thumb|260px|Het door Kruizinga ontworpen complex in de Johannes Kerkhovenpolder, dat aangemerkt is als rijksmonument in het kader van herrezen Nederland Nanno Jakob Kruizinga (ook Nanno Jacob)Hij werd bij zijn geboorte ingeschreven als Nanno Jakob, maar in zijn overlijdensadvertentie werd zijn naam als Nanno Jacob geschreven (Oostwold, 27 mei 1892 - Rijswijk, 15 april 1964) was een Nederlandse architect.
Leven en Werk Kruizinga werd in 1892 in Oostwold geboren als zoon van een timmerman en latere architect Jakob Kruizinga en van Bouwina Catharina Smith. Kruizinga werd, evenals zijn vader en zijn oom Geert Kruizinga, architect.Zijn oom was een broer van zijn vader en diens vrouw, zijn tante, Grietje Smith was een zus van zijn moeder In het begin van de jaren twintig van de 20e eeuw was Kruizinga werkzaam als architect bij het ingenieursbureau Bakker & Meyboom te Batavia in Nederlands-Indië.Over zijn ervaringen in deze periode gaf hij lezingen met onder andere als titel de Westersche bouwkunst in Ned. Indie (bronnen: Nieuwe Rotterdamse Courant d.d. 24 november 1926, Leidsche Courant d.d. 24 februari 1939 en Nieuwe Leidsche Courant d.d. 25 februari 1939) Hij ontwierp er bijvoorbeeld in 1922 het landhuis ‘Gandjoeran’ in Jogjakarta.Roosmalen, Pauline K.M. We zullen het ze vertellen - Het vergeten Indische werk van Nederlandse architecten In de jaren dertig studeerde hij af aan de Technische Hogeschool Delft als bouwkundig ingenieur. In 1938 werd hij toegelaten als lid van de Bond van Nederlandse Architecten. Na de Tweede Wereldoorlog ontwierp hij het monumentale gebouwencomplex in de Johannes Kerkhovenpolder, dat in 2007 werd aangewezen als rijksmonument in het kader van het naoorlogse herrezen Nederland.In dit kader werden 100 monumenten uit de jaren van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog aangewezen als rijksmonument (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed).Lamberts, Bé Boerderijen - categoriaal onderzoek wederopbouw 1940-1965, uitg. in opdracht van het Projectteam Wederopbouw van de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en MonumentenZeist, 2007 In Ophemert herbouwde hij het tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoeste schip van de Sint-Lambertuskerk in een gotiserende stijl.Stenvert, Ronald [et al.] Monumenten in Nederland. Gelderland Ophemert (gemeente Neerijnen), uitg. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/Waanders Uitgevers, Zeist/Zwolle, 2000. Gearchiveerd op 21 januari 2025. Ook de, eveneens tijdens deze oorlog verwoeste, vroeg-15e-eeuwse Sint-Victorkerk van Wamel werd door hem en zijn collega Korswagen gerestaureerd,Stenvert, Ronald [et al.] Monumenten in Nederland. Gelderland Wamel (gemeente West Maas & Waal), uitg. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/Waanders Uitgevers, Zeist/Zwolle, 2000. Gearchiveerd op 30 november 2024.Schulte, A.G. Het Land van Maas en Waal, uitg. Staatsuitgeverij/Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Den Haag/Zeist, 1986. Gearchiveerd op 3 december 2025. Korswagen voltooide ook de door Kruizinga begonnen restauratie van de Sint-Victorkerk van Dreumel.Schulte, A.G. Het Land van Maas en Waal, uitg. Staatsuitgeverij/Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Den Haag/Zeist, 1986. Gearchiveerd op 26 november 2024.
Kruizinga woonde in het Zuid-Hollandse Rijswijk, waar hij in april 1964 op 71-jarige leeftijd overleed.
Bibliografie Kruizinga, N.J. Herrijzing in de Johannes Kerkhovenpolder 1946-1949, uitg. directie van de Johannes Kerkhovenpolder n.v., Amsterdam, 1949
Categorie:Nederlands architect