De Grand Prix-wegrace der Naties 1989 was de vijfde Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1989. De races werden verreden op 13- en 14 mei 1989 op het Circuito Internazionale Santamonica in Misano Adriatico. In Misano reden alle soloklassen (80 cc, 125 cc, 250 cc en 500 cc). De 125cc-klasse reed al op zaterdag 13 mei.
Algemeen De Grand Prix des Nations werd ontsierd door een rijdersstaking in de 500cc-klasse omdat de coureurs het natte circuit te gevaarlijk vonden. Er was echter veel meer aan de hand. Een aantal coureurs was al tien dagen in Italië om op het circuit te trainen en zij hadden al gemerkt dat er van de beloofde verbeteringen niets terecht was gekomen. Zo was het circuit hobbelig en zelfs droog erg glad, te smal en te kort om aan het FIM-reglement te voldoen. Organisator Maurizio Flammini had een vreemd wedstrijdprogramma in elkaar gezet, met de 125cc-klasse al op zaterdag (om aan verplichtingen met Radiotelevisione Italiana te voldoen), maar op zondag was er wel tijd voor Yamaha-cupraces en demonstraties met Ford-auto's, die het circuit nog gladder maakten door rubber op het asfalt te smeren. In het zondagmiddagprogramma zat vervolgens een pauze van drie uur. In het rennerskwartier miste men waterdruk in toiletten en douches en dankzij de illegale verkoop van rennerskwartierpassen liepen er duizenden mensen rond die daar niets te zoeken hadden. Het ongenoegen was dus al groot voordat er een meter gereden was. 500cc-klasse De training De meest opvallende prestatie in de training was de derde plaats van Pierfrancesco Chili, maar die had als enige kwalificatiebanden gebruikt. Zijn nieuwe teamgenoot Fred Merkel, die normaal in het wereldkampioenschap superbike uitkwam, deed het ook goed met een tijd in de top tien. Rob McElnea, die de geblesseerde Bubba Shobert verving, reed de twaalfde tijd. Kevin Schwantz was 0,7 seconde sneller dan Eddie Lawson en dat was op een kort circuit (3.490 meter) tamelijk veel. Freddie Spencer reed weliswaar de zevende tijd, maar hij kwam tijdens de trainingen drie keer ten val. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"17'424 2. Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 1"18'147 3. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 1"18'181 4. Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"18'286 5. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"18'606 6. Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 1"18'902 7. Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 1"19'036 8. Ron Haslam Pepsi-Suzuki 1"19'075 9. Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 1"19'180 10. Fred Merkel Gallina-HRC-HB-Honda 1"19'232 De race Omdat het circuit als het droog was al erg glad was, eisten de coureurs dat er op de startgrid bandenwarmers gebruikt mochten worden. Toen dat werd afgewezen eisten ze twee opwarmronden, omdat hij bijna onmogelijk was temperatuur in de banden te krijgen. Ook dat verzoek werd afgewezen. Daarmee was de toon gezet. De race werd anderhalf uur uitgesteld om te wachten tot de baan droog was, maar toen er geracet werd besloot de kopgroep (Kevin Schwantz, Wayne Rainey en Christian Sarron) na vier ronden de armen in de lucht te steken ten teken dat er regen viel. De fabrieksrijders gingen vervolgens naast elkaar rijden om te voorkomen dat een aantal privérijders de race zou voortzetten. De race werd afgevlagd en men kreeg de fabriekscoureurs pas 's avonds weer te zien toen ze een persconferentie gaven. Uitzonderingen waren Pierfrancesco Chili en Fred Merkel van het Gallina-HB-team, die voor de herstart op de baan kwamen.
Na de tweede opwarmronde stuurde Merkel zijn defecte machine de pitstraat in. Vittorio Scatola had de beste start en gleed al in de eerste bocht het gras in. Daarna ontspon zich een toertocht met Michael Rudroff en Pierfrancesco Chili op kop, maar van racen was absoluut geen sprake. Rudroff haakte af toen hij ondanks de lage snelheid een keer dwars kwam te staan en werd gepasseerd door Simon Buckmaster. Buckmaster en Rudroff finishten een halve minuut achter Chili, Marco Gentile werd vierde met anderhalve minuut achterstand en met twee ronden achterstand scoorden Andy Leuthe en Niggi Schmassman nog veel punten. Chili klom in de stand om het wereldkampioenschap van de tiende naar de vierde plaats, maar stond niet vrolijk op het podium, temeer omdat hij "hartelijk" werd toegejuicht door zijn stakende collega's.
's Avonds na de race gaven Randy Mamola, Kevin Schwantz, Eddie Lawson, Mick Doohan, Christian Sarron, Ron Haslam en rijdersvertegenwoordiger Sito Pons een toelichting voor de pers, waarbij ze opmerkelijk mild waren ten opzichte van organisator Maurizio Flammini en de schuld legden bij de FIM, die het circuit nooit had mogen homologeren. De stakers werden achteraf door de FIM beboet met een bedrag van 2.000 Zwitserse francs, maar tijdens een vergadering van de beroepscommissie tijdens de TT van Assen ging die wegens procedurefouten weer van tafel. Uitslag 500cc-klasse Pos Startnr. Coureur Merk Ronden Tijd Grid Ptn 1 9 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 33 59'21.035 3 20 2 35 Simon Buckmaster Team Katayama-Honda 33 59"53'306 17 17 3 14 Michael Rudroff Rallye Sport-Honda 33 59"53'634 24 15 4 32 Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 33 1:00"59'486 19 13 5 39 Josef Doppler Honda 33 1:01"12'155 25 11 6 30 Alois Meyer Rallye Sport-Honda 32 +1 ronde 31 10 7 45 Romolo Balbi Honda 32 +1 ronde 23 9 8 37 Fernando González de Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda 32 +1 ronde 32 8 9 43 Andreas Leuthe Librenti-Suzuki 31 +2 ronden 28 7 10 36 Niggi Schmassman Technotron-Honda 31 +2 ronden 29 6 Niet gefinished Startnr. Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid 33 Fred Merkel Gallina-HRC-HB-Honda 4 powervalve 10 22 Vittorio Scatola AVIA-Honda 4Val 22 46 Stefan Klabacher Honda 7 30 38 Juan Manuel López Mella Xunta-Honda 6 21 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 4 Boycot 4 34 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 4 1 4 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 4 5 6 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 4 6 12 Randy Mamola Cagiva Corse 4 11 19 Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 4 7 1 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 4 2 27 Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 4 9 8 Ron Haslam Pepsi-Suzuki 4 8 10 Rob McElnea HRC-Cabin-Honda USA 4 12 26 Norihiko Fujiwara Tech 21-Yamaha 4 14 7 Dominique Sarron ROC-HRC-ELF-Honda 4 13 31 Raymond Roche Cagiva Corse 4 18 29 Massimo Broccoli Cagiva Corse 4 16 24 Bruno Kneubühler Römer-Honda 4 20 15 Alessandro Valesi Iberna-Yamaha 4 15 16 Marco PapaGreco-Paton 2 27 41 Larry Moreno Vacondio Suzuki 2 33 Niet gestart Coureur Merk Grid Claude Albert Suzuki 26 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Adrien Morillas ROC-HRC-ELF-Honda Verving vanaf de GP van Frankrijk de geblesseerde Dominique Sarron. Wayne Gardner HRC-Rothmans-HondaBlessureWayne Gardner had bij een val in de GP van de Verenigde Staten een been gebroken. Bubba Shobert HRC-Cabin-Honda USAGewondKevin Magee had na de finish van de GP van de Verenigde Staten een ernstig ongeval veroorzaakt door achter een blinde heuvel een burn-out te maken. Daardoor werd hij aangereden door Bubba Shobert. Magee brak daarbij een onderbeen, Shobert hield er een ernstige hoofdwond aan over. Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-YamahaBlessure Tadahiko Taira Tech 21-YamahaGezinTadahiko Taira reed net als in het seizoen 1988 niet alle races. Zo kon hij meer tijd doorbrengen met zijn gezin en in Japan testwerk verrichten voor Yamaha. Hij werd meestal vervangen door Norihiko Fujiwara. Shinichi ItoHRC-Seed-HondaReed alleen in Japan Shunji Yatsushiro Pentax-HRC-Honda Kunio Machii Nescafé-Yamaha Jose Morillas Honda Michael Dowson Yamaha Fabio Biliotti Team Katayama-Honda John Kocinski Roberts-YamahaBlessureJohn Kocinski zou in Italië rijden als invaller voor Kevin Magee, maar hij had bij een Amerikaanse kampioensrace een pols gebroken. Ernst Gschwender Suzuki Deutschland Thierry Crine Konica Minolta-SuzukiReed alleen in Frankrijk met een fabrieks-Suzuki RGV Cees Doorakkers Honda Eddie Laycock Millar-Honda Roger Burnett HRC-Rothmans-HondaReed alleen in Groot-Brittannië als vervanger van de geblesseerde Mick Doohan.
Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 71 2 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 61 3 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 47 4 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 39 5 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 37 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 7 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 36 8 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 33 9 Simon Buckmaster Team Katayama-Honda 27 10 Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha 26 250cc-klasse De training De 250cc-training was geweldig spannend. In de laatste sessie wisselde de poleposition vier keer. Uiteindelijk was Luca Cadalora de snelste, maar de eerste tien stonden binnen 1,1 seconde. Loris Reggiani reed de vijfde tijd, maar ging onderuit en daarbij brak hij twee tenen. Jean-Philippe Ruggia (gebroken teen) en Carlos Cardús (schouderblessure) kwamen samen ten val, maar konden toch in de race starten. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"19'75 2. Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 1"19'84 3. Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"19'86 4. Carlos Cardús HRC-Repsol-Honda España 1"19'92 5. Loris Reggiani HRC-HB-Honda 1"20'03 6. Sito Pons JJ Cobas-HRC-Campsa-Honda 1"20'12 7. Reinhold Roth HRC-HB-Shoei-Honda 1"20'45 8. Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 1"20'62 9. Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 1"20'76 10. Joan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 1"20'85 De race Luca Cadalora had niets aan zijn zwaar bevochten poleposition. Hij startte erg slecht, begon aan een inhaalrace die in de laatste bocht voor start/finish eindigde met een valpartij, waarvan ook Daniel Amatriaín, Urs Jücker en Bernard Schick het slachtoffer werden. Even had Martin Wimmer aan kop gereden, maar al snel namen Jean-Philippe Ruggia en Carlos Cardús beurtelings de leiding. Door elkaar uit te remmen verloren ze echter snelheid en daardoor konden Jacques Cornu, Joan Garriga en Reinhold Roth aansluiten en vormde zich een zesmans kopgroep. Op twee derde van de race nam Sito Pons de leiding over. In zijn gevecht met Cardús om de derde plaats kwam Garriga ten val. Om de eerste twee plaatsen werd gevochten door Pons en Ruggia, die elkaar tijdens de eindsprint zelfs even raakten. Pons won de race, maar Ruggia nam door het uitvallen van Cadalora de tweede plaats in het wereldkampioenschap over. Jacques Cornu wist de derde plaats nog van Cardús af te snoepen. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Sito Pons JJ Cobas-HRC-Campsa-Honda40"34'485 6 20 2 Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 40"34'622 3 17 3 Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 40"40'600 9 15 4 Carlos Cardús HRC-Repsol-Honda España 40"42'348 4 13 5 Reinhold Roth HRC-HB-Shoei-Honda 40"42'754 7 11 6 Marcellino Lucchi Aprilia-Rotax 41"04'775 11 10 7 Iván Palazzese Aprilia-Rotax 41"06'933 16 9 8 Renzo Colleoni Aprilia-Rotax 41"07'379 13 8 9 Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 41"08'270 2 7 10 Helmut Bradl HRC-HB-Römer-Honda 41"13'820 12 6 11 Masahiro Shimizu Ajinomoto-HRC-Honda 41"19'509 15 5 12 Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax 41"37'668 18 4 13 Alberto Rota FMI-Aprilia-Rotax 41"37'920 26 3 14 Wilco Zeelenberg Samson-Sharp-Honda 41"38'127 30 2 15 Alex Barros Venemotos-McDonald's-Yamaha 41"38'799 35 1 16 Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 41"38'995 14 17 Gary Cowan Docshop-Yamaha 41"40'051 23 18 Maurizio Vitali Honda 41"43'210 19 19 Jochen Schmid Honda 41"45'942 22 20 Erich Neumair Aprilia-Rotax 41"46'364 32 21 Bernard Haenggeli Yamaha +1 ronde 20 22 Andreas Preining Aprilia-Rotax +1 ronde 29 23 Fabio Barchitta Rudy Project-Aprilia-Rotax +1 ronde 27 24 Jean Foray Yamaha +1 ronde 36 25 Jean-François Baldé Yamaha +1 ronde 31 Niet gefinished