Ecolo is een Franstalige en Duitstalige, groene politieke partij in België. De naam is officieel een letterwoord dat staat voor "Ecologistes Confédérés pour l'Organisation de Luttes Originales" (Groenen Verenigd voor de Organisatie van Originele Acties), maar is in feite de verkorting van "Ecologie" of "Ecologisten".
De partij behaalde bij de verkiezingen in 1999 18% van de Waalse stemmen en 14% in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Ecolo nam deel aan de federale regering-Verhofstadt I (1999–2003), is een zusterpartij van het Vlaamse Groen en is lid van de Europese Federatie van Groene Partijen.
In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in de federale regering had Ecolo conflicten met de andere regeringspartijen, onder meer over de geluidsnormen voor en de hoeveelheid nachtvluchten vanaf Brussels Airport boven de stad Brussel, in het bijzonder de meer door Franstaligen bewoonde zuidrand.
Bij de regionale en Europese verkiezingen van 7 juni 2009 maakte Ecolo een grote sprong voorwaarts. In het Waalse gewestparlement groeide de partij van 3 naar 14 zetels, en in het Brussels parlement van 7 naar 16 zetels. Bij de verkiezingen van 2014 verloor de partij echter weer een aantal zetels.
Ecolo en Groen werken altijd nauw samen. Een voorbeeld is de gemeenschappelijke nieuwjaarsreceptie in 2019.
Het voorzitterschap van de partij is in handen van twee personen: één vrouw en één man. Bovendien moet een van hen uit het Brussels Hoofdstedelijk Gewest komen en de andere uit Wallonië. Vanaf juli 2024 waren de Waal Samuel Cogolati en de Brusselse Marie Lecocq co-voorzitters van Ecolo.Ecolo kiest Samuel Cogolati en Marie Lecocq als nieuwe voorzitters, VRT NWS, 13 juli 2024. Na onoverbrugbare meningsverschillen over de koers die de partij moest gaan varen, trad het duo in november 2025 terug en werd door de federale raad van Ecolo een collectief aangesteld om de leiding van de partij tijdelijk over te nemen en de continuïteit te garanderen in afwachting van de verkiezing van een nieuw voorzittersduo. Deze interimleiding bestaat uit de fractievoorzitters Sarah Schlitz (Kamer van volksvertegenwoordigers), Stéphane Hazée (Waals Parlement), Zakia Khattabi (Brussels Hoofdstedelijk Parlement) en Bénédicte Linard (Parlement van de Franse Gemeenschap) en Europees Parlementslid Saskia Bricmont.Ecolo kiest voor interimleiding tijdens interne verkiezingscampagne, Het Nieuwsblad, 21 november 2025.
Politiek gedachtegoed Ecolo is een politieke partij die een beleid van duurzame ontwikkeling promoot, gericht op het behoud van het milieu en de bestrijding van klimaatverandering, in het belang van de huidige en toekomstige generaties. De partij streeft naar een meer democratische en inclusieve samenleving door nieuwe politieke praktijken aan te moedigen en de deelname van burgers te versterken in een model van participatiedemocratie.
Partijleiders Federale secretarissen / Voorzitters Periode Opmerkingen Paul Lannoye, Philippe Defeyt, Jean-François Lecocq, Henri Hoffait en Robert Van Wassenhoven 18 april 1980 – 10 april 1981 Federale secretarissen. Paul Lannoye, Philippe Defeyt, Jean-Luc Roland, Henri Hoffait en Robert Van Wassenhoven 10 april 1981 – 16 mei 1982 Paul Lannoye, Georges Dutry, Jacques Vranken, Olivier Bribosia, Philippe Defeyt, Luc Karkan, Georges Minguet, Marthe Pierquin en Rudi Winzen 16 mei 1982 – 30 april 1983 Georges Minguet nam in november 1982 ontslag, in januari 1983 gevolgd door Luc Karkan. In februari 1983 volgde Jacques Vranken hun voorbeeld. Paul Lannoye, Philippe Defeyt, Olivier Bribosia, Daniel Comblin, Pierre Denis, Eric Picard, Marthe Pierquin, Rudi Winzen en Louis Wyckmans 30 april 1983 – 1 mei 1984 In oktober 1983 nam Eric Picard ontslag, hij werd op 17 maart 1984 vervangen door Michel Horenbeek. Cécile Delbascourt, Fabrice Lantair, Michel Somville, Olivier Bribosia, Frédéric Janssens, Rudi Winzen en Louis Wyckmans 1 mei 1984 – 29 april 1985 Op 20 juli 1984 werden Benoît Labaye en Jean-Luc Roland verkozen tot bijkomende federale secretarissen. Paul Lannoye, Cécile Delbascourt, Myriam Keenens, Philippe Defeyt, Frédéric Janssens, Jacques Preumont en Michel Somville 29 april 1985 – 22 februari 1986 Op 29 november 1985 dienden Paul Lannoye, Philippe Defeyt, Myriam Keenens en Michel Somville hun ontslag in als federaal secretaris. Jean-Pierre Viseur, Frédéric Janssens en Myriam Keenens 22 februari 1986 – 11 mei 1986 Op 25 april 1986 werd Jean-Claude Sadoine verkozen tot bijkomend federaal secretaris. Paul Lannoye, Jacky Morael, Jean-Claude Sadoine, Daniel Comblin en Martine Dardenne 11 mei 1986 – 14 december 1986 Paul Lannoye, Jacky Morael, Henri Simons, Daniel Comblin en Martine Dardenne 14 december 1986 – 20 maart 1988 Henri Simons werd op 23 oktober 1987 vervangen door Pierre Jonckheer en Paul Lannoye werd op 15 januari 1988 vervangen door Georges Trussart. Jacky Morael, Martine Dardenne, Pierre Jonckheer, Marie Nagy en Georges Trussart 20 maart 1988 – 29 april 1990 Op 25 augustus 1989 werden Martine Dardenne en Marie Nagy vervangen door Marcel Cheron en Bruno Thiéry. Jacky Morael, Marcel Cheron, Claude Adriaen, Salvatore Miraglia en Didier Paternotte 29 april 1990 – 10 mei 1992 Jacky Morael en Marcel Cheron werden op 13 december 1991 vervangen door Daniel Burnotte en Vincent Decroly. Daniel Burnotte, Vincent Decroly, Anne-Marie Latteur en Roland Libois 10 mei 1992 – 23 april 1994 Op 26 juni 1992 werd Gérard Lambert verkozen als bijkomend federaal secretaris. Roland Libois werd op 15 oktober 1993 vervangen door Denise Nélis. Jacky Morael, Isabelle Durant en Dany Josse 23 april 1994 – 28 november 1999 Op 21 februari 1997 werd Dany Josse vervangen door Jean-Luc Roland. Morael, Durant en Roland werden op 29 maart 1998 herkozen. Philippe Defeyt, Brigitte Ernst en Jacques Bauduin 28 november 1999 – 7 juli 2002 Philippe Defeyt, Marc Hordies en Evelyne Huytebroeck 7 juli 2002 – 6 juli 2003 Jean-Michel Javaux, Evelyne Huytebroeck en Claude Brouir 6 juli 2003 – 21 oktober 2007 Op 16 juli 2004 werd Evelyne Huytebroeck vervangen door Isabelle Durant. Jean-Michel Javaux en Isabelle Durant 21 oktober 2007 – 20 november 2009 Covoorzitters. Jean-Michel Javaux en Sarah Turine 20 november 2009 – 5 maart 2012 Olivier Deleuze en Emily Hoyos 5 maart 2012 – 22 maart 2015 Zakia Khattabi en Patrick Dupriez 22 maart 2015 – 9 november 2018 Zakia Khattabi en Jean-Marc Nollet 9 november 2018 – 15 september 2019 Jean-Marc Nollet en Rajae Maouane 15 september 2019 – 13 juli 2024 Samuel Cogolati en Marie Lecocq 13 juli 2024 - 21 november 2025 Saskia Bricmont, Stéphane Hazée, Zakia Khattabi, Bénédicte Linard en Sarah Schlitz 21 november 2025 - 15 maart 2026 Waarnemende voorzitters. Marie-Colline Leroy en Gilles Vanden Burre 15 maart 2026 - heden
Politieke mandaten Europees niveau In het Europees Parlement heeft Ecolo een zetel: Saskia Bricmont
Federaal niveau Wetgevende macht Kamer van volksvertegenwoordigers In de Kamer van volksvertegenwoordigers heeft Ecolo drie zetels: Claire Hugon Rajae Maouane Sarah Schlitz (fractievoorzitter)
Senaat Ecolo heeft een senator: Hajib El Hajjaji
Waals Gewest Wetgevende macht In het Waals Parlement heeft de partij vijf zetels: Veronica Cremasco Stéphane Hazée (fractievoorzitter) Bénédicte Linard Freddy Mockel Céline Tellier
Franse Gemeenschap Wetgevende macht In het Parlement van de Franse Gemeenschap heeft Ecolo zeven zetels: Veronica Cremasco Margaux De Ré Hajib El Hajjaji Stéphane Hazée Bénédicte Linard (fractievoorzitter) Céline Tellier Barbara Trachte
Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Wetgevende macht In het Brussels Hoofdstedelijk Parlement telt Ecolo zeven mandatarissen: Margaux De Ré Zakia Khattabi (fractievoorzitter) Alain Maron Matteo Segers Kalvin Soiresse Njall Farida Tahar Barbara Trachte
Duitstalige Gemeenschap In het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap heeft Ecolo twee verkozenen: Fabienne Colling (fractievoorzitter) Andreas Jerusalem
Lokaal niveau Provincieraadsleden
Burgemeesters Ecolo heeft drie burgemeesters in de 280 Waalse, Brusselse en Duitstalige gemeenten in België: Manu Disabato (Frameries) Jean-Marc Monin (Momignies) Alexandre Visée (Yvoir)
Externe links Officiële website Officiële website Duitstalige Gemeenschap