Het chemisch element jood of jodium (I), met een atoommassa van 126,90447(3) u, bezit 1 stabiele isotoop: 127I. Het is tevens de enige in de natuur voorkomende isotoop van dit element, waardoor het valt onder de mononuclidische elementen. De 36 radio-isotopen zijn onstabiel en hebben een relatief korte halveringstijd (de meeste minder dan een seconde).
De kortst levende isotoop van jood is 109I, met een halfwaardetijd van ongeveer 103 microseconden. De langstlevende is 129I, met een halfwaardetijd van 15,7 miljoen jaar. Van deze isotoop komen op Aarde sporen voor, maar deze zijn van kosmogene of humane oorsprong (als gevolg van vroege experimenten met radioactief verval).
Toepassing in de geneeskunde Vier isotopen van jood, te weten 123I, 124I, 125I en 131I, worden aangewend in de nucleaire geneeskunde als radioactieve tracer en bij behandelingen. Deze isotopen worden industrieel vervaardigd.
Jood-131 Jood-131 is een isotoop die veelvuldig gevormd wordt bij kernsplijting in kernreactoren. Als gevolg van de vluchtigheid, korte halfwaardetijd (omtrent 8 dagen) en hoge abundantie in splijtingsproducten, is deze isotoop (samen met de kortlevende isotoop 132I) verantwoordelijk voor het grootste deel van radioactieve contaminatie gedurende de eerste week na een kernramp in een kerninstallatie. Vanwege het risico op kanker wordt joodprofylaxe toegepast: men kan zich tegen gevaarlijke joodisotopen beschermen door het stabiele joodisotoop te slikken.
Een ramp waarbij jood-131 in grote mate vrijkwam, was de kernramp van Fukushima in maart 2011.
Jood-135 De isotoop 135I bezit een halfwaardetijd van minder dan 7 uur, hetgeen te kort is om in de biologie of geneeskunde gebruikt te worden. Bovendien is het vervalproduct ervan xenon-135 (135Xe), dat bekendstaat als het krachtigste neutronenabsorbens.
Overzicht Nuclide Z (p) N (n) Isotopische massa (u) Halveringstijd Radioactief verval VP Kernspin Isotopische verhouding(molfractie) Natuurlijk voorkomen(molfractie) Excitatie-energie108I 53 55107,94348(39)36(6) ms α (90%) 104Sb(1) β+ (9%) 108Te p (1%) 107Te109I 53 56108,93815(11)103(5) µs p (99,5%) 108Te(5/2+) α (0,5%) 105Sb110I 53 57109,93524(33)650(20) ms β+ (83%) 110Te1+ α (17%) 106Sb β+, p (11%) 109Sb β+, α (1,09%) 106Sn111I 53 58110,93028(32)2,5(2) s β+ (99,91%) 111Te(5/2+) α (0,088%) 107Sb112I 53 59111,92797(23)3,42(11) s β+ (99,01%) 112Te β+, p (0,88%) 111Sb β+, α (0,104%) 108Sn α (0,0012%) 108Sb113I 53 60112,92364(6)6,6(2) s β+ (100%) 113Te5/2+ α (3,3 × 10−7%) 109Sb β+, α 109Sn114I 53 61113,92185(32)2,1(2) s β+ 114Te1+ β+, p (zelden) 113Sb 114mI 265,9(5) keV6,2(5) s β+ (91%) 114Te(7) IT (9%) 114I 115I 53 62 114,91805(3) 1,3(2) min β+ 115Te (5/2+) 116I 53 63 115,91681(10) 2,91(15) s β+ 116Te 1+ 116mI 400(50) keV 3,27(16) µs (7−) 117I 53 64 116,91365(3) 2,22(4) min β+ 117Te 5/2+ 118I 53 65 117,913074(21) 13,7(5) min β+ 118Te 2− 118mI 190,1(10) keV8,5(5) min β+ 118Te(7−) IT (zelden) 118I 119I 53 66 118,91007(3) 19,1(4) min β+ 119Te 5/2+ 120I 53 67 119,910048(19) 81,6(2) min β+ 120Te 2− 120m1I 72,61(9) keV 228(15) ns (1+, 2+, 3+) 120m2I 320(15) keV 53(4) min β+ 120Te (7−) 121I 53 68 120,907367(11) 2,12(1) uur β+ 121Te 5/2+ 121mI 2376,9(4) keV 9,0(15) µs 122I 53 69 121,907589(6) 3,63(6) min β+ 122Te 1+ 123I 53 70 122,905589(4) 13,2235(19) uur β+ 123Te 5/2+ 124I 53 71 123,9062099(25) 4,1760(3) dagen β+ 124Te 2− 125I 53 72 124,9046302(16) 59,400(10) dagen EV 125Te 5/2+126I 53 73125,905624(4)12,93(5) dagen β+ (56,3%) 126Te2- β− (44,7%) 126Xe 127I 53 74 126,904473(4)stabiel 5/2+ 1,0000128I 53 75127,905809(4)24,99(2) min β− (93,1%) 128Xe1+ β+ (6,9%) 128Te 128m1I 137,850(4) keV 845(20) ns 4− 128m2I 167,367(5) keV 175(15) ns 6− 129I 53 76 128,904988(3) 1,57(4) × 107 jaar β− 129Xe 7/2+ sporen 130I 53 77 129,906674(3) 12,36(1) uur β− 130Xe 5+ 130m1I 39,9525(13) keV8,84(6) min IT (84%) 130I2+ β− (16%) 130Xe 130m2I 69,5865(7) keV 133(7) ns 6− 130m3I 82,3960(19) keV 315(15) ns - 130m4I 85,1099(10) keV 254(4) ns 6− 131I 53 78 130,9061246(12) 8,02070(11) dagen β− 131Xe 7/2+ 132I 53 79 131,907997(6) 2,295(13) uur β− 132Xe 4+ 132mI 104(12) keV1,387(15) uur IT (86%) 132I(8−) β− (14%) 132Xe 133I 53 80 132,907797(5) 20,8(1) uur β− 133Xe 7/2+ 133m1I 1634,174(17) keV 9(2) s IT 133I (19/2−) 133m2I 1729,160(17) keV ± 170 ns (15/2−) 134I 53 81 133,909744(9) 52,5(2) min β− 134Xe 4+ 134mI 316,49(22) keV3,52(4) min IT (97,7%) 134I8− β− (2,3%) 134Xe 135I 53 82 134,910048(8) 6,57(2) uur β− 135Xe 7/2+ 136I 53 83 135,91465(5) 83,4(10) s β− 136Xe (1−) 136mI 650(120) keV 46,9(10) s β− 136Xe (6−)137I 53 84136,917871(30)24,13(12) s β− (92,86%) 137Xe(7/2+) β−, n (7,14%) 136Xe138I 53 85137,92235(9)6,23(3) s β− (94,54%) 138Xe(2−) β−, n (5,46%) 137Xe139I 53 86138,92610(3)2,282(10) s β− (90%) 139Xe7/2+ β−, n (10%) 138Xe140I 53 87139,93100(21)860(40) ms β− (90,7%) 140Xe(3−) β− (9,3%) 139Xe141I 53 88140,93503(21)430(20) ms β− (78%) 141Xe7/2+ β−, n (22%) 140Xe142I 53 89141,94018(43)± 200 ms β− (75%) 142Xe2− β−, n (25%) 141Xe 143I 53 90 142,94456(43) 100 ms β− 143Xe 7/2+ 144I 53 91 143,94999(54) 50 ms β− 144Xe 1−
Overzicht van isotopen per element