Ulrike Lunacek (Krems an der Donau, 26 mei 1957)Europees Parlement/Leden: Ulrike LUNACEK is een Oostenrijkse politica namens De Groenen. Ze was onder meer lid van de Nationale Raad (1999–2009) en van het Europees Parlement (2009–2017).
Loopbaan Lunacek doorliep de middelbare school in Wenen en studeerde tussen 1973 en 1974 als AFS-student in het Amerikaanse Iowa. Van 1975 tot 1983 volgde ze een opleiding tot tolk (Engels en Spaans) aan de Universiteit van Innsbruck. In de jaren tachtig raakte ze betrokken bij de feministische organisatie Frauensolidarität, waarvan ze later langdurig (1994–2023) het voorzitterschap zou bekleden.
Bij de Oostenrijkse parlementsverkiezingen van 1999 werd Lunacek namens haar partij De Groenen verkozen in de Nationale Raad. Ze werd daarmee de eerste openlijk lesbische politicus die zitting nam in het Oostenrijkse parlement. Ze hield zich er voornamelijk bezig met Buitenlandse Zaken en Lgbt-rechten.
Europese politiek Tussen 2006 en 2009 was Lunacek co-voorzitter van de Europese Groene Partij. Europees Parlement/Leden: Ulrike LUNACEK. CV. Aansluitend leidde zij De Groenen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement van 2009 en werd ze verkozen tot Europarlementariër. Ze nam na tien jaar afscheid van de Nationale Raad om haar zetel in Brussel in te nemen. In februari 2013 werd ze benoemd tot ondervoorzitter van de Europese fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie en diende in die functie onder het leiderschap van Rebecca Harms en Daniel Cohn-Bendit.
Net als in de Oostenrijkse politiek zette Lunacek zich ook als Europarlementariër sterk in voor seksuele voorlichting, de mogelijkheid tot veilige abortus en de rechten van homoseksuelen. In 2014 nam het parlement het zogeheten Lunacek-verslag aan, een initiatief ter bestrijding van homofobie.Stapje dichter bij Europees actieplan tegen homofobie (VRT Nieuws, 4 februari 2014) Toen Paus Franciscus later dat jaar een bezoek bracht aan het Europees Parlement, overhandigde Lunacek hem een sjaal in de kleuren van de regenboogvlag en drong ze er bij hem op aan zich uit te spreken voor vrouwenrechten en het homohuwelijk.Austrian lesbian politician tells Pope Francis: 'It would be great if you spoke up in favour of same-sex marriage' (The Independent, 27 november 2014)
Nadat Lunacek bij de Europese verkiezingen van 2014 was herkozen, werd zij namens haar fractie genomineerd voor het voorzitterschap van het Europees Parlement. Ze kreeg 51 van de 612 stemmen en werd daarmee ruim verslagen door de zittende Martin Schulz. Wel werd ze gekozen als een van de vicevoorzitters. thumb|Ulrike Lunacek (geheel rechts) met andere politieke leiders bij een debat voor de Oostenrijkse parlementsverkiezingen (2017) Oostenrijkse verkiezingen 2017 In 2017 werd Lunacek door De Groenen terug naar Oostenrijk gehaald om als Spitzenkandidatin te dienen tijdens de nationale parlementsverkiezingen. Mede door interne partijconflicten verliep de campagne echter moeizaam, met een zware nederlaag tot gevolg: de partij haalde de kiesdrempel niet, verloor al haar zetels en verdween daarmee voor het eerst sinds 1986 uit de Nationale Raad. Dit resultaat deed Lunacek besluiten al haar politieke functies neer te leggen, ook op Europees niveau.
In januari 2020 keerde Lunacek terug naar de Oostenrijkse politiek toen ze in het federale kabinet-Kurz II staatssecretaris werd van Kunst en Cultuur. In deze rol kreeg ze veel kritiek op de impopulaire beslissingen die ze nam in verband met de coronacrisis in Oostenrijk. In mei 2020, amper vijf maanden na haar aantreden, stapte ze op.Austrian culture minister steps down after coming under fire over pandemic response (The Art Newspaper, 15 mei 2020)
In 2024 was Lunacek medeorganisator van de EuroGames die in Wenen werden gehouden.
Categorie:Die Grünen-politicus (Oostenrijk) Categorie:Oostenrijks Europarlementariër Categorie:Oostenrijks staatssecretaris