Palaeolagus is een geslacht van uitgestorven zoogdieren dat voorkwam in het Oligoceen van Noord-Amerika.
Naamgeving Joseph Leidy benoemde in 1856 de typesoort Paleolagus haydeni. De geslachtsnaam betekent "oude haas". De soortaanduiding eert Ferdinand Vandeveer Hayden die de fossielen vond.
Beschrijving Dit vijfentwintig centimeter lange dier vertoonde veel overeenkomsten met het huidige konijn, maar had iets kortere achterpoten. Hieruit blijkt dat het dier geen springer was, zoals een konijn. Ze waren dertig miljoen jaar geleden algemene herbivore bewoners van de savanne, vlakten en bossen van Noord-Amerika.
Fylogenie De fossiele overblijfselen van konijnen zijn schaars en de gevonden exemplaren zijn vaak te fragmentarisch om een bevredigende verwantschap met levende vormen vast te stellen. De meest recente fylogenetische analyse heeft aangetoond dat het een naaste verwant is van de laatste gemeenschappelijke voorouder van levende Leporidae en Ochotonidae, aangezien het een mozaïek van kenmerken vertoont die typerend zijn voor beide groepen. Het staat dus buiten de Lagomorpha. De botten van konijnen en hazen zijn licht van gewicht en kwetsbaar van structuur, en daarom zijn ze niet gemakkelijk te bewaren als fossielen. De meeste soorten zijn bewoners van hooglanden waar de omstandigheden niet ideaal zijn voor preservering. In een paar afzettingen lijken konijnenresten talrijk, maar veel fossiele soorten zijn alleen bekend van een paar tanden en botten.
Categorie:Uitgestorven knaagdieren Categorie:Eoceen Categorie:Oligoceen Categorie:Mioceen