Jolicoeur is een metrostation in het arrondissement Le Sud-Ouest van de Canadese stad Montréal in de provincie Quebec. Het station ligt aan de groene lijn van de metro van Montréal, die door de Société de transport de Montréal (STM) wordt uitgebaat. Het werd geopend op 3 september 1978, toen de verlenging van Atwater naar Angrignon in gebruik werd genomen. In 2019 werd het station door 2.380.128 vertrekkende reizigers gebruikt.Société de transport de Montréal: Entrants de toutes les stations de métro en 2019.
Het station is genoemd naar de Rue Jolicoeur, die op haar beurt verwijst naar de katholieke priester Joseph-Moïse Jolioeur, die in 1906 de gemeente Notre-Dame du Perpétuel Secours heeft gesticht. Geschiedenis In 1944 werd een ontwerp van een metronet voor Montréal gepresenteerd met onder meer een lijn die het centrum met Verdun zou verbinden.De plankaart uit 1944 Deze lijn zou de eindpunten Square Victoria en Verdun verbinden met een tunnel via het Bassin Peel, Rue Centre en Rue de Verdun. In het ontwerp van 1953 kwam deze lijn niet meer voor en ook in het in 1961 goedgekeurde metronetDe plankaart uit 1962 waarvan de aanleg op op 23 mei 1962 begonHans-Werner Schleife c.s.: Lexikon Metros der Welt. Transpress VEB, Oost-Berlijn & Motorbuch Verlag Stuttgart 1985. . Blz. 203 ontbrak de lijn naar Verdun. De eerste 20 stations van de metro werden op 14 oktober 1966 geopend en tot 28 april 1967 kwamen er nog 6 stations bij waarmee de eerste fase was voltooid.
Op 12 mei 1970 werden de Olympische Zomerspelen van 1976 aan Montréal toegewezen wat aanleiding was om het metronet uit te breiden. De gelden voor deze uitbreiding werden op 12 februari 1971 ter beschikking gesteld. De uitbreiding betekende voor de groene lijn een verlenging aan beide kanten, aan de noordkant langs het Olympisch Park en aan de zuidkant naar Parc Angrignon via Verdun.De geplande uitbreiding voor 1976 Zodoende kreeg het zuidoostelijke deel van het eiland van Montréal alsnog een aansluiting op de metro, met nog drie extra stations ten zuiden van het in 1944 beoogde eindpunt Verdun. Het noordelijkste van dit drietal kwam aan de zuidkant van het Parc de la Vérandrye naast de Pont Jolicoeur over het Canal de l'Aqueduc.
De werkzaamheden aan de verlenging van de groene lijn begonnen op 14 oktober 1971, op de dag af 5 jaar na de opening van de eerste metrostations.Inauguration et prolongements op de site van STM De zuidelijke verlenging van de groene lijn, en daarmee station Jolicoeur, zou kort na de Olympische Spelen geopend worden, door geologische tegenvallers bij De L'Église vond de opening echter pas op 3 september 1978 plaats.
Ligging en inrichting Het station is ontworpen door architect Claude Boucher (°1945), als medewerker van het Bureau du Transport Métropolitain (BTM). Het ondiepe station (4,60 m) staat direct in verbinding met het overvloedig beglaasde toegangsgebouw, en ontvangt daardoor, in tegenstelling tot het gros van de metrostations, veel dag- en zonlicht. Aan de buitenzijde toont het station zich als een glanzende, zwarte monoliet.
Ook de artistieke inbreng is van de hand van Boucher. Hij creëerde bijzondere motieven in de bekleding van de wanden, en 42 identieke grafische ornamenten in de vloeren van de perrons: zwarte cirkels met een diameter van 122 cm, met ingeschreven gelijkzijdige driehoeken, die naar de ingangsdeuren van de metrostellen lijken te wijzen.
Categorie:Metrostation in Montréal