Grand Prix-wegrace van de Adriatische Zee 1969

De Grand Prix-wegrace van de Adriatische Zee 1969 was de twaalfde en afsluitende race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1969. De race werd verreden op 14 september 1969 op het stratencircuit Opatija, in Joegoslavië langs de kust van de Kvarnergolf tussen Opatija en Rijeka. Omdat de reglementen na 1969 veranderden was dit het laatste optreden van de Benelli 250 4C, want 250cc-viercilinders werden vanaf 1970 verboden. Algemeen De Grand Prix van de Adriatische Zee werd al sinds 1960 georganiseerd, maar was vooral een race tussen rijders uit het Oostblok en buurlanden zoals Oostenrijk en Italië. In 1961 was er een 50cc-race georganiseerd, de "Coupe d'Europe", die als test diende voor de 50cc-klasse, die vanaf het seizoen 1962 WK-status kreeg. In 1969 werd de GP van de Adriatische Zee opgenomen in de WK-kalender. De veiligheid van het Circuit van Opatija stond toen al ter discussie en de Grand Prix van de Adriatische Zee kreeg pas drie weken van tevoren zijn WK-status, nadat de Fédération Internationale de Motocyclisme een aantal aanbevelingen had gedaan met betrekking tot de veiligheid. Dat was juist in Opatija geen overbodige luxe, want daar reed men langs rotswanden en duizenden lantaarnpalen. Het wegdek was echter verbeterd en er waren grote rijen strobalen aangebracht. Het was de afsluitende Grand Prix, waardoor veel wereldtitels al beslist waren. De echte toprijders ontbraken dan ook in veel klassen, waardoor de "mindere goden", privérijders met minder snelle motorfietsen, hun kansen kregen. Giacomo Agostini was al in juli wereldkampioen in de 350- en in de 500cc-klasse geworden en hij verscheen niet. De strijd om de 250cc-titel moest echter in Joegoslavië beslist worden, want Santiago Herrero (Ossa) had 83 punten en Kel Carruthers (Benelli) en Kent Andersson (Yamaha) hadden er allebei 82. In de 50cc-klasse had Aalt Toersen aan één punt genoeg om wereldkampioen te worden, maar hij viel uit en verloor de titel op het laatste moment aan Ángel Nieto. 500cc-klasse Nu MV Agusta niet in Joegoslavië aan de start kwam kon Godfrey Nash met een Norton Manx uit 1960 winnen. Hij had ook al als snelste getraind. In het begin van de race konden de lichte Aermacchi's van Silvio Bertarelli en Gilberto Milani de kop grijpen, maar de druk van de achtervolgers werd al snel groter. Bertarelli viel uit door een ontstekingsprobleem en Milani viel en liep een armbreuk en een beenbreuk op. Nash kreeg zo de leiding in de schoot geworpen en het werd nog makkelijker toen zijn achtervolger Giuseppe Mandolini met een slippende koppeling de pit op moest zoeken. Franco Trabalzini werd tweede met een Paton en Steve Ellis werd met een Linto derde. Nash deed goede zaken, want hij eindigde als derde in de eindstand van de 500cc-klasse.

Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Godfrey Nash Norton 1:21"29'0 15 2 Franco Trabalzini Paton +1"21'0 12 3 Steve Ellis Linto +1 ronde 10 4 Lewis Young Matchless +1 ronde 8 5 Keith Turner Linto +1 ronde 6 6 Pentti Lehtelä Matchless +1 ronde 5 7 Paul Eickelberg Norton +2 ronden 4 8 Emanuele Maugliani Norton +3 ronden 3 9 Ross Hannan Norton +3 ronden 2 10 Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi +7 ronden 1 11 Heinrich Rosenbusch Linto Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Karl Auer Matchless John Dodds LinTo Terry Dennehy Drixton-Honda Gyula Marsovszky LinTo Hannu Kuparinen Matchless Percy Tait Triumph Gianfranco Domeniconi Norton Gilberto Milani Aermacchi Val Giuseppe Mandolini Aermacchi Koppeling Silvano Bertarelli Paton Ontsteking Vasco Loro Norton Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Werner Bergold McIntyre-Matchless Wolfgang Stropek MV Agusta Jack Findlay LinTo BlessureJack Findlay was tijdens de GP des Nations geblesseerd geraakt. Kel Carruthers Aermacchi Gilbert Argo Matchless Bohumil Staša ČZ Günter Fischer Matchless Karl Hoppe Seeley-URS Walter Scheimann Norton Osmo Hansen Matchless André-Luc Appietto Paton Alan Barnett Kirby-Métisse-Matchless Alan Lawton Norton Barry Scully Norton Billie Nelson Paton Brian Steenson Seeley-Matchless Dan Shorey Seeley-Matchless Derek Woodman Seeley-Matchless John Trevor Findlay Norton John Williams Métisse-Matchless Malcolm Uphill Norton Peter Darvil Norton Peter Williams Matchless Phil O'Brien Matchless Rob Fitton Norton Ron Chandler Seeley-Matchless Selwyn Griffiths Matchless Steve Jolly Seeley-Matchless Steve Spencer Métisse-Matchless Tom Dickie Kuhn-Seeley-Matchless Alberto Pagani LinTo Angelo Bergamonti Paton Giacomo Agostini MV Agusta Paolo Campanelli Seeley-Matchless Theo Louwes Norton Ginger Molloy Bultaco Jack Lindh Seeley-Matchless Endel Kiisa Top tien eindstand 500cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) PosCoureurMerkPtn 1 Giacomo Agostini MV Agusta 105 (150) 2 Gyula Marsovszky LinTo 47 3 Godfrey Nash Norton 45 4 Billie Nelson Paton 42 5 Alan Barnett Métisse-Matchless 32 6 Steve Ellis LinTo 26 7 Ron Chandler Seeley-Matchless 25 8 Gilberto Milani Aermacchi 24 9 Rob Fitton Norton 19 10 Brian Steenson Seeley-Matchless 18

350cc-klasse MV Agusta en Giacomo Agostini ontbraken ook in de 350cc-race en daardoor kon Silvio Grassetti de eerste overwinning voor de Jawa viercilinder boeken. Heinz Rosner kon met de MZ nog even de leiding nemen omdat Grassetti een slechte start had, maar in de vierde ronde trok die de zaken recht. Rosner moest zijn koppeling te veel gebruiken in de vele haarspeldbochten en viel daardoor uit. Giuseppe Visenzi nam de tweede plaats over en kon daardoor ook tweede in het wereldkampioenschap worden, maar hij viel uit met een defecte versnellingsbak. Gilberto Milani nam de tweede plaats over maar moest die korte tijd afstaan aan de Fin Martti Pesonen. Die viel echter ook uit en Milani werd met zijn Aermacchi tweede. František Šťastný werd met de andere Jawa derde. Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Silvio Grassetti Jawa 1:06"07'0 15 2 Gilberto Milani Aermacchi +55'0 12 3 František Šťastný Jawa +1"48'0 10 4 Bohumil Staša CZ 8 5 Lewis Young Aermacchi 6 6 Adolf Ohligschläger Yamaha 5 7 Brian Smith Aermacchi 4 8 Maurice Hawthorne Métisse-Aermacchi 3 9 János Drapál Aermacchi 2 10 Hannu Kuparinen Yamaha 1 Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Heinz Rosner MZ koppeling Martti Pesonen Yamaha Giuseppe Visenzi Yamaha versnellingsbak Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jack Findlay Jawa Blessure Bill Ivy (†) Jawa OverledenBill Ivy was tijdens de training van de GP van de DDR verongelukt. Giacomo Agostini MV Agusta TeambeleidOnbekendNiet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd. Coureur Merk Brian Smith Aermacchi Kel Carruthers Aermacchi Herbert Denzler Aermacchi Ivar Sauter Aermacchi Karel Bojer ČZ Günter Fischer Aermacchi Karl Hoppe Yamaha Walter Scheimann Yamaha Bill Smith Honda Billie Guthrie Yamaha Billie McCosh Aermacchi Billie Nelson Aermacchi Cecil Crawford Aermacchi Cliff Carr Yamaha Dave Degens Aermacchi Dave Simmonds Kawasaki Godfrey Nash Norton Jerry Lancaster Drixton-Aermacchi Jim Curry Métisse-Aermacchi John Trevor Findlay Norton Mike Hatherill Aermacchi Phil Read Yamaha Rob Fitton Norton Rodney Gould Yamaha Roy Graham Aermacchi Selwyn Griffiths AJS Terry Grotefeld Yamaha Tom Dickie Seeley-AJS Tommy Robb Aermacchi Tony Rutter Yamaha Bruno Spaggiari Ducati Silvano Bertarelli Aermacchi Jan Kostwinder Yamaha Leo Commu Yamaha Ginger Molloy Bultaco Gordon Keith Yamaha Marty Lunde Yamaha Top tien eindstand 350cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) PosCoureurMerkPtn 1 Giacomo Agostini MV Agusta 90 (120) 2 Silvio Grassetti Yamaha / Jawa 47 3 Giuseppe Visenzi Yamaha 45 4 Heinz Rosner MZ 38 5 Rodney Gould Yamaha 36 6 Jack Findlay Yamaha / Jawa 34 7 Kel Carruthers Aermacchi 29 8 Bohumil Staša ČZ 27 9 František Šťastný Jawa 26 10 Bill Ivy (†) Jawa 24 250cc-klasse De 250cc-race in Opatija begon met een spannende stand in het wereldkampioenschap: Santiago Herrero (Ossa) had 83 punten, Kel Carruthers (Benelli) en Kent Andersson (Yamaha) hadden er allebei 82. Als een van deze drie won was hij automatisch wereldkampioen. Kent Andersson had het snelste getraind, Carruthers was tweede en zijn teamgenoot Gilberto Parlotti was derde. Herrero liep nog met een verbonden hand na een val in de Ulster Grand Prix. De omstandigheden tijdens de race waren verraderlijk: door de motregen was het asfalt nat en de aangebrachte strepen waren erg glad. Goede omstandigheden voor de lichte, eencilinder Ossa van Herrero en die leidde dan ook na de eerste ronde vóór de beide Benelli's. De kampioenschapsstrijd ging nu nog alleen tussen Herrero en Carruthers, want Andersson raakte steeds verder achterop. In de zevende ronde viel Herrero, en de beide Benelli-coureurs konden zijn glijdende motorfiets maar net ontwijken. Het had waarschijnlijk wel concentratie gekost, want nu kwam Andersson ineens met 2 à 3 seconden per ronde dichterbij en in de veertiende ronde was de strijd weer helemaal open, want Andersson reed aan de leiding. Nu begon het stuivertje wisselen tussen Carruthers en Andersson, tot die laatste een flinke sliding maakte en met 160 km/h zijn motor toch weer onder controle wist te krijgen. Hij had 30 meter achterstand opgelopen en die maakte hij niet meer goed. Andersson viel zelfs terug naar de derde plaats achter Parlotti, maar dat was genoeg om in het wereldkampioenschap tweede te worden.

Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Kel Carruthers Benelli 57"46'5 15 2 Gilberto Parlotti Benelli +0'4 12 3 Kent Andersson Yamaha +6'5 10 4 Börje Jansson Kawasaki-YamahaBörje Jansson gebruikte een Yamaha-motor in een Kawasaki-frame. +1"53'8 8 5 Silvio Grassetti Yamaha +2"13'4 6 6 Günter Bartusch MZ +1 ronde 5 7 Walter Villa Villa +1 ronde 4 8 Heinz Kriwanek Suzuki +1 ronde 3 9 László Szabó MZ +1 ronde 2 10 Gyula Marsovszky Yamaha +1 ronde 1 Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Santiago Herrero Ossa Val Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jack Findlay Yamaha Blessure Renzo Pasolini Benelli BlessureRenzo Pasolini was tijdens de Grand Prix van Finland geblesseerd geraakt.Onbekend Coureur Merk Eric Hinton Yamaha Frank Perris Suzuki František Šťastný Jawa Karel Bojer ČZ Heinz Rosner MZ Dieter Braun MZ Klaus Huber Yamaha Lothar John Yamaha Reinhard Scholtis Kawasaki Siegfried Lohmann Suzuki Toni Gruber Yamaha Carlos Giró Ossa Martti Pesonen Yamaha Matti Salonen Yamaha Pentti Korhonen Yamaha Teuvo Länsivuori Yamaha Christian Ravel Yamaha Jean Auréal Yamaha Billie Guthrie Yamaha Billie Nelson Yamaha Chas Mortimer Yamaha Dave Simmonds Kawasaki Derek Chatterton Yamaha Dick Pipes Yamaha Frank Whiteway Suzuki Ian Richards Yamaha Jerry Lancaster Yamaha John Ringwood Yamaha Mick Chatterton Yamaha Phil Read Yamaha Ray McCullough Yamaha Rodney Gould Yamaha Stan Woods Yamaha Tony Rutter Yamaha Angelo Bergamonti Aermacchi Eugenio Lazzarini Benelli Giuseppe Visenzi Yamaha Keith Turner Aermacchi Gordon Keith Yamaha Top tien eindstand 250cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos CoureurMerkPtn 1 Kel Carruthers Benelli 89 (103) 2 Kent Andersson Yamaha 84 (108) 3 Santiago Herrero Ossa 83 (88) 4 Renzo Pasolini Benelli 45 5 Börje Jansson Kawasaki-Yamaha 45 6 Rodney Gould Yamaha 44 7 Heinz Rosner MZ 28 8 Frank Perris Suzuki 25 9 Lothar John Yamaha 21 10 Dieter Braun MZ 20 125cc-klasse