Till we have faces is het achtste studioalbum van de Britse musicus Steve Hackett met zijn band. Na het grotendeels akoestische album Bay of Kings keerde Hackett terug naar zijn elektrische gitaar. De titel van het album is geleend van het gelijknamige boek van C.S. Lewis. Het album is grotendeels opgenomen in de Sem Lovre geluidsstudio in Rio de Janeiro, hetgeen af en toe terug te vinden is in de percussie (bijvoorbeeld) in Mathilde Smith-Williams. Daartegenover staat dan Let me count the ways dat een bluesnummer is.
Hoes De platenhoes was opnieuw een ontwerp van de toenmalige mevrouw Hackett, Kim Poor. Het is een aquarel getiteld Silent sorrows in empty boats, dat origineel getekend was voor haar boek met Liedteksten van Genesis. Het nummer Silent sorrows on empty boats, dat op The Lamb Lies Down on Broadway staat is echter instrumentaal.
Musici Steve Hackett – gitaar, gitaarsynthesizer, koto, rainstick, Etruskische gitaar, marimba, percussie, mondharmonica, zang Nick Magnus – toetsinstrumenten, percussie, drummachine Rui Mota – slagwerk Sérgio Lima – slagwerk Ian Mosley – slagwerk, percussie Waldemar Falcão – dwarsfluit, percussie Fernando Moura – Fender Rhodes Ronaldo Diamante – basgitaar Clive Stevens – synthesizer Kim Poor – Japanse zangstem op Doll The Brazilian Percussionists – Sidinho Moreira, Junior Homrich, Jaburu, Peninha, Zizinho, Baca
Muziek Alle van Steve Hackett, behalve waar aangegeven
Duel is Hacketts interpretatie van Duel van Steven Spielberg.
Categorie:Muziekalbum uit 1984 Categorie:Muziekalbum van Steve Hackett