Traject in kilometers van oost naar west
55 - Igoëti-viaduct (220 m)
De S1 (Georgisch: , , weg van internationaal belang S1), ook bekend als Tbilisi-Senaki-Leselidze (grens van de Russische Federatie), is een 543 kilometer lange hoofdroute binnen het Georgische wegennet. De S1 is onderdeel van de Europese E60, E97 en E117 en de Aziatische AH5, AH81 en AH82.
Route De S1 is de centrale oost-west-as door het land en is verbonden met zes andere S-hoofdwegen. De weg loopt vanaf Tbilisi via de steden Gori, Koetaisi, Samtredia, Senaki, Zoegdidi en Soechoemi naar de grens met Rusland bij Leselidze. De S1 passeert de regio's Mtscheta-Mtianeti, Sjida Kartli, Imereti, Samegrelo-Zemo Svaneti en de autonome maar feitelijk afgescheiden republiek Abchazië. In Rusland loopt de weg als A-147 verder via Sotsji richting Novorossiejsk.
Het gedeelte van de S1 door Abchazië is vanuit centraal-Georgië niet toegankelijk. De Engoeribrug bij Zoegdidi is niet open voor gemotoriseerd verkeer. Het grootste deel van de S1 is een tweebaansweg, maar het belangrijkste deel tussen Tbilisi en Samtredia is uitgebouwd naar autosnelweg/expresweg standaarden in het kader van het East-West Highway project.
Achtergrond Tussen 1960 en 1982 was de route van de huidige S1 onderdeel van de Sovjet-hoofdweg 17 (Tbilisi - Samtredia) en 19 (Novorossiejsk-Batoemi via Soechoemi en Samtredia). Het segment tussen Tbilisi en Natachtari was tevens onderdeel van de Sovjet-route 16 (Beslan - Tbilisi - Gjoemri - Jerevan). Tussen 1982 en 1996 was de hedendaagse S1 volledig deel van de M-27 Bakoe-Novorossiejsk. In 1996 werd het moderne Georgische wegnummeringssysteem geïntroduceerd en werd het Georgische deel van de M-27 ten westen van Tbilisi omgenummerd naar "S1 Tbilisi - Senaki - Leselidze (Russische grens)".
De S1 was tot 2005 vrijwel geheel een tweebaansweg. Alleen het gedeelte in de stad Tbilisi en het daaropvolgende gedeelte langs Mtscheta tot het begin van de Georgische Militaire Weg (S3) bij Natachtari had meerdere rijstroken. In de jaren tachtig van de 20e eeuw werd begonnen met de uitbreiding van de M-27 naar vier rijstroken voor het gedeelte Natachtari - Igoëti.
Het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en de turbulente jaren 1990 van het onafhankelijke Georgië onderbrak deze uitbreiding. Pas na de Rozenrevolutie van 2003 werd de verbreding weer hervat. In 2004 werd de aansluiting met de S3 bij Natachtari aangepast naar een ongelijkvloerse kruising. In 2005 werd gestart met het East-West Highway project dat voorzag in de verbreding van de S1 tot Samtredia naar vier rijstroken.
Uitbouw In de periode 2005-2025 werd het 230 kilometer lange traject Mtscheta - Samtredia van de S1 uitgebouwd naar autosnelweg in het kader van het internationaal gesteunde East-West Highway project. Dit project beoogde de verbetering van een oost-west transportcorridor door Georgië die Azerbeidzjan, Armenië en Turkije met elkaar verbindt via de Georgische delen van de Europese E60 en E70. Dit moest ook de Georgische positie als vervoersknooppunt in de Zuidelijke Kaukasus versterken.
De weg werd in fasen uitgebouwd naar autosnelweg met twee rijstroken per richting. Bij Samtredia gaat de S1 naadloos over in de vernieuwde en uitgebouwde S12 naar Batoemi. De meeste delen van de S1 in dit traject werden volledig opnieuw aangelegd en verlegd om steden en dorpen heen.
Het traject Natachtari - Gori volgt grotendeels de oorspronkelijke route en werd tussen 2006 en 2009 verdubbeld door de aanleg van een extra parallelle rijbaan. Bij Igoëti en Agajani werd de weg om de plaatsen gerouteerd. Langs Gori werd in de periode 2009-2011 een 15 kilometer lange bypass gebouwd met verschillende bruggen over rivieren en twee parallelle tunnelbuizen van 800 meter. De Koetaisi-bypass werd aanvankelijk als een tweebaans expresweg met vluchtstroken gebouwd, maar werd een paar jaar later verdubbeld tot een autosnelweg.
In de periode 2019-2025 werd de 51 kilometer 'Rikoti-weg' door het Lichigebergte gebouwd, tussen de Rikotipas en Argveta bij Zestafoni. Het traject werd geheel opnieuw aangelegd als autosnelweg met twee rijstroken per rijrichting en werd vrijwel geheel aangelegd middels bruggen en tunnels door de bergachtige omgeving. Chinese bouwbedrijven waren verantwoordelijk voor de bouw van de vier afzonderlijke deelprojecten. Het laatste stuk van dit "project van de eeuw" werd op 29 december 2025 geopend.
Zie ook Wegen in Georgië Lijst van Georgische hoofdwegen
Externe links OpenStreetMap
Referenties
S01 S01