Pieter Aspe, pseudoniem van Pierre Anna Gaston Aspeslag, (Brugge, 3 april 1953 – aldaar, 1 mei 2021) was een Vlaams schrijver.
Levensloop Pieter Aspe studeerde aan het Sint-Leocollege in Brugge. Hij was voltijds auteur sinds 1996. Daarvoor werkte hij onder andere als magazijnier, verkoper, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf en studiemeester. Hij was ook enkele jaren conciërge en koster van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. In 1976 was hij kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen op de dissidente lijst 'Christen democraten' maar hij werd niet verkozen.
Werk Pieter Aspe schreef misdaadromans met als hoofdpersonen hoofdinspecteur Pieter Van In en substituut (officier van justitie) Hannelore Martens, die in het debuutverhaal Het vierkant van de wraak zijn geliefde wordt. De meeste verhalen spelen zich in Brugge af, alhoewel 13, Ontmaskerd, Op Drift en Casino zich grotendeels in Blankenberge afspelen. Voor Alibi moet het team naar Antwerpen, waar een samenwerking met het lokale korps georganiseerd wordt.
In 2001 ontving Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. In opdracht van VTM werden de eerste tien misdaadromans van Aspe in Brugge verfilmd tot een tv-serie, getiteld Aspe. Er werden tien reeksen opgenomen en uitgezonden. Dit zijn geen van alle verfilmingen van Aspes boeken. Wel werd onder het toeziend oog van Pieter Aspe zelf voortgebouwd op het elan van de boeken.
Daarnaast schreef Aspe ook twee jeugdboeken, Bloedband en het vervolg Luchtpost, en vier novellen: Grof Wild, Kat en Muis, De Laatste Rit en De Japanse Tuin. Na de eerste reeks van Aspe is zijn boekenverkoop immens toegenomen en staat de teller reeds op meer dan 1,5 miljoen verkochte boeken in België en Nederland (december 2008). In opdracht van Het Nieuwsblad schreef Aspe ook Dekmantel, een kort verhaal in 7 episodes dat in augustus 2009 in de krant kwam.
Van zijn boeken zijn diverse vertaald en uitgegeven in omliggende landen, zoals Duitsland, Frankrijk en Italië, maar ook in Zuid-Afrika (Die Vierkant van die wraak; Die Midasmoorde).
Ziekte en overlijden
Begin augustus 2006 kreeg Pieter Aspe een hartaanval en zakte op straat in elkaar. Hij werd met spoed in het ziekenhuis opgenomen en geopereerd. Er werden drie overbruggingen op zijn kransslagaders geplaatst. Na deze operatie ontstond opschudding toen Aspe en zijn behandelend cardioloog voor het oog van de pers elk een glas Duvel dronken, waarbij de cardioloog beweerde dat dit goed zou zijn voor Aspes cholesterol. Deze actie lokte geschokte reacties van andere cardiologen uit.
Pieter Aspe stierf op 1 mei 2021 op 68-jarige leeftijd nadat hij al een tijdje ziek was. De auteur kampte in 2020 al met gezondheidsproblemen en lag toen vijftien dagen lang in het ziekenhuis. Hij had zware longproblemen, maar het bleek geen coronavirus te zijn geweest. Wel vonden ze een abces in zijn longen. Deze gezondheidsproblemen werden hem uiteindelijk het daaropvolgende jaar fataal.
Na zijn dood praatte zijn weduwe open over het alcoholprobleem waar haar man mee kampte.
Bibliografie Meesters in Misdaad (Pieter Van In) 1995 - Het vierkant van de wraak 1996 - De Midasmoorden 1997 - De kinderen van Chronos 1998 - De vierde gestalte 1999 - Het Dreyse incident 2000 - Dood tij 2000 - Blauw bloed 2001 - Zoenoffer 2001 - Vagevuur 2002 - De vijfde macht 2002 - Onder valse vlag 2003 - Pandora 2003 - 13 2004 - Tango 2004 - Onvoltooid verleden 2005 - Casino 2005 - Ontmaskerd 2006 - Zonder spijt 2006 - Alibi 2007 - Rebus 2007 - Op drift 2008 - De zevende kamer 2008 - Bankroet 2009 - Misleid 2009 - De cel 2010 - De vijand 2010 - Erewoord 2011 - Postscriptum 2011 - Solo 2012 - Eiland 2012 - Min 1 2013 - Het laatste bevel 2013 - Het Janussyndroom
2014 - (Pijn)³ 2014 - Zonder voorschrift 2015 - De doos 2015 - Het oor van Malchus 2016 - Import 2016 - Exit (uitgegeven 2026) 2017 - De butlerknop 2018 - Van In Episode 1 2019 - Van In Episode 2 2020 - Van In Episode 3 2020 - Van In Episode 4 2021 - Van In Episode 5 2022 - Volbloed (bundel van 4 nooit eerder gepubliceerde kortverhalen)
Andere werken 1998 - Grof wild 2002 - De Japanse Tuin 2010 - Kat en muis 2011 - De laatste rit 2015 - De oxymorontheorie 2017 - Blankenberge blues (samen met Koen Strobbe)
Jeugdboeken 1998 - Bloedband 1999 - Luchtpost
Stripverhalen Er zijn ondertussen ook al meerdere stripverhalen verschenen waarin Pieter Van In het hoofdpersonage is.
Het eerste en tweede album zijn gebaseerd op de eerste twee boeken uit de boekenreeks en zijn getekend door Patrick Van Oppen. Het derde en vierde album zijn getekend door Luc de Maeyer en zijn gebaseerd op de tweede tv-reeks die niet van de hand van Aspe is, maar wel dezelfde personages bevat. Het album 'Grof wild' werd getekend door Merho. Niet Pieter Van In maar familie Borremans en anderen zijn de personages en in het stripboek figureert de familie Kiekeboe.
2004 - Het vierkant van de wraak 2005 - De Midasmoorden 2007 - Het Liefdesnest 2008 - De IJskoningin 2011 - Grof wild 2018 - Dossier Van De Duivel
Hoorspelen De serie over hoofdinspecteur Van In is ook uitgebracht als hoorspel, dat in 2001 op VRT Radio 2 werd uitgezonden.
Prijzen 2001 - Hercule Poirotprijs voor Zoenoffer 2002 - Humo's Gouden Bladwijzer voor De vijfde macht 2010 - Hercule Poirot Oeuvreprijs voor Aspe's gehele oeuvre Literatuur Jooris VAN HULLE, Pieter Aspe, VWS-cahiers nr. 205, 2001. Ilse NACKAERTS, PieterAspe. Levens en Liefdes. Brugge, Aspe NV, 2020. Externe link Profiel van Pieter Aspe bij WPG Uitgevers
Categorie:Detectiveschrijver Categorie:Pseudoniem Categorie:Vlaams kinderboekenschrijver Categorie:Vlaams romanschrijver