Rafael Nadal Parera, Markies van Llevant de Mallorca (Manacor, 3 juni 1986) is een voormalig professioneel tennisser uit Spanje. Nadal voerde op 18 augustus 2008 voor het eerst de ATP-ranglijst aan. Hij wist vijf seizoenen als nummer 1 af te sluiten: 2008, 2010, 2013, 2017 en 2019. Hij stond een recordaantal achtereenvolgende weken bij de beste tien.
Dankzij zijn titel op de US Open 2010 behaalde hij als zevende speler in de geschiedenis, en de jongste in het open tijdperk, de Career Slam. Op de Australian Open 2022 won hij zijn 21ste grandslamtitel, waarmee hij alleen recordhouder werd. Hij verbrak bij dat toernooi een gelijke stand met Roger Federer en Novak Djokovic. Door deze titel werd hij de tweede speler in het open tijdperk en vierde in totaal met een dubbele Career Slam. Nadal won ook Roland Garros 2022 en bracht daarmee zijn totaal aantal grandslamtitels en het record op 22. Djokovic verbrak dit record op Roland Garros 2023.
Nadal won Roland Garros veertien keer en is de enige tennisser (man of vrouw) die eenzelfde toernooi veertien keer wist te winnen. Zijn overige grandslamtitels waren tweemaal de Australian Open, tweemaal Wimbledon en viermaal de US Open. Hij behaalde twee gouden medailles op de Olympische Zomerspelen – in 2008 in het enkelspel en in 2016 in het dubbelspel – en veroverde met het Spaanse team vijfmaal de Davis Cup. Hij won ook 36 Masters 1000-titels.
Zijn bijnaam, De Gravelkoning, heeft hij te danken aan zijn successen op deze ondergrond.
Biografie Rafael Nadals oom Toni Nadal was tot 2017 zijn coach en is een belangrijke factor geweest voor zijn succes. Een andere oom, Miguel Ángel Nadal, is een voormalig voetballer. Nadal heeft nog een jongere zus.
Carrière 2005 Tijdens de Australian Open 2005 bereikte hij de 4e ronde, waarin hij verloor van de latere finalist Lleyton Hewitt. Twee maanden later bereikte hij de finale van het ATP-toernooi van Miami. Daarin verloor hij van Roger Federer met 2-6, 6-7, 7-6, 6-3 en 6-1. Vervolgens domineerde hij het gravelseizoen, met titels in Monte Carlo, Barcelona en Rome. Op 5 juni 2005 won hij zijn eerste grandslamtitel, op Roland Garros, door in de halve finale van Federer en in de finale van Mariano Puerta te winnen, met 6-7, 6-3, 6-1 en 7-5.
Op 14 augustus 2005 won hij zijn eerste toernooi op hardcourt, de Canada Masters. Hij slaagde er daarna in zich als tweede te kwalificeren voor de Masters Cup, maar kon niet meedoen vanwege een voetblessure. Het tennisjaar 2005 bracht Nadal in totaal 79 gewonnen partijen, elf titels (waaronder vier Masters) en tien verloren partijen. Hij sloot het jaar af als nummer 2 van de wereld, achter Roger Federer.
2006 Het jaar 2006 begon slecht voor Nadal, hij kon niet meedoen aan de Australian Open vanwege een voetblessure. In februari kon hij weer spelen en bereikte hij de halve finale in Marseille.
Voorafgaand aan Roland Garros won hij de graveltoernooien van Monte Carlo, Barcelona en Rome. Op Roland Garros wist Nadal zijn titel te verlengen. In de finale versloeg hij Federer in vier sets. Op Wimbledon speelde hij voor het eerst de finale, die hij uiteindelijk met 6-0, 7-6, 6-7 en 6-3 verloor van Federer.
Op de US Open bereikte Nadal de kwartfinale. Hij verloor daarin van Michail Joezjny. In het najaar nam hij voor het eerst deel aan de Masters Cup. In de groepsfase werd hij tweede, waarna hij in de halve finale tegen Federer speelde. Nadal verloor met 4-6 en 5-7. Hij eindigde het jaar opnieuw als nummer 2 van de wereld.
2007 Nadal bereikte op de Australian Open voor het eerst de kwartfinale. Hij verloor in drie sets van de latere finalist Fernando González. In juni won Nadal voor de derde keer Roland Garros, opnieuw door Roger Federer te verslaan in de finale.
Op 8 juli stond Nadal opnieuw tegenover Federer, ditmaal in de finale van Wimbledon. Federer won de eerste set met 7-6. De tweede set ging lange tijd gelijk op, maar een break van Nadal in het tiende game leverde hem de set op. De derde set ging opnieuw in een tiebreak naar Federer, die minder fouten maakte. De vierde set werd mede beslist door het Hawk-Eye-systeem: een aantal belangrijke challenges pakten uit in het voordeel van Nadal. In de laatste en beslissende set bleek Federer de koelste: Nadal kreeg vier breakpoints, maar die werden allemaal weggeserveerd door de Zwitser. De set eindigde uiteindelijk op 6-2 in het voordeel van Federer.
2008 In 2008 verloor Nadal in de halve finale van de Australian Open van de Fransman Jo-Wilfried Tsonga met 6-2, 6-3 en 6-2. Tijdens het gravelseizoen won hij vier toernooien en versloeg hij Federer in drie finales. Hij won Monte Carlo, Barcelona en Hamburg. In de finale van Roland Garros liet hij Federer met 6-1, 6-3 en 6-0 volstrekt kansloos. Nadal evenaarde hiermee het record van Björn Borg door vier keer achterelkaar Roland Garros te winnen. Hij schaarde zich ook in het gezelschap van Borg, Sampras en Federer als enige spelers in het open tijdperk die erin geslaagd zijn hetzelfde grandslamtoernooi vier of meer keer achterelkaar te winnen.
In zijn voorbereiding om zijn spel op gras te vervolmaken met het oog op het winnen van Wimbledon, won hij half juni het grastoernooi van Queen's door in de finale Novak Djokovic te verslaan. Op zondag 6 juli kwam Nadals droom uit: hij won het toernooi van Wimbledon door in vier uur en achtenveertig minuten Roger Federer in vijf sets te verslaan. Nadal werd daardoor de derde speler in het open tijdperk, na Rod Laver en Borg, die in één jaar zowel Roland Garros als Wimbledon won. De setstanden waren 6-4, 6-4, 6-7, 6-7 en 9-7. Nadal kreeg in de vierde set twee matchpunten, maar deze wist Federer nog ongedaan te maken. Op 7-7 in de vijfde set brak Nadal de service van Federer, waarna hij de wedstrijd kon uitserveren. De finale, van een buitengewoon hoog niveau, wordt door velen beschouwd als de beste ooit.
Op 17 augustus stond Nadal in de finale van de Olympische Spelen in Peking. Hij moest het opnemen tegen de Chileen Fernando González. Nadal won de eerste set vlot, maar in de tweede set moesten de twee het uitvechten in een tiebreak. Nadal won de tiebreak en kon opnieuw vlot winnen in de derde set. Door zijn winst behaalde hij de gouden medaille en werd hij de nummer 1 van de wereld.
Op 4 september bereikte Nadal voor het eerst in zijn carrière de halve finale van de US Open. Hij won in de kwartfinale van de Amerikaan Mardy Fish in vier sets. In de halve finale moest hij het opnemen tegen de Schot Andy Murray, maar hij verloor deze partij in vier sets. Aan het eind van het jaar miste hij, evenals in 2005, de Masters Cup wegens een blessure. Wel sloot hij voor het eerst het jaar af als nummer 1 van de wereld, waarmee hij de hegemonie van Roger Federer, die de afgelopen vier jaar afsloot als nummer 1, doorbrak.
2009 thumb|Nadal tijdens de Australian Open 2009 In de halve finale van de Australian Open won Nadal van zijn landgenoot Fernando Verdasco in een epische vijfsetter die meer dan 5 uur duurde, met 6-7, 6-4, 7-6, 6-7 en 6-4, in wat aan het eind van het jaar door velen als de wedstrijd van het jaar werd beschouwd. In de finale was hij in nog een vijfsetter te sterk voor zijn rivaal Roger Federer en pakte hij voor het eerst in zijn carrière de Australian Open. Het werd 7-5, 3-6, 7-6, 3-6 en 6-2. In het voorjaar bevestigde Nadal zijn nummer 1-positie door een reeks toernooioverwinningen in Indian Wells, Monte Carlo, Barcelona en Rome.
Op 31 mei verloor Nadal in de vierde ronde met 2-6, 7-6, 4-6 en 6-7 op Roland Garros van de Zweed Robin Söderling. Hiermee kwam een eind aan een reeks van 31 ongeslagen wedstrijden op Roland Garros. Daarna moest Nadal vanwege een knieblessure afzeggen voor het toernooi van Queen's. Op 19 juni maakte hij bekend zijn titel op Wimbledon ook niet te zullen verdedigen.
Zijn rentree kwam op het ATP-toernooi van Montreal, waar hij echter in de kwartfinale verloor van Juan Martín del Potro. In het najaar volgde wederom een halve finaleplaats tijdens de US Open, waarin hij van diezelfde Del Potro verloor met 6-2, 6-2 en 6-2. Hij bleek een buikspierblessure te hebben en was niet goed in staat te serveren. Op de ATP World Tour Finals in Londen was Robin Söderling opnieuw te sterk voor Nadal. Daarna werd hij ook verslagen door Nikolaj Davydenko, waardoor hij de groepsfase niet wist te overleven. Roger Federer legde daardoor definitief beslag op de eerste plaats van de wereldranglijst over 2009.
2010 Nadal begon het jaar met een demonstratietoernooi in Dubai. Daar won hij in de finale van Robin Söderling met 7-6 en 7-5. Na zijn deelname aan het ATP-toernooi van Doha, waar hij in de finale van Nikolaj Davydenko verloor, vertrok hij naar Melbourne. Op de Australian Open wist hij zijn titel niet succesvol te verdedigen, hij gaf in de kwartfinale tegen Andy Murray op, wederom met knieproblemen. Nadal stond op het punt van verliezen met een stand van 3-6, 6-7 en 0-3. Vervolgens maakte hij ook bekend niet deel te nemen aan het ATP-toernooi van Rotterdam, om te herstellen van zijn kwetsuren. Door zijn vroege uitschakeling in Melbourne zakte Nadal af van de tweede naar de vierde plaats op de ATP-ranglijst.
Na zijn herstel keerde hij terug op het toernooi van Indian Wells. Daar haalde hij de halve finale, waarin hij verloor van Ivan Ljubičić. Een week later deed hij mee aan het Masterstoernooi van Miami. Nadal behaalde wederom de halve finale, maar verloor ditmaal van Andy Roddick met 6-4, 3-6 en 3-6. In het ATP-toernooi van Monte Carlo pakte Nadal zijn eerste titel in 2010. Hij won het toernooi overtuigend door in de finale Fernando Verdasco met 6-0 en 6-1 te verslaan. Door deze overwinning werd Nadal de eerste speler in het open tijdperk die 6 maal achterelkaar hetzelfde toernooi won. Nadals volgende toernooi was het ATP-toernooi van Rome. Hij versloeg onder andere Philipp Kohlschreiber, Victor Hănescu en Stanislas Wawrinka. In de halve finale versloeg hij met veel moeite Ernests Gulbis, die eerder in het toernooi voor een stunt zorgde door Roger Federer te verslaan. In de finale won hij van zijn landgenoot David Ferrer met 7-5 en 6-2. Nadal behaalde daarmee zijn 17e titel op een toernooi uit de Masters. Hij evenaarde hiermee het record van de Amerikaan Andre Agassi. Nadal deed ook mee aan het ATP-toernooi van Madrid. Hij won onder andere van John Isner, Gaël Monfils en Nicolás Almagro. In de finale trof hij zijn eeuwige rivaal Roger Federer. Het was voor het eerst dat jaar dat ze tegen elkaar speelden. Nadal nam revanche op Federer voor de verloren finale van 2009 en won met 6-4 en 7-6. Hiermee verbrak hij het record van Agassi en steeg hij een plaats op de ATP-ranglijst.
Nadal won op 6 juni zijn vijfde titel op Roland Garros. In de finale rekende hij in drie sets af met de Zweed Robin Söderling, het werd 6-4, 6-2 en 6-4. Door de toernooizege nam Nadal de eerste positie op de wereldranglijst weer over van Federer. Hij behaalde bovendien als eerste speler ooit de zogenaamde Clay Slam: hij won alle 4 de grote graveltoernooien in één jaar. Na Roland Garros speelde Nadal voor het eerst sinds 2008 weer op gras, tijdens het toernooi van Queen's. Hij werd in kwartfinale uitgeschakeld door Feliciano López met 6-7 en 4-6. Op Wimbledon pakte Nadal de zege door in de finale de Tsjech Tomáš Berdych te verslaan met 6-3, 7-5 en 6-4. Door zijn tweede Wimbledon-zege verstevigde Nadal zijn positie op de wereldranglijst.
Op 13 september won Nadal de US Open door in de finale de Serviër Novak Djokovic te verslaan met 6-4, 5-7, 6-4 en 6-2. Daarmee werd hij de zevende speler ooit die alle vier de grandslamtoernooien heeft gewonnen, na Fred Perry, Don Budge, Roy Emerson, Rod Laver, Andre Agassi en Roger Federer. Hij was na Agassi ook de tweede man die de Career Golden Slam behaalde, door alle grandslamtoernooien én de olympische titel te winnen.