Jan Arnold Albert Ketelaar (Amsterdam, 21 april 1908 - Lochem, 23 november 2001) was hoogleraar algemene en anorganische chemie en elektrochemie aan de Universiteit van Amsterdam.
Loopbaan Zijn voornaamste onderzoeksgebieden waren Röntgenverstrooiing aan kristallen, spectroscopische methoden om niet-covalente interacties tussen moleculen te bestuderen, en elektrochemische reacties in gesmolten zouten.
Ketelaar was in 1946 medeoprichter van de International Union of Crystallography. Verder schreef hij het invloedrijke leerboek De chemische binding: inleiding in de theoretische chemie (Elsevier, 1947), dat later in het Engels werd vertaald als The Chemical Bond.
Privé Ketelaar was een zoon van de Fries mr. Albert Jans Ketelaar, aanvankelijk onderwijzer en later advokaat en ambtenaar bij de Amsterdamse gemeentesecretarie, en de uit Doesburg afkomstige onderwijzeres Lisette Struycken; zijn grootvader Jan Alberts Ketelaar was horlogemaker in Bergum in Friesland. Uit zijn eerste huwelijk met Helena Johanna Wehlburg (1906-1974) werden drie zonen geboren, onder wie de latere hoogleraar prof. dr. Eric Ketelaar. Na het overlijden van zijn eerste echtgenote huwde hij in 1974 met Sijtske Bessem (1911-1999) met wie hij sinds 1949 een relatie onderhield.
Externe link [https://web.archive.org/web/20230703031842/https://dwc.knaw.nl/DL/levensberichten/PE00001243.pdf C. Haas: 'Levensbericht J.A.A. Ketelaar'. In: ''Levensberichten en herdenkinge / KNAW, 2003]
Literatuur Jan van der Elsken, in 'Chemie achter de dijken', KNAW, Amsterdam, 2001, p. 36-37 G.J. Hoytink, Physical Chemistry in the Netherlands after Van't Hoff, Annual Review of Physical Chemistry 21''', 1-17 (October 1970)
Categorie:Nederlands scheikundige