VVV-Venlo (Venlose Voetbal Vereniging - Venlo) is een Nederlandse voetbalclub uit Venlo die op 7 februari 1903 werd opgericht. De afkorting VVV staat voor 'Venlose Voetbal Vereniging'. Het tenue van VVV-Venlo bestaat uit een geel shirt met een zwarte streep erdoorheen, zwarte broek en gele kousen. In de jaren 70 en 80 speelde de club enkele jaren in het rood-wit. De club heeft lange tijd haar thuiswedstrijden in Stadion De Kraal gespeeld. Sinds maart 1972 vormt Stadion De Koel de thuisbasis voor VVV-Venlo. Dit stadion bevindt zich letterlijk in een kuil (koel is Venloos dialect voor kuil) gelegen aan de Kaldenkerkerweg, boven op de steilrand in het oosten van Venlo. Het stadion wist ooit 24.500 toeschouwers te herbergen tijdens de wedstrijd VVV-Ajax in 1977 (2-2). In 2004 werd De Koel grondig verbouwd. Het onderkomen is sinds 2005 door het leven gegaan als Seacon Stadion -De Koel-, tussen 2019 en 2025 als Covebo Stadion -De Koel-.Covebo nieuwe stadionnaamgever Officiële website VVV-Venlo, 14 januari 2019 (gearchiveerd)
Geschiedenis 1903-1952: Ontstaan en eerste decennia VVV is voortgekomen uit voetbalvereniging De Gouden Leeuw die eind negentiende eeuw door een groep vrienden in Venlo was opgericht. Er vonden nog enkele naamswijzigingen plaats, zo was de ploeg ook enige tijd bekend als Valuas. Uiteindelijk besloot men op 7 februari 1903 de naam in Venlose Voetbal Vereniging te veranderen, de huidige naam van de club. VVV mag zich hiermee tot een van de oudste verenigingen in het Nederlandse betaalde voetbal rekenen. In 1909 zijn de clubs VITOS en THOR opgegaan in VVV. In 1910 volgde Quick.KNVB clubs op www.rsssf.com
De eerste jaren van zijn bestaan kon VVV niet in de hoogste klasse van het Nederlandse voetbal uitkomen. Tot aan het seizoen 1911/12 was er namelijk in het zuidelijk Nederland geen Eerste klasse, terwijl er wel een oostelijke en een westelijke Eerste klasse was. Vanaf het seizoen 1912/13 kreeg ook het zuiden een eigen Eerste klasse. VVV maakte hier, met wisselend succes, vanaf de invoering deel van uit. Na afloop van het seizoen 1921/22, volgde degradatie naar de Tweede klasse. Hierna speelde de ploeg vrij lang in de Tweede klasse, waarin gedurende diverse seizoenen het kampioenschap werd behaald. Het lukte niet om daarna te promoveren naar de Eerste klasse. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het aantal Eersteklassers uitgebreid, waarbij ook VVV hoorde. Tussen 1948 tot en met 1952 werd viermaal op rij een vierde plaats behaald in de Eerste klasse.
1953-1961: Betaald voetbal en glorietijd thumb|links| Gijs Nass was jarenlang aanvoerder en spelbepaler van VVV in de begintijd van het betaalde voetbal In 1953 kwam het tot een aanvaring met de KNVB, omdat die VVV betichtte van betalingen aan spelers. De voetbalbond was traditioneel fel gekant tegen betalingen aan spelers. Betaald voetbal kwam er uiteindelijk toch nadat in 1953 de NBVB als professionele voetbalbond en tegenhanger van de KNVB werd opgezet. Het was echter niet VVV dat aan de NBVB-competitie deelnam, maar plaatsgenoot Sportclub Venlo '54 die op 3 augustus 1954 was opgericht. In deze beginfase van het betaalde voetbal speelde Sportclub Venlo '54 haar wedstrijden niet in Venlo, maar in Sportpark De Berckt in Baarlo. De eerste wedstrijd in het Nederlandse betaald voetbal, op 14 augustus 1954, was een oefenwedstrijd tussen Alkmaar '54 (voorloper van AZ) en Sportclub Venlo, die in Alkmaar met 3-0 gewonnen werd door de thuisploeg. Na de fusie van de KNVB en de NBVB, op 25 november 1954, fuseerden een dag later ook VVV en Sportclub Venlo. De nieuwe club droeg aanvankelijk de naam Sportclub VVV '03. In de eerste officiële KNVB-competitiewedstrijd wist de Venlose ploeg met 3-2 van Ajax in De Meer te winnen. In de jaren 50 en begin jaren 60 kon VVV een subtopper genoemd worden die regelmatig bovenin te vinden was. De club acteerde vanaf 1954 tot en met het 1962 op het hoogste niveau van het professionele voetbal. In dit tijdperk maakten onder meer de internationals Jan Klaassens, Faas Wilkes en Coy Koopal deel uit van de spelersgroep. In 1959 werd het grootste succes in de clubhistorie behaald met het winnen van de KNVB beker. In de finale werd de Haagse voetbalclub ADO in het eigen Zuiderparkstadion met 4–1 verslagen. In 1960/61 werd de hoogste klassering voor VVV in de Eredivisie bereikt, de derde plaats, waarmee deelname aan de International Football Cup werd afgedwongen.
1962-1989: Eerste-, Tweede- en Eredivisie thumb|De latere KNVB-voorzitter en UEFA-bestuurder Jeu Sprengers was van 1981 tot 1990 voorzitter van VVV Na deze gloriejaren volgde er in 1962 degradatie naar de Eerste divisie, waarna er enkele seizoenen in de Tweede divisie gespeeld werd. Tijdens deze periode, en mede door grote financiële problemen, is het voortbestaan van de club in het geding geweest. Vanaf het seizoen 1972/73 werd onder leiding van trainer Rob Baan geleidelijk aan de weg omhoog ingeslagen en kon via het winnen van de nacompetitie in 1976 promotie naar de Eredivisie worden afgedwongen. De daaropvolgende twee seizoenen was VVV vooral in eigen huis meer succesvol en werd er van meer gerenommeerde grootmachten als Feyenoord en PSV gewonnen. Het seizoen 1978/79 werd goed begonnen, maar door trainers- en spelersperikelen volgde uiteindelijk toch een degradatie. Na enkele jaren was er in 1984/85 weer reden tot vreugde nadat via een tweede plaats de club wederom op het hoogste niveau terugkeerde. In 1986/87 en 1987/88 kende VVV onder trainer Jan Reker twee succesvolle seizoenen waarin het tweemaal als vijfde eindigde in de Eredivisie en daardoor deelnam aan de nacompetitie voor Europees voetbal. Bekende spelers uit die tijd zijn onder meer Ger van Rosmalen, Remy Reijnierse en de latere international Stan Valckx. In 1988 werd de halve finale van de KNVB beker bereikt, waarin in Kerkrade na verlenging met 3-1 van Roda JC werd verloren. In 1988/89 bleek door uitholling van zowel technische staf als spelersgroep de degradatie onafwendbaar.
1990-2023: Tussen Eerste en Eredivisie De eerste helft van de jaren 90 kende VVV enkele wisselvallige voetbalseizoenen. In 1990/91 promoveerde de ploeg via de nacompetitie (met twee beslissingswedstrijden tegen NAC Breda) naar de Eredivisie, maar een jaar later volgde alweer degradatie. Meteen daarop werd VVV in 1992/93 kampioen van de Eerste divisie, maar ook nu volgde een jaar later direct weer degradatie uit de Eredivisie. Hierna volgden een aantal jaren waarin de ploeg in de onderste regionen van de Eerste divisie verkeerde. In 2003/04 en 2004/05 haalde de club de nacompetitie, maar wist de club beide keren niet te promoveren. Gedurende het seizoen 2005/06 werd VVV-Venlo zelfs als de titelkandidaat gezien. Het gebrek aan scorend vermogen en de vele blessures waren er uiteindelijk debet aan dat men in de eindrangschikking genoegen moest nemen met een tweede plaats achter Excelsior. De club wist in de daaropvolgende en net ingevoerde play-offs opnieuw geen promotie af te dwingen, omdat de ploeg in de tweede ronde door De Graafschap werd uitgeschakeld. Voor het seizoen 2006/07 werd VVV-Venlo in eerste instantie geen promotiekansen toebedacht, dit door het vertrek van Marcel Meeuwis en Luwamo Garcia en een trainerswissel. Toch wist de ploeg evenals het voorafgaande seizoen op de tweede plaats te eindigen. Hierdoor kwam de club in tweede ronde van de play-offs uit tegen FC Den Bosch, dat in drie wedstrijden werd verslagen. Daarna moest VVV-Venlo het opnemen tegen Eredivisionist RKC Waalwijk. Thuis werd met 2-0 gewonnen, waarna in Waalwijk een 1-0 nederlaag volgde. De beslissende derde wedstrijd werd thuis met 3-0 gewonnen, waardoor VVV-Venlo opnieuw naar de Eredivisie promoveerde.
Het eredivisieseizoen 2007/08 kende, onder leiding van trainer André Wetzel, pieken en dalen. De hoogtepunten waren de gelijke spelen thuis tegen de 'top 3' (0-0 tegen Feyenoord, 2-2 tegen Ajax en 1-1 tegen PSV) en de uitoverwinningen op onder meer FC Utrecht, Willem II en Vitesse. Toch eindigde VVV-Venlo als zeventiende, waarna de club in de play-offs van 2008 verloor van ADO Den Haag, waardoor de Venlonaren na één seizoen eredivisie weer degradeerden naar de Eerste divisie. thumb|links|Keisuke Honda (links) was tussen 2008 en 2010 een blikvanger bij VVV Een jaar later keerde VVV onder aanvoering van Keisuke Honda terug in de Eredivisie. De koppositie werd op 27 september 2008 veroverd door thuis met 3-1 van de toenmalige nummer een Excelsior te winnen. Vanaf dat moment heeft VVV-Venlo tot aan het kampioenschap onafgebroken de ranglijst aangevoerd. Na afloop van dit seizoen werd Honda verkozen tot beste speler van de Eerste divisie. Daarna kon VVV zich drie seizoenen handhaven op het hoogste niveau. VVV-Venlo begon het seizoen 2009/10 goed en speelde vijfmaal achter elkaar gelijk. Tegen Ajax werd wel in eigen huis met 4-0 verloren. Halverwege het seizoen stond de club op plaats 9 met 20 punten. Keisuke Honda scoorde zes keer in de eerste achttien gespeelde wedstrijden. In de winterstop werd de Japanse international aan CSKA Moskou verkocht voor zeven miljoen euro. Zijn vertrek betekende een keerpunt in de successen van VVV-Venlo. In de tweede helft van het seizoen werden weinig wedstrijden meer gewonnen. De club zakte af, maar enkele wedstrijden voor het eind van de competitie speelde de club zich veilig. Na het seizoen 2009/10 vertrokken Ruben Schaken en Adil Auassar naar Feyenoord en ging Gonzalo García García terug naar FC Groningen waarvan hij gehuurd was. Sandro Calabro tekende een contract voor twee jaar bij FC Sankt Gallen.
De club begon seizoen 2010/11 redelijk, met winstpartijen tegen De Graafschap en Heracles in de eerste twee maanden, maar al snel bivakkeerde de ploeg in de onderste regionen van de Eredivisie. Het gemis van de geroutineerde spelers van het voorgaande seizoen brak de ploeg met name defensief op en er werden veel kansen weggegeven. Ook aanvallend liep het niet, met als enige lichtpuntje de regelmatig scorende spits Ruud Boymans. Na afloop van de eerste seizoenshelft had VVV-Venlo tien punten. Deze resultaten deden voorzitter Hai Berden in de winterstop beslissen om trainer Jan van Dijk te ontslaan. Hij werd vervangen door assistent-trainer Willy Boessen, die het seizoen als interim-hoofdtrainer af maakte. Hij slaagde er in om VVV-Venlo voor de Eredivisie te behouden. De club overleefde de playoffs door FC Volendam en FC Zwolle in dubbele wedstrijden te verslaan. Ook wist de club op 15 juni 2011 Glen De Boeck te contracteren als nieuwe trainer. Op 6 december van hetzelfde jaar nam De Boeck ontslag.Glen de Boeck weg bij VVV Omroep Venlo, 6 december 2011
Voor de rest van het seizoen 2011/12 werd oud-Feyenoordspeler Ton Lokhoff aangetrokken als oefenmeester. Onder zijn leiding behaalde VVV weer een thuisoverwinning, tegen Feyenoord. De volgende twee wedstrijden werden echter, uitspelend, verloren. Desalniettemin haalde VVV de zestiende plaats, opnieuw goed voor playoffs, en trad het vervolgens succesvol aan tegen SC Cambuur en Helmond Sport.
In het seizoen 2012/13 ging het VVV-Venlo niet voor de wind. De ploeg eindigde op de zeventiende plaats. Hierdoor moest VVV het in de playoffs promotie/degradatie opnemen tegen Go Ahead Eagles. VVV verloor uit met 1-0 en thuis verloor de Limburgse ploeg met 0-3 en na vier jaar Eredivisie degradeerde VVV naar de Eerste divisie.