en uitvoeringspraktijk.
Hij was een voorloper voor wat betreft de authentieke uitvoering van oude muziek. Veel voortrekkers van de authentieke uitvoering hebben rechtstreeks of onrechtstreeks hun inspiratie aan hem te danken. Te noemen zijn Suzanne Lejeune-Clercx (1910-1985) (echtgenote van de historicus en schepen van Luik Jean Lejeune) die hem eerst in de bibliotheek van het Koninklijk Conservatorium, vervolgens aan de universiteit van Luik opvolgde, Albert Van der Linden (1913-1977) en Robert Wangermée, de latere directeur-generaal van de RTBF, die hem in 1946 in Brussel opvolgde, musicoloog Marcel Boereboom enz.
Onder de musici die hem als hun leermeester hadden zijn onder meer te vermelden: Thurston Dart, de fluitiste Silva Devos, de klavecinist Charles Koenig en de violoniste Janine Rubinlicht. Deze laatste richtte in 1954 met Robert Kohnen het Alarius Ensemble op, waar ook de gebroeders Wieland Kuijken en Sigiswald Kuijken zich bij het begin van hun carrière bij aansloten.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog ving hij twee Joodse kinderen op. Op 4 januari 2001 verleende het Jad Wasjem Aelbers en zijn echtgenote de titel Rechtvaardige onder de Volkeren.van Den Borren Charles (1874 - 1966)
Publicaties L'oeuvre dramatique de César Franck. Hulda et Giselle, Brussel, Schott Frères, 1907 Les origines de la musique de clavier en Angleterre, Brussel, Librairie des deux mondes, 1912 Les musiciens belges en Angleterre à l'époque de la renaissance, Brussel, Librairie des deux mondes, 1913 Les origines de la musique de clavier dans les Pays-Bas (Nord et Sud) jusqu'en 1630, Brussel, Leipzig, Berlin, London, New York, 1914. Zie Google Books. Orlande de Lassus, Parijs, F. Alcan, 1920 Le manuscrit musical M. 222 C.22 de la Bibliothèque de Strasbourg (XVe siècle), brulé en 1870, Antwerpen, E. Secelle, 1924 Guillaume Dufay. Son importance dans l'évolution de la musique au XVe siècle, Brussel, Marcel Hayez, 1925 Etudes sur le XVe siècle musical, Antwerpen, De Nederlandsche Boekhandel, 1941 Peter Benoît, (Frans), Brussel, Office de publicité,1942 Peter Benoît (Nederlands), Antwerpen, De Nederlandsche Boekhandel, 1943 Roland de Lassus, (Frans), Brussel, La Renaissance du Livre, 1944 Orlando di Lasso (Italiaans), Milaan, Fratelli Bocca, 1944 Roland de Lassus, (Nederlands), Antwerpen, De Nederlandsche Boekhandel, 1945 Geschiedenis van de muziek in de Nederlanden, Antwerpen, De Nederlandsche Boekhandel, 1948 César Franck, Brussel, La Renaissance du Livre, 1949 Pièces polyphoniques profanes de provenance liégeoise (15e siècle). Transcrites et commentées par Charles Van den Borren, Brussel, Editions de la Librairie encyclopédique, 1950 Polyphonia Sacra. A Continental Miscellany of the Fifteenth Century, Pennsylvania State University Press, 1963 Les origines de la musique de clavier dans les Pays-Bas (Nord et Sud) jusqu'en 1630, Olms, Breitkopf und Härtel in Hildesheim, New York & Wiesbaden, 1977 (heruitgave van het werk van 1914)
Literatuur Suzanne CLERX & Albert VAN DER LINDEN, Hommage à Charles Van den Borren Albert VAN DER LINDEN (uitg.), Liber amicorum Charles Van den Borren, Brussel, 1964 In memoriam Charles Van den Borren, in: Revue de Musicologie, 1966 Hommage à Charles Van den Borren à l'occasion du centenaire de sa naissance: 17 novembre 1874, 1974.
Externe link Charles Van den Borren op de website van Yad Vashem
Categorie:Authentieke uitvoeringspraktijk Categorie:Belgisch muziekpedagoog Categorie:Belgisch Rechtvaardige onder de Volkeren Categorie:Hoogleraar aan de Université de Liège Categorie:Hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles