Echte buideldassen (Peramelidae) vormen de grootste familie van de buideldassen. In totaal zijn er 21 levende en 5 uitgestorven soorten bekend. De wetenschappelijke naam van de familie werd in 1825 gepubliceerd door John Edward Gray.Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 38-42. .
Kenmerken Net als andere buideldassen zijn echte buideldassen kleine tot middelgrote, op de grond levende dieren met lange, spitse snuiten. Doordat de achterbenen langer zijn dan de voorbenen, hebben ze een huppelende gang. Ze gebruiken de klauwen aan de voorvoeten om naar eten te graven. Het zijn grijsachtige tot bruine dieren, die aan de onderzijde doorgaans lichter zijn dan aan de bovenzijde.
Leefwijze Echte buideldassen zijn solitair en 's nachts actief. Hun voedsel bestaat uit insecten, kleine gewervelden en plantaardig materiaal.
Verspreiding en leefgebied De familie komt voor in Australië, op Nieuw-Guinea en op enkele omliggende eilanden, waaronder Ceram, Nieuw-Brittannië en Kiriwina.
Taxonomie Deze familie omvat de volgende onderfamilies en geslachten:
Familie: Peramelidae (Echte buideldassen) Onderfamilie: incertae sedis Geslacht: Ischnodon † (Plioceen van Australië) Onderfamilie Echymiperinae Geslacht: Echymipera (Nieuw-Guinea, Noordoost-Australië en omliggende eilanden) Geslacht: Microperoryctes (Nieuw-Guinea) Geslacht: Rhynchomeles (Cerambuideldas) (Ceram) Onderfamilie: Peramelinae Geslacht: Isoodon (Kortneusbuideldassen) (Australië en zuidelijk Nieuw-Guinea) Geslacht: Perameles (Spitsneusbuideldassen) (Australië) Onderfamilie: Peroryctinae Geslacht: Peroryctes (Nieuw-Guinea)
De Echymiperinae en Peroryctinae zijn eerder tot een aparte familie gerekend, de Peroryctidae, terwijl de varkenspootbuideldas en de langoorbuideldassen eerder juist tot de echte buideldassen werden gerekend.