De alexanderparkiet (Psittacula alexandri) is een papegaaiachtige uit de familie van de papegaaien van de Oude Wereld (Psittaculidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Psittacus alexandri in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. (1758). Systema naturae ed. 10: 97. Gearchiveerd op 1 november 2021.
Verspreiding en leefgebied Deze soort komt voor van noordelijk India tot Java en Borneo. Er worden acht ondersoorten onderscheiden:Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2). P. a. fasciata (, 1776): van noordelijk India tot zuidelijk China en Indochina. P. a. abbotti (, 1919): Andamanen. P. a. cala (, 1912): Simeulue (westelijk van Sumatra). P. a. major (, 1902): Lasia en Babi (westelijk van Sumatra). P. a. perionca (, 1912): Nias. P. a. alexandri , 1758: Java, Bali en zuidelijk Borneo. P. a. dammermani , 1932: Karimundjawa (Javazee). P. a. kangeanensis , 1962: Kangean (Javazee).
Status De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Er wordt echter aangenomen dat dit aantal snel achteruitgaat door habitatverlies en stroperij. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.
Categorie:Psittacidae Categorie:Dier uit het Oriëntaals gebied Categorie:IUCN-status gevoelig