miniatuur|De nieuwe bibliotheek van Columbine High School, gebouwd op de plek van de oude bibliotheek, waar de meeste moorden plaatsvonden miniatuur|Luchtfoto van de Columbine High School Het bloedbad op Columbine High School vond plaats op dinsdag 20 april 1999 op de Columbine High School in Columbine in de Amerikaanse staat Colorado. Op die dag schoten de leerlingen Eric Harris (18) en Dylan Klebold (17) dertien medeleerlingen en een leraar dood en pleegden vervolgens zelfmoord, zoals ze van tevoren hadden gepland. Het was tot de schietpartij op Stoneman Douglas High School in 2018 het dodelijkste geweldsincident op een middelbare school in de Amerikaanse geschiedenis.
De aanslag op de school had ook anders kunnen aflopen: zelfgemaakte tijdbommen die de daders in tassen in de kantine en in hun auto's hadden geplaatst gingen niet af. De handleiding uit een oud boek dat ze voor de fabricage hadden gebruikt was niet correct waardoor de explosieven niet functioneerden. Als reactie daarop gingen zij over tot de schietpartij.
De daders Eric David Harris (Wichita (Kansas), 9 april 1981) was de zoon van een piloot bij de US Air Force. Het gezin moest daardoor regelmatig verhuizen. Vanaf juli 1993 woonde het gezin in Littleton (Colorado), nadat Harris' vader met pensioen was gegaan. Dylan Klebold (Lakewood, 11 september 1981) speelde in hetzelfde honkbalteam als Harris. Hoewel hij actief deelnam aan andere activiteiten, was hij een relatief stil en verlegen kind. Klebolds buren hadden de indruk dat het een stabiele familie was. Wel viel het op dat Klebold vanaf 1996 onder sterke invloed stond van Harris.
Vlak na de schietpartij werd gerapporteerd dat zij buitenbeentjes waren; uit onderzoek bleek uiteindelijk echter dat deze aanname enigszins onjuist was. Zij werden wel met enige regelmaat gepest, een feit dat door onderzoekers als oorzaak van hun woede werd aangegeven, maar van buitenbeentjes was geen sprake. Vrienden van de twee zeggen dat Harris en Klebold het naar hun zin hadden het eerste jaar op Columbine. In zijn tweede jaar op Columbine voelde Harris zich echter verkeerd behandeld door een kleine groep jocks, de populaire sporters van de school, en leraren die de andere kant opkeken terwijl ze wisten dat de jocks zich met pesterijen bezighielden. Diverse oud-leerlingen waaronder Brooks Brown beweren in de Discovery-documentaire Zero Hour; massacre at Columbine High dat Harris en Klebold overduidelijk het minst populair waren. "Zij waren de minst coole kids onder de minder populaire". Uit dagboeknotities die werden ontdekt, blijkt dat Harris én Klebold zichzelf zagen als de laagste van de laagste.
Nadat zij bevriend waren geraakt speelden de jongens regelmatig spellen via internet, en koppelden zij hun computers in een netwerk. Volgens vrienden van Harris en Klebold speelden zij in de periode 1995 tot 1997 het spel soms non-stop tegen elkaar. Harris maakte diverse levels voor het computerspel Doom en op diverse websites werden deze levels aangeboden, tezamen met levels voor Quake. Ook gebruikten zij hun websites om hun haat tegen mensen uit hun buurt, en de wereld in het algemeen te publiceren. Rond deze tijd begon Harris zichzelf 'REB' te noemen, een afkorting voor rebel. Klebold noemde zichzelf 'VoDkA' of 'V', naar aanleiding voor zijn liefde voor de gelijknamige drank.
In 1997 solliciteerden Harris en Klebold bij Black Jack Pizza, waar ze meteen werden aangenomen. Dit deden ze op aanraden van hun vriend Chris Morris, die daar al werkzaam was. Chris Morris was lid van een klein groepje leerlingen op Columbine dat door de populaire leerlingen de Trenchcoat Mafia werd genoemd, dit omdat de groep laarzen en lange zwarte regenjassen droeg. De trenchcoat-maffia zette zich af tegen de normale schoolmentaliteit, en vormde een alliantie om zich zodoende te beschermen tegen pesterijen van de jocks. Achter de zaak stookten de collega's regelmatig brandjes op rustige avonden, en Harris en Klebold namen kleine zelfgemaakte bommen mee die daar tot ontploffing gebracht werden.
In 1995 leerde Harris via de Duitse lessen die hij volgde op school Tiffany Typher kennen en hij nam haar mee naar het homecomingfeest. Het bleek hun eerste en tevens laatste date te zijn. Toen Tiffany een tweede date weigerde, reageerde Harris door een zelfmoord in scène te zetten door op de grond te liggen met zijn lichaam overgoten met nepbloed. Later dat jaar schreef hij in haar jaarboek (evenals in dat van Nate Dykemans) Ich bin Gott (Ik ben God).
Enkele maanden eerder waren Harris en Klebold aangehouden, nadat zij hadden ingebroken in een bestelwagen in maart 1998 en gereedschap hadden gestolen. Zij maakten een goede indruk op de jeugdwerkers en beide jongens kwamen ervan af met een taakstraf omdat zij nog nooit eerder met de politie in aanraking waren gekomen. Op 3 februari 1999 voldeden zij deze straf, en beiden kregen uitstekende eindbeoordelingen waarin hun een succesvolle toekomst werd voorspeld. Harris werd verplicht therapie te volgen voor zijn woede, en maakte ook daar een goede indruk. Uit hun schoolwerk echter bleek regelmatig dat Harris en Klebold vol woede en frustratie zaten. Zo maakten zij een filmproject waarin zij "Hitmen for Hire" speelden, en met namaakwapens hun medeleerlingen volgden.
In maart 1998 werd de website van Harris door justitie onderzocht nadat de ouders van hun vriend Brooks Brown aangifte hadden gedaan dat er bedreigingen tegen hun zoon op die website stonden. De vriendschap tussen Harris en Brown was verslechterd nadat Harris met een sneeuwbal de zijspiegel van Browns auto kapot had gegooid. Er werd proces-verbaal opgemaakt, maar dit leidde niet tot een aanhouding. Op de site stonden naast de bedreigingen naar Brown ook verhalen en een fantasie over het vernietigen van Littleton. Ook uitte Harris zijn haat naar de school en de jocks.
Enkele dagen na de aanklacht van de Browns tegen Harris, en door zijn haat tegen de politie, die Harris had opgebouwd na opgepakt te zijn wegens de inbraak in het busje, begon Harris een dagboek bij te houden, waarin hij zijn plannen beschrijft om een jaar later Columbine High School aan te vallen. Hij schreef onder meer dat hij mensen haatte omdat ze hem zo vaak hadden buitengesloten bij leuke dingen en dat niemand anders dan hijzelf de schuld droeg voor wat hij van plan was. In 1999 schreef hij voor het laatst in zijn dagboek. In zijn eigen jaarboek schreef hij boven bijna alle foto's van andere leerlingen, woorden als: 'waardeloos', 'stelt niks voor' en 'sterf!'. Bij andere leerlingen die hij niet mocht kraste hij een kruis door de foto.
De videoboodschappen In 1999, een paar weken voor zij een bloedbad aanrichtten op hun school, maakten Harris en Klebold diverse video-opnamen waarmee zij de wereld achteraf duidelijk wilden maken waarom ze tot hun daad kwamen: de zogenoemde 'Basement Tapes' (keldertapes). De video's zijn, zoals de naam aangeeft, vooral opgenomen in de kelder van Harris' huis, terwijl zijn ouders boven lagen te slapen. De kelder was tevens Harris' slaapkamer. Ze noemen elkaar bij hun bijnamen: 'REB' en VoDKa'. Ze hebben het in de video onder meer over dat ze boven normale mensen staan, en dat ze een goddelijke status hebben. Ze bediscussiëren welke leerlingen ze willen vermoorden, en welke overlevenden ze zullen stalken als geest, mocht dat eventueel mogelijk zijn. Ze spreken de hoop uit om zeker 250 doden op hun naam te krijgen. Op de eerste tape, gemaakt in maart, laten ze hun wapens zien. Harris zegt dat het zijn wapens zijn en noemt zijn shotgun liefkozend Arlene. Deze naam staat ook ingekrast op de loop van het geweer, te zien op de video.
Op 6 maart 1999 gingen Harris en Klebold naar Rampart Range, een bosrijk gebied in de buurt van Littleton. Harris en Klebold zijn op de video te zien met twee shotguns met afgezaagde lopen, een automatisch geweer, en een Tec-9. Klebold had deze Tec-9 even daarvoor gekocht van Mark Manes. Hij was met hem in contact gebracht door een collega bij Black Jack Pizza, Philip Duran. De twee werden op Rampart range vergezeld door Mark Manes en zijn vriendin Jessica Miklich. Alle vier personen schoten met de wapens op bowlingkegels en bomen. Na een tijdje geschoten te hebben met zijn shotgun, klaagde Klebold dat de terugslag van het geweer zijn hand verwond had en liet de camera zijn bloedende hand zien.
Op een video gemaakt op 15 maart 1999 spreken de twee de hoop uit dat de video's die zij maken ooit de hele wereld rondgaan nadat hun 'meesterwerk' volbracht is. Harris verklaart in verband met eerdere schietpartijen op scholen, dat niemand moet denken dat zij iemand nadoen. Hij zegt dat zij het idee al hadden voordat de eerste schietpartij ooit plaatsvond, en dat hun plan beter is dan dat van hun voorgangers die alleen maar bezig waren om door anderen geaccepteerd te worden. Harris zegt in de video dat hij er vroeger moeite mee had om steeds te verhuizen in verband met zijn vaders werk, hij zegt dat hij altijd onder aan de ladder moest beginnen en dat andere kinderen grappen maakten over zijn gezicht, haar en shirts. Klebold zegt dat hij er altijd moeite mee had dat zijn broer zo sportief en populair was en dat hij en zijn vrienden hem vaak omlaag haalden. Hij zegt dat zijn familie, uitgezonderd zijn ouders, hem behandelde als het vijfde wiel aan de wagen. Ze discussiëren ook over welke regisseur hun levenswerk zou moeten verfilmen. Tot slot laten ze enkele bommen zien die ze van plan zijn te gebruiken bij hun aanval.
Harris is twee keer alleen te zien op de video's. Een keer zit hij alleen in zijn auto. Hij zegt dat hij zijn collega's van Black Jack Pizza zal missen, en vooral Jason en Chris Morris. Hij voegt daaraan toe dat het een raar gevoel is om te weten dat je dood zal zijn binnen twee en een halve week. Hij zegt nog niet zeker te weten of hij naar het senior eindexamenfeest gaat, en spreekt de wens uit om oude vrienden in Michigan te bezoeken. Vervolgens wordt hij stil en lijkt te gaan huilen, hij veegt een traan van zijn linkerwang en doet dan de camera uit. De tweede keer zit hij alleen in zijn kamer, richt zich tot zijn ouders en zegt dat zij niets hadden kunnen doen om hem te stoppen en dat hij en 'VoDKa' de enige schuldigen zijn. Op een bepaald moment biedt hij zelfs zijn excuses aan, vooral aan de mensen die hij van plan is te vermoorden.
De laatste tape is gemaakt op 20 april 1999, 30 minuten voor de fatale aanval op hun school. Klebold richt zich tot zijn moeder en biedt zijn excuses aan voor alle problemen die zijn ouders zullen hebben na zijn daad. Harris doet hetzelfde, en richt zich dan tot Chris Morris en Nate Dykeman. Hij zegt hun dat als zij dit overleven, zij alles mogen hebben dat in zijn slaapkamer en computerkamer staat. Klebold voegt daaraan toe dat ze zijn spullen ook mogen hebben. Harris biedt nog een keer zijn excuses aan, en beiden zeggen vaarwel, waarna het beeld zwart wordt.
De moorden Op 20 april 1999 om 5 uur 's ochtends stonden Harris en Klebold op. Ze plaatsten een kleine bom ongeveer 5 kilometer ten zuiden van hun school.Diversion map (plattegrond met bomlocatie). Gearchiveerd op 27 januari 2023. Deze was ingesteld om af te gaan om 11.14 uur en bedoeld als afleiding om brandweer en politie weg te lokken. De bom ontplofte slechts gedeeltelijk en veroorzaakte een klein vuurtje, dat snel kon worden geblust.