Oxydactylus is een endemisch geslacht van uitgestorven kameelachtigen dat voorkwam in Noord-Amerika. Het leefde van het Laat-Oligoceen tot het Midden-Mioceen (28,4–13,7 miljoen jaar geleden), en bestond ongeveer veertien miljoen jaar.
Naamgeving In 1904 benoemde Olaf August Peterson de typesoort Oxydactylus longipes. De geslachtsnaam komt van het Oudgrieks οξύς (oxys, 'scherp') en δάκτυλος (daktylos, 'vinger'). De soortaanduiding betekent "langvoet".
Beschrijving Dit tweehonderddertig centimeter lange kameelachtige dier had een lange hals en erg lange, smalle poten met hoeven, in plaats van eeltkussens.
Levenswijze Zijn voedsel bestond uit bladeren van planten, die voorkwamen in de hogere vegetatielagen. De samenstelling van het landschap met verspreid staande bomen en struiken moeten veel invloed hebben gehad op de evolutie van dit dier.
Vondsten Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika, meer bepaald in de Amerikaanse staten South Dakota en Nebraska.
Categorie:Uitgestorven evenhoevigen Categorie:Mioceen