Nicolaas M. (Nico, Nic.) Ramakers (Munstergeleen, 25 mei 1879 – Sittard, 29 augustus 1954) was een Nederlandse architect en ontwerper van tientallen gebouwen die zijn toegevoegd aan de lijst van Rijksmonumenten.
Loopbaan thumb|Kasteel Hoensbroek Ramakers ontwierp naast diverse woonhuizen ook een veelheid aan kerkenkerkgebouwen in Limburg maar kreeg vooral bekendheid door de restauratie van oude kastelen waaronder Kasteel Hoensbroek. Hij was medeoprichter van de Zuid-Limburgse afdeling van de Bond Heemschut tot behoud van cultuurmonumenten.BONAS, architectenwijzer
Restauratie Kasteel Hoensbroek thumb|Sint-Pancratiuskerk in Munstergeleen Kasteel Hoensbroek raakte na de komst van de Fransen in verval. In 1927 werd het aangekocht door de stichting Ave Rex Christe waarna Ramakers en Rijksmonumentenzorg in 1930 met de restauratie van start gingen. De restauratiewerkzaamheden namen ruim 10 jaar in beslagReijckheyt, centrum voor regionale geschiedenis.
Kerkgebouwen Bunde: St. Agneskerk (uitbreiding, 1905)thumb|Sint-Servatiuskerk in Vaesrade Banholt: St. Gerlachuskerk (toren, 1922) Nuth (plaats): St. Bavokerk (uitbreiding, 1923) Lotbroek (Hoensbroek): Kerk O.L. Vrouw Boodschap (1923, gesloopt 1974) Munstergeleen: St. Pancratiuskerk (1925) Vaesrade: St. Servatiuskerk (1929) Eys: St. Agathakerk (uitbreiding, 1935) Pey: Kerk O.L. Vrouw Onbevlekt Ontvangen (uitbreiding)
Overige gebouwen Berg (Cadier en Keer): Huize St. Gerlach, sanatorium voor drankzuchtigen (1915) Sittard: Klooster met kapel voor zusters van de Goddelijke Voorzienigheid Sittard: Bisschoppelijk College Sittard
Zoon Ook zijn zoon Noël Ramakers was architect.
Categorie:Nederlands architect