Beatrice Mary Victoria Feodore van het Verenigd Koninkrijk (Buckingham Palace, Londen, 14 april 1857 — Brantridge Park, West Sussex, 26 oktober 1944), was een prinses van het Verenigd Koninkrijk. Beatrice was de vijfde dochter en het jongste kind van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk en prins-gemaal Albert van Saksen-Coburg en Gotha. De voormalige Spaanse koning Juan Carlos is een achterkleinzoon van Beatrice.
De jeugd van Beatrice stond vooral in het teken van de vroege dood van haar vader op 14 december 1861. Doordat de oudere zusters van Beatrice in het huwelijk traden, bleef zij lang de ongetrouwde dochter aan het hof. Daardoor werd zij de vertrouweling van koningin Victoria. Beatrice werd door haar moeder Baby genoemd. Ze werd opgevoed door de koningin met het idee om altijd bij haar moeder te blijven en niet te trouwen. Maar al snel trok Beatrice haar eigen plan.
De koningin was zeer gekant tegen een huwelijk van de prinses en weigerde te praten over de mogelijkheid. Desondanks waren er toch veel huwelijkskandidaten voor haar, zoals Napoleon Eugène Lodewijk Bonaparte, de prince impérial, de enige zoon van keizer Napoleon III van Frankrijk. Ook werd groothertog Lodewijk IV van Hessen-Darmstadt naar voren geschoven als mogelijke kandidaat, hij was de weduwnaar van een oudere zus van Beatrice, prinses Alice, wijlen groothertogin van Hessen en aan de Rijn. Ze voelde een grote genegenheid voor de Franse prins Napoleon, en er werd gesproken over een mogelijk huwelijk. Echter werd hij vermoord tijdens de Zoeloe-oorlog van 1879.
Prinses Beatrice werd verliefd op prins Hendrik Maurits van Battenberg (1858-1896), een zoon van prins Alexander van Hessen-Darmstadt en Julia Hauke, een vrouw van lage adellijke afkomst. Beatrice en Hendrik Maurits hebben een jaar geprobeerd om Victoria te overtuigen, en uiteindelijk stemde de koningin in met een huwelijk. Het vond plaats op 23 juli 1885 te Whippingham op het Isle of Wight. Ze mochten trouwen van de koningin, maar het pas getrouwde paar moest wel in het Verenigd Koninkrijk blijven en intrekken bij Victoria. Ook moest Beatrice haar taken als onofficiële secretaresse voortzetten. Na tien jaar huwelijk stierf prins Hendrik Maurits aan malaria, opgelopen tijdens een oorlog om het voormalige koninkrijk Ashanti.
Beatrice bleef aan de zijde van de koningin tot aan haar dood op 22 januari 1901. Daarna besteedde Beatrice de volgende dertig jaar met het bewerken van Victoria's dagboeken. Ze bleef in het publiek optreden na haar moeders dood en stierf op de leeftijd van zevenentachtig jaar op 26 oktober 1944. Ze overleefde al haar broers en zussen en een aantal van haar kinderen, neefjes en nichtjes.
Jeugdjaren Prinses Beatrice werd geboren op 14 april 1857 te Buckingham Palace in Londen, als de jongste dochter van de Britse koningin Victoria en diens prins-gemaal Albert van Saksen-Coburg en Gotha. Ze kreeg van haar ouders de namen Beatrice Mary Victoria Feodore. De naam Mary kreeg ze van prinses Mary, de hertogin van Gloucester, de laatst gestorven dochter en kind van koning George III en koningin Sophia Charlotte. De naam Victoria kreeg ze van haar moeder. En de naam Feodore komt van prinses Feodora van Leiningen, de oudere halfzuster van de koningin. Haar doop vond plaats in de Privé Kapel van het Buckingham Palace op 16 juni 1857. Haar meters en peters waren Victoria, de hertogin van Kent, de grootmoeder van Beatrice aan moederskant, haar oudste zus Victoria, the Princess Royal en diens verloofde prins Frederik Willem van Pruisen, de latere keizer Frederik III van Duitsland.
thumb|left|200px|Een jonge prinses Beatrice in 1868 Vanaf haar geboorte werd Beatrice het favoriete kind van zowel koningin Victoria als van prins-gemaal Albert. De eigenlijke favoriete dochter van prins Albert, zus Victoria, ging vanwege haar verloving met prins Frederik van Pruisen (ook wel prins Fritz) wonen in Duitsland. Prins Albert schreef aan kroonprinses Augusta van Pruisen, de moeder van Fritz, dat Baby haar kwaliteiten goed beoefende als een prima donna en dat zij een zeer goede stem had. Ook al stond koningin Victoria bekend om haar hekel aan pasgeboren kinderen, toch vond ze Beatrice een zeer mooi en aantrekkelijk kind. Dit was een voordeel voor Beatrice ten opzichte van haar oudere broers en zussen. Victoria heeft eens opgemerkt dat Beatrice "een mooi, mollig en bloeiend kind was... met mooie grote blauwe ogen, een lieflijke mond en een zeer fijne huid". Haar gouden, lange haren waren de reden van vele schilderijen in opdracht van de koningin, die zelfs genoot om Beatrice in bad te doen, dit in schril contrast met de voorkeuren voor haar andere kinderen, die ze liever niet zelf in bad deed. Beatrice toonde intelligentie, dit verstevigde de band met de prins-gemaal. Prins Albert schreef aan Baron Stockmar dat Beatrice "de leukste baby was wij hebben gehad." Ondanks het delen van de strenge opleiding ontworpen door prins Albert en zijn naaste adviseur, Baron Stockmar, had Beatrice een meer ontspannen jeugd dan haar broers en zussen, dit vanwege de goede relatie met haar ouders. Ze was met haar vier jaar de jongste, en het laatste koninklijk erkend kind, echter kreeg Beatrice een heel andere manier van aandacht dan haar broers en zussen hadden gekregen in hun jeugd. Dankzij haar grappige manieren was haar vader, ondanks zijn haperende gezondheid, zeer op zijn gemak bij haar.
De vertrouweling van Victoria In maart 1861 stierf de moeder van koningin Victoria, de hertogin van Kent, te Frogmore House. De dood van haar moeder bracht een blijvende schade aan bij de koningin en zij kreeg een ontzettend groot schuldgevoel vanwege de koele relatie die de twee hadden gekregen sinds het begin van Victoria's regering. Beatrice probeerde Victoria te troosten door haar er aan te herinneren dat de hertogin van Kent nu "in de hemel was, maar dat zij (Beatrice) hoopte dat ze terug kwam". Deze opmerking was bepalend voor de relatie tussen Victoria en Beatrice. Koningin Victoria had zich namelijk geïsoleerd van haar kinderen, behalve voor de oudste niet getrouwde dochter, prinses Alice, en Beatrice. De koningin vertrouwde weer op die twee dochters sinds 14 december van dat jaar, vanwege de dood van haar man, prins Albert. Hij was gestorven aan de gevolgen van buiktyfus.
Huwelijk en gezin Mogelijke kandidaten Ook al was de koningin zeer gekant tegen de huwelijksideeën van Beatrice, toch kreeg zij toestemming om een goede kandidaat te vinden. Echter op één voorwaarde; het stel moest bij de koningin intrekken. Er werden een aantal mogelijke kandidaten naar voren geschoven voor haar huwelijk met prins Hendrik Maurits van Battenberg. Een van deze kandidaten was de Franse Prince impérial Napoleon Eugène, het enige kind van de in ballingschap levende ex-keizer Napoleon III en ex-keizerin Eugénie. Nadat Pruisen het Tweede Franse Keizerrijk had verslagen tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871), verhuisde Napoleon met zijn familie naar Engeland in 1870. Na de dood van de keizer in 1873, groeide er een hechte vriendschap tussen koningin Victoria en ex-keizerin Eugénie. Enkele maanden later kondigden de kranten aan dat er een verloving aan kwam tussen Beatrice en Napoleon Eugène, dit waren echter speculaties. Deze speculaties eindigden in 1879. Napoleon Eugène was namelijk op 1 juni van dat jaar omgekomen tijdens de Zoeloe-oorlog. Koningin Victoria schreef het volgende in haar dagboek:
“Dear Beatrice, crying very much as I did too, gave me the telegram... It was dawning and little sleep did I get... Beatrice is so distressed; everyone quite stunned.” (Vrij vertaald: "Mijn geliefde Beatrice, huilde erg veel net zoals ik, zij gaf me het telegram... Het was zeer deprimerend en ik heb weinig geslapen... Beatrice is zo verdrietig; iedereen is zeer aangeslagen.")
thumb|right|200px|Prinses Beatrice rond 1870 Na de dood van de Franse Prince impérial deed de oudste broer van Beatrice, Albert Edward, the Prince of Wales, een suggestie. Hij stelde voor dat Beatrice zou trouwen met groothertog Lodewijk IV van Hessen-Darmstadt. Lodewijk IV was namelijk de man van wijlen prinses Alice, die op 14 december 1878 was overleden aan difterie. Albert Edward beweerde dat Beatrice een tweede moeder kon worden voor de kinderen van Lodewijk en Alice; Victoria, Elizabeth, Irene, Ernst Lodewijk en Alice. Ook had Albert Edward het idee dat de koningin op deze manier beter haar Hessische kleinkinderen in het oog kon houden. Echter was het, vanwege de wet, voor Beatrice verboden om in het huwelijk te treden met de weduwnaar van haar zus. Dit werd door de Prins van Wales niet erkend en hij probeerde via de Deceased Wife's Sister Bill, een wetsvoorstel, toch een huwelijk tot stand te brengen. Dit wetsvoorstel kreeg de steun van veel, waaronder populaire, parlementsleden voor dit onderwerp en het werd goedgekeurd door het Lagerhuis. Echter keurde het Hogerhuis dit wetsvoorstel af. Ook al was de koningin teleurgesteld in het Hogerhuis, toch was ze blij dat Beatrice bij haar bleef.
Andere kandidaten waren onder andere Hendriks oudere broers. Prins Lodewijk Alexander en prins Alexander werden als mogelijke kandidaten naar voren geschoven. Maar deze twee waren niet succesvol. Hoewel Alexander nooit formeel Beatrice wilde huwen, beweerde hij dat hij misschien wilde huwen met de goede vriendin uit zijn jeugd. Echter was Lodewijk Alexander meer geïnteresseerd. Koningin Victoria nodigde hem uit voor een etentje maar zat tussen hem en Beatrice in. De koningin zei tegen Beatrice om Lodewijk Alexander te negeren, vanwege zijn kleding. Opnieuw kreeg Beatrice te maken met een tegenslag op het gebied van haar toekomstige huwelijk. Want uiteindelijk huwde Lodewijk Alexander met een nicht van Beatrice, prinses Victoria van Hessen-Darmstadt, de oudste dochter van groothertog Lodewijk IV en Beatrice' zus, Alice. Echter tijdens het huwelijk van Lodewijk Alexander en Victoria te Darmstadt ontmoette Beatrice de jongere broer van Lodewijk Alexander, prins Hendrik Maurits. Ze werd verliefd op Hendrik Maurits en ook hij ontwikkelde een genegenheid voor Beatrice.
De bruiloft Beatrice vertelde haar moeder, na haar thuiskomst vanuit Darmstadt, dat zij en Hendrik (beter bekend als: Henry), wilden trouwen. Koningin Victoria reageerde met angstaanjagende stilte. Ook al bleven de twee zij aan zij, toch sprak de koningin niet met haar voor zeven maanden. Victoria communiceerde enkel met Beatrice via brieven. Het gedrag van de koningin was zelfs voor de rest van de familie erg onverwacht, ze vreesde namelijk voor het verlies van haar jongste dochter. Victoria beschouwde Beatrice als haar "Baby", haar onschuldige kind en gezien de seksuele gemeenschap die zou komen met het huwelijk, zag de koningin het als een einde van haar onschuldige en lieve kind. Er werd geprobeerd de koningin subtiel te overtuigen, door de Prinses van Wales en de Kroonprinses van Pruisen, die herinnerde haar moeder aan het geluk dat Beatrice had gegeven aan wijlen prins Albert. Dankzij de Prinses van Wales en de Kroonprinses van Pruisen begon de koningin opnieuw te communiceren met Beatrice. Victoria stemde in met het huwelijk, op voorwaarde dat Henry, ondanks zijn leven in Duitsland, permanent met Beatrice en de koningin ging wonen in Engeland.