Bartheld (Bart) Hofman (Goor, 7 augustus 1921 – West-Terschelling, 2 mei 2019) was een Nederlands politicus.Oud-senator Hofman (VVD) overleden, parlement.com, 9 mei 2019

Achtergrond Hij was zoon van Helena Jurriana Jalink en onderwijzer Bartheld Hofman (jr.), wiens vader Bartheld (sr.) ook onderwijzer was. Hijzelf trouwde met Wibbine Elisabeth (Bien) Locker de Bruijne (1933-2016).

Medicus Hij volgde de lagere school nog in zijn geboorteplaats, alsook de aansluitende eerste klas meer uitgebreid lager onderwijs (mulo). Daarna stapte hij over naar het gymnasium te Hengelo (Overijssel). In het oorlogsjaar 1940 vatte hij een studie geneeskunde aan aan Universiteit Leiden, maar die werd al snel door de Duitse bezetter gesloten. Hofman ging verder met de studie aan de Universiteit van Amsterdam, maar daar overkwam hem hetzelfde. De laatste twee oorlogsjaren zat hij ondergedoken. Vanaf zomer 1945 was hij weer aan de universiteiten te vinden, met in 1945 een kandidaatsexamen in Amsterdam en in 1947 een doctoraal examen in Leiden. Zijn artsenexamens volgden in 1950. Hij werd vanuit assistent kindergeneeskunde werkzaam aan het Nederlands Instituut voor Preventieve Geneeskunde te Leiden en koos er voor medische microbiologie, een tak waarop hij in 1953 in Leiden promoveerde op proefschrift: Over een virusreceptorvernietigende eigenschap van speeksel en haar mogelijke betekenis voor de infectie met poliomyelitisvirus.

Datzelfde jaar ging hij aan de slag aan Presbyterian Hospital School of Medicine van de Columbia Universiteit in New York. Na een periode kwam hij terug naar Nederland en ging werken bij het Nederlands Instituut voor Preventieve Geneeskunde. Vanaf 1957 was hij hoofd van het poliomyelitis laboratorium van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid, waarbij hij betrokken was bij het vaccinatieprogramma tegen polio.

Politicus In 1968 werd hij actiever binnen de politiek; hij was tussen 1968 en 1973 penningmeester van de VVD afdeling Driebergen. Binnen de landelijke politiek had hij zitting in commissies voor volksgezondheid en milieuhygiëne. Vanaf 1970 tot 1987 was hij lid van de Provinciale Staten van Utrecht, tussen 1974 en 1983 was hij tevens lid van Gedeputeerde Staten voor diezelfde provincie. Die laatste functie gaf hij op omdat hij in september 1982 geïnstalleerd werd als lid van de Eerste Kamer en beide functie niet (meer) kon combineren. Binnen die politiek was hij voorstander van een actiever antirokenbeleid (rookvrije plekken en geen verlaging van accijns op tabak). In 1987 verliet hij de actieve politiek, maar bleef werken als arts en was ook nog steeds onderzoeker.

Voor zijn werk werd hij in 1983 benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Hij overleed op 97-jarige leeftijd. De voorzitter van de Eerste Kamer, Ankie Broekers-Knol, hield op 2 mei 2019 een herdenkingstoespraak over Hofman en vroeg om een moment stilte.

Categorie:Politicus voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie Categorie:Gedeputeerde van Utrecht Categorie:Eerste Kamerlid Categorie:Nederlands medicus