De Lletra d'Or oftewel Gouden Letter is een Catalaanse literatuurprijs, die in 1956 voor het eerst werd uitgereikt.
Het was in die tijd een gedurfd initiatief, omdat onder de franquistische dictatuur de literatuur in het Catalaans aan hevige censuur onderworpen was, omdat de taal als bedreiging voor de eenheid van de Spaanse staat beschouwd werd. De prijs werd in 1956 voor het eerst toegekend door een groepje literaire vrienden, los van elke uitgeverij of instelling, voor de, in hun ogen, beste publicatie van het voorgaande jaar.«Premi Lletra d'Or», Lletra, la literatura catalana a internet. Geraadpleegd op 25 mei 2012.«Lletra d’Or», Gran Enciclopèdia Catalana. Geraadpleegd op 25 mei 2012.
Aan de prijs is geen geldsom verbonden. De winnaar of winnares krijgt een button met de Griekse letter "phi" (Φ) als symbool van evenwicht, naar een ontwerp van Manuel Capdevila i Massana. De eerste jury bestond uit Enric Badosa, Maria Aurèlia Capmany i Farnés, Josep Maria Castellet, Antoni Comas, Fèlix Cucurull, Gonçal Lloveras, Joan Teixidor, Frederic-Pau Verrié en Antoni Vilanova.Lletra, la literatura catalana a internet, ibídem.
Het juryreglement is vrij beknopt. Een auteur kan de prijs maar één keer ontvangen. Een jurylid mag voor de laatste keer jureren in het jaar dat hij of zij vijftig wordt en mag hoogstpersoonlijk zijn opvolger aanduiden.
Het is gebruikelijk maar niet verplicht dat de uitgeverij de winnaar samen met de jury voor een smakelijk avondmaal uitnodigt. Tijdens de maaltijd overhandigt een vertegenwoordiger van de juweliersfamilie Capdevila de button aan de winnaar. Zonder verplichting hoopt de jury dat de uitgever de prijs ge- en misbruikt om de winnaar vooruit te helpen, hetzij met een geldsom, hetzij met een herdruk van het boek. In Catalonië wordt de prijs beschouwd als een van de meest prestigieuze literaire onderscheidingen.«Jordi Puntí guanya el premi Lletra d'Or», Ara, 16 maart 2011. Geraadpleegd op 25 mei 2012. De prijs heeft iets informeels en origineels en kan wegens die onafhankelijkheid van uitgevers of overheden op veel sympathie bogen.
Winnaars 1956: Salvador Espriu i Castelló met Final del laberint 1957: Josep Pla i Casadevall met Barcelona 1958: Josep Carner i Puig-Oriol met Absència 1959: Ramon d'Abadal i de Vinyals met Els primers comtes catalans 1960: Clementina Arderiu met És a dir 1961: Josep Vicenç Foix met Onze Nadals i un Cap d'Any 1962: Joan Oliver (Pere Quart) met Vacances pagades 1963: Joan Fuster i Ortells met Nosaltres els valencians 1964: Josep Benet i Morell met Maragall i la Setmana Tràgica 1965: Jordi Rubió met La cultura catalana, del Renaixement a la Decadència 1966: Manuel de Pedrolo met Cendra per Martina 1967: Gabriel Ferrater met Teoria dels cossos 1968: Marià Manent met Com un núvol lleuger 1969: Xavier Rubert de Ventós met Teoria de la sensibilitat 1970: Joan Teixidor met Quan tot es trenca 1971: Alexandre Cirici met L'art català contemporani 1972: Joan Coromines i Vigneaux met Lleures i converses d'un filòleg 1973: Maurici Serrahima met Del passat quan era present 1974: Joan Vinyoli met I encara les paraules 1975: Vicent Andrés Estellés met Les pedres de l'àmfora 1976: Mercè Rodoreda met Mirall trencat 1977: Miquel Martí i Pol met El llarg viatge 1978: Pere Gimferrer met L'espai desert 1979: Pere Calders met Invasió subtil i altres contes 1980: Miquel Batllori met A través de la història i de la cultura 1981: Joan Brossa met Rua de llibres 1982: Josep Maria Llompart met La capella dels Dolors i altres poemes 1983: Josep Nadal i Modest Prats i Domingo met Història de la llengua catalana 1984: Xavier Benguerel met Appassionata 1985: Joan Francesc Mira met Crítica de la nació pura«Mira, Joan F.», Institució de les Lletres Catalanes, Barcelona, Generalitat de Catalunya, bezocht op 25 mei 2012 1986: Maria Àngels Anglada met Sandàlies d'escuma 1987: Feliu Formosa met Semblança 1988: Blai Bonet met El jove 1989: Josep M. Castellet met Els escenaris de la memòria 1990: Jordi Sarsanedas met Fins a un cert punt 1991: Francesc Parcerisas met Triomf del present 1992: Narcís Comadira met En quarantena 1993: Terenci Moix met El sexe dels àngels 1994: Ramon Solsona i Sancho met Les hores detingudes 1995: Carme Riera i Guilera met Dins el darrer blau 1996: Joaquim Molas met Obra crítica I 1997: Jaume Cabré met L'ombra de l'eunuc 1998: Josep Palau i Fabre met Estimat Picasso 1999: Martí de Riquer i Morera met Quinze generacions d'una família catalana 2000: Quim Monzó met Vuitanta-sis contes 2001: Màrius Serra met Verbàlia 2002: Baltasar Porcel met L'emperador o l'ull del vent 2003: Montserrat Abelló met Al cor de les paraules 2004: Emili Teixidor met Pa negre 2005: Empar Moliner met T'estimo si he begut 2006: Josep Maria Espinàs met A peu per Mallorca 2007: Sergi Pàmies met Si menges una llimona sense fer ganyotes 2008: Lluïsa Cunillé met Après moi, le déluge«Lluïsa Cunillé rep el Premi Lletra d’Or 2008 per ‘Après moi le déluge’», sies.tv, 24 mei 2008. 2009: Julià Guillamon met El dia revolt: literatura catalana de l'exili 2010: Joan Daniel Bezsonoff met Una educació francesa 2011: Jordi Puntí met Maletes perdudesara.cat, 16 maart 2011. Geraadpleegd op 25 mei 2012 2012: Perejaume met PagèsiquesBarcelona, Edicions 62, 2011, 560 blz., «'Pagèsiques', de Perejaume, Premi Lletra d'Or 2012» in Ara, 30 mei 2012 2013 Josep Pedrals met El romanço d'Anna Tirant 2014 Joan-Lluís Lluís met Les cròniques del déu coix 2015 Mireia Calafell met Tantes mudes 2016 Màrius Sampere met L'esfera insomne 2017 Lluís Solà i Sala met Poesia Completa 2018 Jordi Llavina met Ermita 2019 Enric Casasses met El nus la flor
Lletra d'or