The Dave Clark Five (soms afgekort tot The DC5) was een Engelse popgroep, opgericht in Noord-Londen. The Dave Clark Five was na The Beatles de tweede groep van de British Invasion die mocht optreden in The Ed Sullivan Show.
De groep bracht tussen 1964 en 1967 een reeks succesvolle singles uit, waaronder Glad All Over (1964), Bits and Pieces (1964), Can’t You See That She's Mine (1964), Because (1964), Anyway You Want It (1964), I Like It Like That (1965), Catch Us If You Can (1965), Over and Over (1965) en You Got What It Takes (1967). De band was zowel in Groot-Brittannië als de Verenigde Staten populair.
De groep werd ontbonden in 1970.
Samenstelling Tussen 1962 en 1970 was de bezetting van de groep: Dave Clark, drums Mike Smith, zang en elektronisch orgel Lenny Davidson, sologitaar Rick Huxley, basgitaar Denis Payton, saxofoon, mondharmonica en gitaar.
In 1970 vertrokken Davidson, Huxley en Payton. Clark en Smith gingen nog een klein jaar door als Dave Clark and Friends met: Alan Parker, sologitaar Eric Ford, basgitaar Madeline Bell, zang
Dave Clark and Friends trad nooit live op, maar maakte in de jaren 1971-1973 een paar platen. De ‘groep’ verscheen twee keer in het Engelse tv-programma Top of the Pops.Over Dave Clark and Friends.
Mike Smith overleed op 28 februari 2008 aan complicaties die optraden na een ongeluk waardoor hij vrijwel volledig verlamd raakte. Denis Payton overleed op 17 december 2006 aan kanker, Rick Huxley op 11 februari 2013 aan emfyseem.
Carrière De groep begon in 1957 in de Noord-Londense wijk Tottenham als The Dave Clark Quintet. In 1958 ging de groep een samenwerkingsverband aan met de zanger en saxofonist Stan Saxon. Ze noemden zich nu ‘Dave Clark Five with Stan Saxon’. Toen Saxon in 1962 vertrok, bleef The Dave Clark Five over. Rick Huxley was in 1958 tot de groep toegetreden, Mike Smith in 1960, Lenny Davidson in 1961 en Denis Payton verving bij het vertrek van Saxon de tweede saxofonist Jim Spencer, die tegelijk vertrok.Over de bezetting tijdens de vroege jaren van de groep.
De groep speelde eerst jazz en dansmuziek, maar stapte in 1962 over op popmuziek. Popjournalisten schreven over de ‘Tottenham Sound’ als tegenhanger van de Merseybeat uit Liverpool. Vanaf het begin was de groep een privé-onderneming van Dave Clark. De andere leden van de groep waren bij hem in loondienst. Tot in 1964 hadden alle leden van de groep overigens nog een baan naast hun activiteiten voor The Dave Clark Five. Pas in dat jaar werden ze fulltime muzikant.
Dave Clark was ook degene die de opdrachten gaf om platen op te nemen. De opnamen verkocht hij aan de platenmaatschappijen (in Groot-Brittannië Columbia (EMI), in de VS Epic Records), maar de rechten van de opnamen bleven bij hem.
Anders dan de meeste andere popgroepen uit die tijd, schreven The Dave Clark Five het leeuwendeel van hun nummers zelf. De meeste nummers staan op naam van Dave Clark en Mike Smith. Als producent van hun platen werd steeds Adrian Clark genoemd. Dat was het koppel Adrian Kerridge/Dave Clark. Kerridge was de geluidstechnicus die er altijd bij was.Richie Unterberger, ‘The Dave Clark Five PBS Special... and Beyond’, Folkrocks, 16 april 2014.
De groep kon best meekomen in langzame nummers, zoals Because en Come Home, maar karakteristiek voor The Dave Clark Five was een aansprekende melodie, die in snel tempo voortraasde, waarbij de wat rauwe stem van Mike Smith moest opboksen tegen Dave Clarks drums en Denis Paytons saxofoon. Hun bekendste nummers, zoals Do You Love Me, Glad All Over en Anyway You Want It, zijn in deze stijl. Bij de opnamen valt ook het overvloedige gebruik van echo-effecten op.
In de jaren 1963-1970 haalden 19 singles van The Dave Clark Five de Engelse en 17 singles de Amerikaanse (Billboard) Top-40. Glad All Over haalde in Engeland de eerste plaats (en verdrong daarmee I Want to Hold Your Hand van The Beatles), Over and Over in de VS.
De populariteit van The Dave Clark Five in de Verenigde Staten was het resultaat van een reeks tournees. Tussen 1964 en 1967 waren ze vaker in de VS dan in Engeland. May en Phillips relativeren het succes van de groep (in British Beat; zie ‘Literatuur’):
‘They arrived at exactly the right time, for America had just gone mad over the Beatles, and a group of radioactive singing Postmen would have probably been a smash.’ ‘Ze arriveerden op precies het juiste tijdstip, want Amerika was net uit zijn dak gegaan over The Beatles, en ook een groep van radioactieve zingende Postbodes zou waarschijnlijk een klapper zijn geweest.’
In 1964 maakte de groep een film, Catch Us If You Can. Het was de eerste film van John Boorman. De leden van de groep spelen een groep stuntmannen. Hun leider Steve (Dave Clark) heeft er ineens genoeg van tijdens de opnamen voor een tv-spot en gaat ervandoor met Dinah (Barbara Ferris), een actrice die gespecialiseerd is in commercials voor de vleesindustrie. De andere leden van de groep en de politie gaan achter hen aan. Op het eind van de film bereiken Steve en Dinah een onbewoond eiland – alleen maar om te merken dat het al in bezit genomen is door de producent van de tv-spot. In de VS werd de film uitgebracht onder de naam Having a Wild Weekend.
De groep trad in de film niet als popgroep op, maar verzorgde wel de achtergrondmuziek. De titelmelodie Catch Us If You Can haalde de vijfde plaats in Engeland en de vierde in de VS.
De groep stopte in 1970, op een moment dat de belangstelling voor hun muziek nog niet voorbij was, maar wel afnam.
Na de opheffing van de groep begon Clark een mediabedrijf. Hij verwierf de rechten van de opnamen van het tv-programma Ready Steady Go!
Mike Smith bleef in de muziekbusiness. Hij schreef jingles voor reclamespotjes en hielp artiesten bij platenopnamen. In 2002 begon hij een eigen band, Mike Smith’s Rock Engine. Die band was een kort leven beschoren, want in 2003 maakte hij een val, die hem voor de rest van zijn leven vrijwel geheel verlamd maakte.
Lenny Davidson werd gitaarleraar en leidde een bedrijf dat kerkorgels repareerde.
Huxley ging werken voor een bedrijf dat handelde in muziekinstrumenten en gaf later leiding aan een bedrijf in elektrische apparatuur.
Payton werd makelaar, maar bleef parttime muziek maken.
Op 10 maart 2008 werd de groep opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in Cleveland. Mike Smith en Denis Payton waren toen al overleden.
In tegenstelling tot de muziek van andere groepen van het eerste plan (zoals The Searchers, Manfred Mann en The Animals) was de muziek van The Dave Clark Five na 1970 moeilijk te krijgen. Medio jaren zeventig verschenen verzamel-lp’s in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. In 1993 verscheen een verzamel-cd in Groot-Brittannië en een dubbel-cd in de VS. Ze waren allebei snel uitverkocht en daarna werden op de tweedehandsmarkt hoge prijzen voor deze cd’s betaald. Het duurde tot 2008 voordat er weer muziek van de groep beschikbaar kwam. Kort daarna kwam ook muziek van de groep beschikbaar via iTunes.
Trivia In 1964 verscheen Call up the Groups van The Barron Knights, een medley van parodieën op liedjes die toen populair waren. Onder die liedjes was ook Bits and Pieces van The Dave Clark Five. Om het echt te laten lijken had drummer Dave Ballinger voor de opname het originele drumstel van Dave Clark geleend.John Tracy in het boekje bij de verzamel-cd The Barron Knights uit 1999.
Discografie Singles + Uitgebracht GB/VS Voorkant/Achterkant Hoogste noteringGroot-Brittannië Hoogste noteringVerenigde Staten Hoogste noteringNederlandZie De Sixties: Gouden jaren van de popmuziek, overzicht 1964 (gearchiveerd), De Sixties: Gouden jaren van de popmuziek, overzicht 1965 (gearchiveerd) en De Sixties: Gouden jaren van de popmuziek, overzicht 1967 (gearchiveerd) augustus 1962? 1964 GBVS Chaquita/In Your Heart – – – december 1962? 1963 GBVSIn de VS waren A- en B-kant omgedraaid. First Love/I Walk the Line – – – februari 1963april 1964 GBVS I Knew It All the Time/That's What I Said – 53 – maart 1963 GB The Mulberry Bush/Chaquita – – – september 1963mei 1964 GBVS Do You Love MeEen versie van Brian Poole and The Tremeloes, die tegelijk uitkwam, haalde de eerste plaats in de Engelse hitparade./Doo Dah (GB)/Chaquita (VS) 30 11 – november 1963februari 1964 GBVS Glad All Over/I Know You 1 6 4 februari 1964april 1964 GBVS Bits and Pieces/All of the Time 2 4 4 mei 1964juni 1964 GBVS Can't You See That She’s Mine/Because (GB)/No Time to Lose (VS) 10 4 30 augustus 1964 GB Thinking of You Baby/Whenever You’re Around 26 – – augustus 1964 VS Because/Theme Without a Name – 3 – oktober 1964november 1964 GBVS Anyway You Want It/Crying over You 25 14 – januari 1965oktober 1964 GBVS Everybody knows (I still love you)De groep heeft twee verschillende nummers uitgebracht met als titel Everybody Knows./Say You Want Me (GB)/Ol’ Sol (VS) 37 15 – maart 1965april 1965 GBVS Reelin’ and Rockin’/Little Bitty Pretty One 24 23 – mei 1965februari 1965 GBVS Come Home/Your Turn to Cry 16 14 – juni 1965 VS I Like It Like That/Hurting Inside – 7 – juli 1965augustus 1965 GBVS Catch Us If You Can/On the Move (GB)/Move On (VS) 5 4 25 november 1965november 1965 GBVS Over and Over/I'll Be Yours 45 1 – februari 1966 VS At the Scene/I Miss You – 18 – februari 1966april 1966 GBVS Try too Hard/All Night Long – 12 – mei 1966juni 1966 GBVS Look before You Leap/Please Tell Me Why 50 28 – augustus 1966 VS Satisfied with You/Don’t Let Me Down – 50 – oktober 1966oktober 1966 GBVS Nineteen Days/I Need Your Love (GB)/Sitting Here Baby (VS) – 48 – januari 1967 VS I’ve Got to Have a Reason/Good Time Woman – 44 – maart 1967april 1967 GBVS You Got What It Takes/Sitting Here Baby (GB)/Doctor Rhythm (VS) 28 7 29 juni 1967 VS You Must Have Been a Beautiful Baby/Man in the Pin Striped Suit – 35 – juli 1967 GB Tabatha Twitchit/Man in the Pin Striped Suit – – – augustus 1967 VS A Little Bit Now/You Don’t Play Me Around – 67 – november 1967december 1967 GBVS Everybody Knows/Concentration Baby (GB)/Inside and Out (VS) 2 43 7 november 1967 VS Red and Blue/Concentration Baby – 89 – februari 1968 GB No One Can Break a Heart Like You/You Don’t Want My Lovin’ 28 – – mei 1968 VS Please Stay/Forget – – – september 1968september 1968 GBVS The Red Balloon/Maze of Love 7 – – november 1968 GB Live in the Sky/Children 39 – – februari 1969 GB The Mulberry Tree/Small Talk – – – maart 1969 VS Paradise (Is Half As Nice)/34-06 – – – juli 1969 VS If Somebody Loves You/Best Day's Work – – – oktober 1969 GB Put a little love in your heart/34-06 31 – – november 1969 VS Bring It On Home To Me/Darling, I Love You – – – december 1969juni 1970 GBVS Good Old Rock ’n ’RollGood Old Rock ’n ’Roll en More Good Old Rock ’n ’Roll zijn medleys van rocknummers uit de jaren vijftig./One Night / Lawdy Miss Clawdy 7 – – maart 1970 GB Everybody Get Together/Darling, I Love You 8 – – april 1970 GB Julia/Five by Five – – – juli 1970februari 1970 GBVS Here Comes Summer/Break Down and Cry (GB)/Five by Five (VS) 44 – – november 1970 GB More Good Old Rock ’n ’Roll/Raining in My Heart / Memphis, Tennessee 34 – – december 1970januari 1971 GBVS Southern Man */If You Wanna See Me Cry * – – – juni 1971augustus 1971 GBVS Won't You Be My Lady? */Into Your Life * – – – oktober 1971 GB Draggin’ the Line */One-Eyed, Blue-Suited, Gun-Totin’ Man * – – – februari 1972 GB Think of Me */Right or Wrong * – – – juli 1972juli 1972 GBVS Rub It In */I’m Sorry Baby * – – – maart 1973 GB Sweet City Woman */Love Comes But Once * – – – oktober 1973 GB Sha-Na-Na-Na-Hey-Hey */I Don't Know * – – – mei 1993 GB Glad All Over /Good Old Rock ’n ’Roll /Having a Wild Weekendcd-single. 37 – –
De nummers gemarkeerd met een ster (*) zijn van Dave Clark and Friends.
Ep’s