De Pinto was een familie van Belgische adel.
Geschiedenis Graaf Charles-Frédéric (Fritz) de Pinto (Potsdam, 2 augustus 1781 - Hodbomont, Theux, 15 april 1820) had twee zoons (zie hierna) uit zijn huwelijk met Marie Elisabeth Joséphine de Grand'Ry (Eupen, 6 januari 1783 - Theux, 30 augustus 1871), dochter van André-Joseph de Grand'Ry (1744-1801) en Marie-Isabelle Simonis (1747-1784).
Frédéric de Pinto Frédéric Jacques Emmanuel de Pinto (Verviers, 19 december 1816 - Theux, 3 oktober 1878) verkreeg in 1843 erkenning in de erfelijke adel met de titel graaf, overdraagbaar op alle afstammelingen. Hij trouwde in 1851 in Verviers met Marie-Thérèse Simonis (1828-1870), dochter van André Simonis (1805-1870), industrieel en schepen van Verviers, en Marie-Elisabeth de Grand'Ry (1807-1880). Ze was een zus van burggraaf Alfred Simonis, industrieel, provincieraadslid van Luik, volksvertegenwoordiger en voorzitter van de Senaat. Ze kregen twee dochters en een zoon die ongehuwd bleef: Élisabeth de Pinto (1852-1936), trouwde in 1875 in Theux met ridder Albert de Grand'Ry (1848-1902). Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Marie-Emilie de Pinto (1860-1945), oprichtster van het ziekenhuis van Bormenville, trouwde in 1883 in Theux met graaf Guy de Berlaymont (1841-1897), burgemeester van Autelbas. Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden.
Henri de Pinto Henri André Joseph de Pinto (Verviers, 4 november 1818 - Pepinster, 20 februari 1898) verkreeg in 1843 dezelfde erkenning en titel als zijn broer. Hij trouwde in 1848 in Verviers met Élisabeth de Biolley (1825-1874), dochter van burggraaf Raymond de Biolley (1789-1846), senator, en Marie-Isabelle Simonis (1799-1865). Ze was een zus van burggraaf Emmanuel de Biolley, industrieel, provincieraadslid van Luik, gemeenteraadslid van Verviers en senator. Ze kregen twee zoons en twee dochters. Emmanuel de Pinto (1849-1863) Agnès de Pinto (1851-1919), trouwde in 1869 in Theux met Louis Simonis (1846-1911), kolonel van de Burgerwacht in Verviers. Ze kregen tien kinderen, met afstammelingen tot heden. Frédéric (Fritz) Alphonse Marie Emmanuel de Pinto (Verviers, 12 maart 1855 - Pepinster, 18 maart 1920), trouwde in 1879 in Verviers met Octavie Simonis (1858-1930), dochter van Iwan Simonis (1834-1901) en Jeanne de Biolley (1836-1920). Ze kregen zeven dochters en een zoon, met afstammelingen tot heden. Zijn dochters trouwden met telgen uit de families De Meester de Betzenbroeck, Moretus de Bouchout, De Wautier en D'Hoffschmidt. Emmanuel de Pinto (1880-1859), trouwde in 1918 in Brussel met gravin Christijn de Ribaucourt (1888-1962). Het huwelijk bleef kinderloos, maar het echtpaar adopteerde in 1941 hun neef Charles de Kerchove de Denterghem, die de familienaam de Kerchove de Denterghem de Pinto aannam. Henriette de Pinto (1962-1949)
De familie de Pinto is uitgedoofd bij de dood van Emmanuel de Pinto (voornoemd) terwijl een van zijn dochters, gravin Marie de Pinto (1896-1981), als laatste naamdraagster stierf.
Literatuur Généalogie Pinto, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1856. R. DE MEESTER DE BETZENBROECK, Histoire de la maison de Pinto Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1996, Brussel, 1996.
Categorie:Belgisch adellijk huis